Impact of Personal Factors and Media Exposure to Boy’s Love Dramas on the Attitude Toward Homosexuality and Support for Legalizing Same-Sex Marriage in Taiwan
คำสำคัญ:
ปัจจัยส่วนบุคคล, พฤติกรรมการเปิดรับสื่อละครรักชายรักชาย, ทัศนคติต่อการรักร่วมเพศ, การสนับสนุนการสมรสเท่าเทียมถูกต้องตามกฎหมายบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงสำรวจนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของปัจจัยด้านบุคคลและพฤติกรรมการเปิดรับสื่อละครรักชายรักชายต่อทัศนคติต่อการรักร่วมเพศและการสนับสนุนการสมรสเท่าเทียมถูกต้องตามกฎหมายในสาธารณรัฐจีน (ประเทศไต้หวัน) โดยได้เลือกกลุ่มตัวอย่างประชาชนชาวใต้หวัน จำนวน 150 คน ซึ่งมีอายุระหว่าง 18 ปี ถึง 48 ปี และเคยดูละครรักชายรักชาย ระหว่าง ปี พ.ศ. 2564 - พ.ศ. 2566 ด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจงและการสุ่มตามความสะดวก โดยวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลแบบตัวแปรเดี่ยว และ การวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน โดยมีระดับนัยสำคัญเท่ากับ 0.05 ผลวิจัย ค้นพบว่า 1) เพศและรายได้ส่วนตัวต่อเดือนของกลุ่มตัวอย่างส่งผลกระทบต่อการสนับสนุนการสมรสเท่าเทียมถูกต้องตามกฎหมายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีทัศนคติต่อการรักร่วมเพศของกลุ่มตัวอย่างเป็นตัวแปรคั่นกลาง 2) พฤติกรรมการเปิดรับสื่อละครรักชายรักชายส่งผลกระทบต่อการสนับสนุนการสมรสเท่าเทียมถูกต้องตามกฎหมาย โดยมีทัศนคติต่อการรักร่วมเพศของกลุ่มตัวอย่างเป็นตัวแปรคั่นกลาง 3) พฤติกรรมการเปิดรับสื่อละครรักชายรักชายส่งผลกระทบต่อทัศนคติต่อการรักร่วมเพศของกลุ่มตัวอย่างอย่างนัยสำคัญทางสถิติ และ 4) ทัศนคติต่อการรักร่วมเพศส่งผลกระทบต่อการสนับสนุนการสมรสเท่าเทียมถูกต้องตามกฎหมายในมุมมองของกลุ่มตัวอย่างชาวใต้หวัน
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 NIDA Case Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

