การมีส่วนร่วมของเยาวชนผ่านห้องปฏิบัติการนวัตกรรมของภาครัฐ: ข้อมูลจาก กรณีการศึกษาของห้องปฏิบัติการนวัตกรรมในประเทศไทยและฟิลิปปินส์

ผู้แต่ง

  • Antonio Jr. Salazar University of the Philippines Tacloban College; School of Public Policy, Chiang Mai University
  • Noe John Joseph Sacramento University of the Philippines Cebu; School of Public Policy, Chiang Mai University

คำสำคัญ:

ฟิลิปปินส์, ห้องปฏิบัติการนวัตกรรมภาครัฐ, นโยบายสาธารณะ, ประเทศไทย, การมีส่วนร่วมของเยาวชน

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษาการมีส่วนร่วมของเยาวชนในห้องปฏิบัติการนวัตกรรมภาครัฐ หรือ PSI Labsในประเทศไทยและฟิลิปปินส์ โดยวิเคราะห์ในสองกรณีโดยเฉพาะ อันได้แก่ ห้องปฏิบัติการนวัตกรรมที่จังหวัดเชียงใหม่ในประเทศไทย และห้องปฏิบัติการนวัตกรรมทางสังคมสำหรับเยาวชน (YSIL) ในประเทศฟิลิปปินส์ บทความนโยบายสาธารณะที่เกี่ยวกับ PIL ถือว่าห้องปฏิบัติการนวัตกรรมสาธารณะเป็นพื้นที่และสื่อกลางสำหรับการออกแบบร่วมกัน การเรียนรู้ร่วมกัน และการทำให้เกิดนโยบายที่ใช้ร่วมกัน ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ PSI Labs ได้กลายเป็นกลยุทธ์ที่สำคัญในการแก้ไขปัญหาสังคม ห้องปฏิบัติการ PSI บางแห่งได้รับการออกแบบมาเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเยาวชน ซึ่งเป็นชาวดิจิทัลที่มีพลังและพร้อมที่จะจัดการกับข้อกังวลในภาครัฐ อย่างไรก็ตาม การทำความเข้าใจว่าพื้นที่เหล่านี้ช่วยให้เยาวชนมีส่วนร่วมในการมีส่วนร่วมของภาครัฐนั้นมีอยู่อย่างจำกัดได้อย่างไร เพื่อแก้ไขช่องว่างนี้ในวรรณกรรม บทความนี้จึงได้สำรวจว่าเยาวชนมีส่วนร่วมและมีอำนาจในการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาสาธารณะอย่างไร จากวรรณกดรรมที่มีอยู่เกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของเยาวชนในกระบวนการนโยบาย เราได้พิจารณา Chiang Mai City Lab และ YSIL โดยสำรวจว่าห้องปฏิบัติการนวัตกรรมเหล่านี้ส่งเสริมและใช้ประโยชน์จากการมีส่วนร่วมของเยาวชนอย่างไร การใช้การวาดบทเรียนเพื่อเป็นเลนส์ในการวิเคราะห์ เราตรวจสอบเอกสารนโยบาย การออกแบบโปรแกรม และวรรณกรรมรองที่เกี่ยวข้อง การค้นพบของเราเผยให้เห็นกลยุทธ์ที่หลากหลายที่ใช้ในการดึงดูดเยาวชนและบูรณาการมุมมองของพวกเขาในการแก้ไขปัญหาสาธารณะ การศึกษายังเน้นย้ำว่าการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเยาวชนอย่างไร โดยรวมแล้ว งานวิจัยนี้ให้ข้อมูลเชิงลึกโดยละเอียดเกี่ยวกับพลวัตของห้องปฏิบัติการนวัตกรรมภาครัฐ โดยเน้นย้ำถึงศักยภาพในการเปลี่ยนแปลงของพวกเขาในฐานะเวทีสำหรับการพัฒนานโยบายที่ขับเคลื่อนโดยเยาวชน

ประวัติผู้แต่ง

Antonio Jr. Salazar, University of the Philippines Tacloban College; School of Public Policy, Chiang Mai University

Antonio D. Salazar Jr. is a political science faculty member of the Division of Social Sciences, University of the Philippines Tacloban College. He is also an MA in Public Policy student of the School of Public Policy, Chiang Mai University, Thailand, under the CMU Presidential Scholarship. His research interest is the dynamics of and interconnections of public policy, Asia as method, posthuman theory, and climate justice. 

Noe John Joseph Sacramento, University of the Philippines Cebu; School of Public Policy, Chiang Mai University

Noe John Joseph E. Sacramento is an assistant professor in political science at the College of Social Sciences, University of the Philippines Cebu. He is also a Ph.D. in Public Policy candidate at the School of Public Policy, Chiang Mai University, Thailand, under the CMU Presidential Scholarship. His research interest is critical policy studies and policy analysis involving informal deliberations, narratives, and emotions. He has published several articles in peer-reviewed and indexed international journals like the Journal of Asian Public Policy, Public Administration and Policy, and Thammasat Review

เอกสารอ้างอิง

Bakırlıoğlu, Y., & McMahon, M. (2021). Co-learning for sustainable design: The case of a circular design collaborative project in Ireland. Journal of Cleaner Production, 279, 123474. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2020.123474

Boossabong, P., & Chamchong, P. (2023). Hope, fear and public policy: Towards empathetic policy process. Critical Policy Studies, 0(0), 1–19. https://doi.org/10.1080/19460171.2023.2247048

Brandsen, T., Steen, T., & Verschuere, B. (2018). Co-Production and Co-Creation: Engaging Citizens in Public Services (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315204956

Cairney, P. (2020). Understanding public policy: Theories and issues (2nd ed). Macmillan international higher education Red globe press.

Checkoway, B. (2011). What is youth participation? Children and Youth Services Review, 33(2), 340–345. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2010.09.017

Cole, L. (2022). A framework to conceptualize innovation purpose in public sector innovation labs. Policy Design and Practice, 5(2), 164–182. https://doi.org/10.1080/25741292.2021.2007619

De Vries, H., Bekkers, V., & Tummers, L. (2016). Innovation in the Public Sector: A Systematic Review and Future Research Agenda. Public Administration, 94(1), 146–166. https://doi.org/10.1111/padm.12209

Dunn, W. N. (2017). Public Policy Analysis: An Integrated Approach (6th ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315181226

Forester, J. (1999). The deliberative practitioner: Encouraging participatory planning processes. MIT Press.

Frank, K. I. (2006). The Potential of Youth Participation in Planning. Journal of Planning Literature, 20(4), 351–371. https://doi.org/10.1177/0885412205286016

Gerston, L. N. (2014). Public Policy Making (0 ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315701387

Gryszkiewicz, L., Lykourentzou, I., & Toivonen, T. (2016). Innovation Labs: Leveraging Openness for Radical Innovation? (SSRN Scholarly Paper 2556692). https://doi.org/10.2139/ssrn.2556692

Hartley, J. (2005). Innovation in Governance and Public Services: Past and Present. Public Money & Management, 25(1), 27–34. https://doi.org/10.1111/j.1467-9302.2005.00447.x

Horelli, L., & Kaaja, M. (2002). OPPORTUNITIES AND CONSTRAINTS OF ‘INTERNET-ASSISTED URBAN PLANNING’ WITH YOUNG PEOPLE. Journal of Environmental Psychology, 22(1–2), 191–200. https://doi.org/10.1006/jevp.2001.0246

James, O., & Lodge, M. (2003). The Limitations of ‘Policy Transfer’ and ‘Lesson Drawing’ for Public Policy Research. Political Studies Review, 1(2), 179–193. https://doi.org/10.1111/1478-9299.t01-1-00003

McGann, M., Blomkamp, E., & Lewis, J. M. (2018). The rise of public sector innovation labs: Experiments in design thinking for policy. Policy Sciences, 51(3), 249–267. https://doi.org/10.1007/s11077-018-9315-7

McGann, M., Wells, T., & Blomkamp, E. (2021). Innovation labs and co-production in public problem solving. Public Management Review, 23(2), 297–316. https://doi.org/10.1080/14719037.2019.1699946

Menny, M., Palgan, Y. V., & McCormick, K. (2018). Urban Living Labs and the Role of Users in Co-Creation. GAIA - Ecological Perspectives for Science and Society, 27(1), 68–77. https://doi.org/10.14512/gaia.27.S1.14

Mintrom, M., & Luetjens, J. (2016). Design Thinking in Policymaking Processes: Opportunities and Challenges: Design Thinking in Policymaking Processes. Australian Journal of Public Administration, 75(3), 391–402. https://doi.org/10.1111/1467-8500.12211

Pestoff, V. (2014). Collective Action and the Sustainability of Co-Production. Public Management Review, 16(3), 383–401. https://doi.org/10.1080/14719037.2013.841460

Ravetz, J., & Miles, I. D. (2016). Foresight in cities: On the possibility of a “strategic urban intelligence.” Foresight, 18(5), 469–490. https://doi.org/10.1108/FS-06-2015-0037

Rose, R. (1991). What is Lesson-Drawing? Journal of Public Policy, 11(1), 3–30. https://doi.org/10.1017/S0143814X00004918

Sacramento, N. J. J. E., & Boossabong, P. (2021). Technocratic and deliberative nexus in policy analysis: Learning from smart city planning in Chiang Mai, Thailand. Journal of Asian Public Policy, 1–17. https://doi.org/10.1080/17516234.2021.2007210

Satinitigan, K. (2014, August 23). Introducing innovation in the public sector: Experience from the Philippines. UN Global Pulse. https://www.unglobalpulse.org/2014/08/introducing-innovation-in-the-public-sector-experience-from-the-philippines/

Sillak, S., Borch, K., & Sperling, K. (2021). Assessing co-creation in strategic planning for urban energy transitions. Energy Research & Social Science, 74, 101952. https://doi.org/10.1016/j.erss.2021.101952

UNDP Philippines. (2019, November 21). Young Filipino Innovators Gather for UNDP Youth Social Innovation Lab. Retrieved from https://www.undp.org/philippines/press-releases/young-filipino-innovators-gather-undp-youth-social-innovation-lab

UNDP Philippines. (2021, February 2). Young Filipino Innovators Showcase Their Ideas for the Future at the Youth Social Innovation Lab 2020. Retrieved from https://www.undp.org/philippines/press-releases/young-filipino-innovators-showcase-their-ideas-future-youth-social-innovation-lab-2020

Xia, F., Yang, L. T., Wang, L., & Vinel, A. (2012). Internet of Things. International Journal of Communication Systems, 25(9), 1101–1102. https://doi.org/10.1002/dac.2417

Zivkovic, S. (2018). Systemic innovation labs: A lab for wicked problems. Social Enterprise Journal, 14(3), 348–366. https://doi.org/10.1108/SEJ-04-2018-0036

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-02-27

รูปแบบการอ้างอิง

Salazar, A. J., & Sacramento, N. J. J. (2024). การมีส่วนร่วมของเยาวชนผ่านห้องปฏิบัติการนวัตกรรมของภาครัฐ: ข้อมูลจาก กรณีการศึกษาของห้องปฏิบัติการนวัตกรรมในประเทศไทยและฟิลิปปินส์. NIDA Case Research Journal, 14(1), 1–28. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NCRJ/article/view/268941

ฉบับ

ปีที่ 14 ฉบับที่ 1 (2022): NIDA CASE RESEARCH JOURNAL

ประเภทบทความ

Case Study

สัญญาอนุญาต

ลิขสิทธิ์ (c) 2024 NIDA Case Research Journal

Creative Commons License

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.