The Citizen News Reporting on Thai PBS

Main Article Content

NICHAPA KAEWPRADUB

Abstract

This article aimed to study the reporting of news of Citizen Journalists Program on Thai PBS and types of news of Thai PBS Citizen news reports. This research methodology was a content analysis of Thai PBS,s Citizen Report news during the period of June 2009 - 2015, totaling the period of 7 years with 1,133 news pieces. In-depth interviews were also conducted with Citizen news program executives and reporters of Thai PBS. The finding revealed that the role of reporting of Thai PBS Citizen news reports mainly emphasized on the role of information reporting. Moreover, the reports of Thai PBS Citizen news mainly focused on soft news more than hard news with the priority of social and women news, followed by environment news, education art and culture news, agriculture news, politics news, economics news, science and research news, respectively and sport news. It was also found that royal-related news, technology and computer news and entertainment news were not reported in this program.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
KAEWPRADUB, N. (2021). The Citizen News Reporting on Thai PBS. NBTC Journal, 5(5), 239–259. Retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBTC_Journal/article/view/245373
Section
Research article

References

กรวุฒิ กาญจนาบุญมาเลิศ. (2552). ทีวีไทย ทีวีสาธารณะ ในสมรภูมิข่าวโทรทัศน์. สารนิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กิตติ สิงหาปัด. (2548). การสร้างสรรค์รายการข่าว [เอกสารการสอนชุดวิชาการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ หน่วยที่ 7]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ณิชาภา แก้วประดับ. (2561). บทบาทการรายงานข่าวช่วง “นักข่าวพลเมือง” ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส. มหาวิทยาลัย ราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2544). ปาฐกถาเรื่อง “สื่อมวลชนกับการเมืองภาคประชาชน”. มูลนิธิอิศรา อมันตกุล.

นิธิตา สิริพงศ์ทักษิณ. (2554). การเมืองในนโยบายสื่อสาธารณะขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ แห่งประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ.2551. (2551, 14 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 125 ตอนที่ 8 ก. http://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%CD22/%CD22-20-2551-a0001.htm

พัทธนันท์ วิเศษสมวงศ์. (2550). พัฒนาการและการจัดตั้งทีวีสาธารณะแห่งแรกของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ นิเทศศาสตร มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

พีระ จิรโสภณ. (2551). ทฤษฎีการสื่อสารมวลชน [เอกสารการสอนชุดวิชาการ ปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 10]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ภัทราวดี บุนทยะพัธน์. (2552). ความคาดหวังและความต้องการข่าวสารจากสื่อโทรทัศน์สาธารณะของประชาชนในเขต กรุงเทพมหานคร : กรณีศึกษาสถานีโทรทัศน์ทีวีไทยสาธารณะ [การศึกษาเฉพาะบุคคล นิเทศศาสตร มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2553). คู่มือสื่อพลเมือง. สำนักพิมพ์ภาพพิมพ์.

สุภารัตน์ ธนกุลพรรณ. (2553). สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย: แนวคิด ปรัชญา กลยุทธ์ และปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารงาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Allan, S., & Thorsen, E. E. (2009). Citizen Journalism: Global Perspectives. Peter Lang.

Chung, D., & Nah, S. (2010). Perceive Role Conceptions of Citizen and Professional Journalists: Citizens’ Views. AEJMC. http://www.aejmc.org/home/2010/07/civic-and-citizen-journalism - interest - group-2010 - abstracts/.

Friedland, L. A., & Willey, S. G. (2003). Public Journalism Past and Future. Foundation Press.

McQuail, D. (1994). Mass Communication Theory An Introduction. SAGE Publications Ltd.

Miller, R. (2005). Journalism returns to its (Grass) roots. Econtentmag. www.econtentmag.com.

Peat, D. (2010). “Cell phone Cameras Making Everyone into a Walking Newsroom”. Toronto Sun.