ถอดบทเรียนการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองประวัติศาสตร์เนเปิ้ลส์ อิตาลี ตามแนวทางภูมิทัศน์เมืองประวัติศาสตร์

ผู้แต่ง

  • Isarachai Buranaut วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • Kreangkrai Kirdsiri คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
  • Pat Wongpradit สถาปนิกอนุรักษ์ และนักศึกษาทุนปริญญาเอกกาญจนาภิเษก สกว. สาขาวิชาสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

เนเปิ้ลส์, การอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่า, ภูมิทัศน์เมืองประวัติศาสตร์

บทคัดย่อ

อิสรชัย บูรณะอรรจน์
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

เกรียงไกร เกิดศิริ
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

ปัทม์ วงค์ประดิษฐ์
สถาปนิกอนุรักษ์ และนักศึกษาทุนปริญญาเอกกาญจนาภิเษก สกว. สาขาวิชาสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น มหาวิทยาลัยศิลปากร

         บทความนี้มุ่งศึกษาเพื่อวิเคราะห์และถอดบทเรียนแนวทางการบริหารจัดการ ด้านการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองประวัติศาสตร์เนเปิ้ลส์ ตามแนวทางภูมิทัศน์เมืองประวัติศาสตร์ จากการศึกษาแสดงถึงกลยุทธ์ของแผนปฏิบัติการท้องถิ่น ในการเชื่อมโยงคุณค่าของพื้นที่ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมือง ซึ่งรับผิดชอบโดยสภาเทศบาลนครเนเปิ้ลส์ร่วมกับบริบทแวดล้อมทางธรรมชาติของพื้นที่อ่าวเนเปิ้ลส์ ซึ่งกำกับดูแลโดยการท่าเรือเมืองเนเปิ้ลส์ รวมถึงกลไกในการประสานความร่วมมือกับเครือข่ายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืนของทวีปยุโรป และหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อให้การสนับสนุนทางวิชาการและการวางแผนเชิงกลยุทธ์ต่าง ๆ ในการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าเนเปิ้ลส์ตามกรอบแนวทางภูมิทัศน์เมืองประวัติศาสตร์

         ทั้งนี้ สามารถจำแนกรูปแบบและกลไกในการขับเคลื่อนโครงการได้ 3 ลักษณะ คือ 1) โครงการที่ดำเนินการโดยหน่วยงานท้องถิ่นเป็นหลัก 2) โครงการที่ดำเนินการภายใต้เครือข่ายความร่วมมือระดับนานาชาติ 3) โครงการที่ดำเนินการโดยความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน ซึ่งทั้งหมดจะทำงานควบคู่กันเพื่อให้การขับเคลื่อนเกิดผลสัมฤทธิ์อย่างเป็นรูปธรรม

References

บรรณานุกรม

- Comune Di Napoli. (2006). Il progetto sirena. Naples: Sirena ottastorica.

- Comune Di Napoli. (2010). Multi-functional Historic Urban Areas Balancing Demands and Functions. Naples: Heritage as opportunities.

- Comune Di Napoli. (2011). Local Action Plan City of Naples. Naples: Heritage as opportunities.

- GO-HUL. (2016). The HUL Guide Book: Managing heritage in dynamic and constantly changing urban environments. UNESCO (WHITRAP).

- Kirdsiri, K.. (2016) “Botkhwampae Khonaenam Kiawkap Phumitat Mueang prawattisat, (in Thai) [The Recommendation on the Historic Urban Landscape]” in Najua: Architecture, Design and Built Environment. 30(January-December 2016). D31-D32.

- Rosa, F.D. and Palma, M.D., (2013). “Historic Urban Landscape Approach and Port Cities Regeneration: Naples between Identity and Outlook” in Sustainability. 5. p.4274.

- UNESCO. (2001). Recommendation on the Historic Urban Landscape. Paris: UNESCO. 2011. Retrieved January 20, 2006, from http://whc.unesco.org/en/activities/638/

- UNESCO. (2013). New life for historic cities: the historic urban landscape approach explained. Paris: UNESCO. p.5.

Website

- http://whc.unesco.org/en/list/726

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2019-12-20

How to Cite

Buranaut, I., Kirdsiri, K., & Wongpradit, P. (2019). ถอดบทเรียนการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองประวัติศาสตร์เนเปิ้ลส์ อิตาลี ตามแนวทางภูมิทัศน์เมืองประวัติศาสตร์. หน้าจั่ว ว่าด้วยสถาปัตยกรรม การออกแบบ และสภาพแวดล้อม, 34(2), A57-A76. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NAJUA-Arch/article/view/230614

ฉบับ

บท

การบริหารจัดการ และการอนุรักษ์สถาปัตยกรรม | Architectural Heritage Management and Conservation