From Perrault’s Donkeyskin to Pongsakorn’s Ralukrot: The link of food and familial love motif in French and Thai literature

Main Article Content

Rujeeluck Seelakate


Food is as crucial in literary studies as in Anthropology and Health Sciences. This article aims to present a comparative study in food imagery in Charles Perrault’s Donkeyskin and Pongsakorn’s Ralukrot. Although different in terms of cultures and publication time, both literature belong to the same ATU tale type: “Cinderella and Cap O’Rushes” and use food as an important element in plot and character development. In Donkeyskin when characters lose their appetite, it usually symbolizes loss of rationality or morality. But at the same time, just like the famous scene in Marcel Proust’s In search of Lost Time, the character can involuntarily reminisce his past memories because a familiar food and its smell trigger his reaction. Because of a galette, a French pastry made with love to her ailing Prince, the Donkey Skin Princess can finally be her true self, get married to the prince and all relationships in the fairytale end well. While in Ralukrot, Raluk, the protagonist also suffers mistreatment from his family. After consuming plara-pon (chilli paste with fermented fish) prepared with love, he recovers his forgotten memory and learns the truth about his true family. Because of food and affection, the protagonists in both literatures find their happiness and familial reconciliation. They manage to get over social differences and prejudice.         

Article Details

Research articles


กิ่งผกา อังกาบ. (2561). มิติทางวัฒนธรรมผ่านผืนผ้าในนวนิยายชุด “ผ้า” ของพงศกร. Journal of Humanities and Social Sciences, 14(1), 81–116. สืบค้นจาก

นัทธนัย ประสานนาม. (2559). Book review: Appetites and Anxieties: Food, Film, and the Politics of Representation Humanities Journal Vol.23 No.2 (July-December 2016), 316-323. สืบค้นจาก

นิสิตา. (2548) เจ้าหญิงหนังฬา กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

พงศกร. (2565) รฦกรส กรุงเทพฯ: กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง.

สดชื่น ชัยประสาธน์. (2564). “การแสวงหาวันคืนที่ล่วงลับ”: ก้าวใหม่แห่งนวนิยายฝรั่งเศส. Journal of the Faculty of Arts, Silpakorn University, 5(1), 111–124. สืบค้นจาก

สุภชา ศรีรัตนบัลล์. (2562) นิทานซินเดอเรลลาของชนกลุ่มน้อยตอนใต้ของจีน วารสารข่วงผญา The Journal of Thai Lanna Wisdom ปีที่ 14: มกราคม - กันยายน 2562 สืบค้นจาก

ศรัณย์ภัทร์ บุญฮกและน้ำผึ้ง ปัทมะลางคุล. (2559). คติชน ชาติพันธุ์กับการอยู่ร่วมกันท่ามกลางความหลากหลายในนวนิยายของพงศกร. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 35(2), น.163-182.

ศิราพร ณ ถลาง. (2552) ทฤษฎีคติชนวิทยา: วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตํานานนิทานพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

หวง หยวนหยวน และ ธนพร หมูคำ. (2564) ภาพแทนวัฒนธรรมจีนผ่านเครื่องแต่งกายที่ปรากฏในนวนิยาย เรื่อง "กี่เพ้า" ของ พงศกร. วารสารรามคำแหงฉบับมนุษย์ศาสตร์ ปีที่ 40 ฉบับที่ 2 (2021): กรกฎาคม-ธันวาคม 2564 สืบค้นจาก

Barthes Roland (1961), “Pour une psychosociologie de l’alimentation contemporaine”, Annales ESC, vol. XVI, no. 5, pp. 977-986; Eng. trans. “Toward a Psychosociology of Contemporary Food Consumption”, in C. Counihan & P. Van Esterik (eds.), Food and Culture: A Reader, New York and London, Routledge, 1997, pp. 20-27.

bellephanuchanart. (2561) มาทำความรู้จักกับ นพ.พงศกร จินดาวัฒนะ เจ้าของผลงานนิยายชื่อดัง. สืบค้น 2 กรกฎาคม 2566, จาก

Cretien van Campen. (2014) The Proust effect: The senses as doorways to lost memories by C van Campen (translated by J Ross) Oxford: Oxford University Press. สืบค้นจาก

Dalgarno, Emily. (2011). Proust and the fictions of the unconscious. In Virginia Woolf and the Migrations of Language (pp. 97-132). Cambridge: Cambridge University Press. doi:10.1017/CBO9780511845642.007

Rose Williamson. (2014) Chicken au gratin, galettes, and brotsuppe: a comparison of food motifs in three variants of the Donkey Skin fairy-tale cycle. HARTS & Minds: The Journal of Humanities and Arts Vol. 2, No. 1 (Autumn 2014). 2-17.