การฉ้อฉลทางบัญชีของบริษัทไทย: ศึกษากรณีบริษัท ปิคนิค จำกัด (มหาชน)

บทคัดย่อ

การวิจัยกรณีศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรับผิดทางอาญาของบริษัทและกรรมการ ของบริษัท ปิคนิค คอร์ปอเรชั่นจำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เนื่องจาก การทำทุจริตด้วยการถ่ายโอนกำไรของบริษัทไปสู่บริษัทนอกตลาดหลักทรัพย์ที่มีความเกี่ยวโยงกับ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่โดยอาศัยบริษัทในเครือและการตกแต่งบัญชีเป็นเครื่องมือในการรับรู้รายได้และมูลค่า ทรัพย์สินของบริษัทอันเป็นเท็จ ไม่ตรงต่อความเป็นจริง เพื่อลวงให้บุคคลทั่วไป เชื่อว่าบริษัทมีรายได้ สูงขึ้น สามารถนำไปจ่ายเงินปันผลให้แก่นักลงทุนที่สนใจเข้ามาลงทุนกับบริษัท เมื่อบริษัททำสัญญา เช่าถังแก๊สกับคู่สัญญาแต่ไม่มีเจตนาให้มีผลผูกพันและปฏิบัติตามสัญญาอย่างแท้จริง แต่ได้กระทำไป เพื่อตกแต่งบัญชีของบริษัท ให้มีกำไรมาก เพื่อลวงคนทั่วไป โดยนำส่งงบการเงินประจำปี 2547 แก่ ก.ล.ต.ว่า ในปี 2547 มีรายได้สูงถึง 7,350,500,000 บาท มีกำไร 178,440,072 บาท จึงถือว่าบริษัท ส่งงบการเงินรายไตรมาสและงบการเงินประจำปี 2547 ไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์เงื่อนไข และวิธีการ ที่คณะกรรมการกำกับตลาดทุนกำหนด อันเป็นความผิดทางอาญา มีผลให้กรรมการที่กระทำความผิดได้ รับโทษจำคุก ฐานเป็นกรรมการของบริษัทมหาชนจำกัด ร่วมกันทำหรือยินยอมให้ทำบัญชีหรือเอกสาร ของนิติบุคคลไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง หรือเป็นเท็จ เพื่อลวงบุคคลใด ๆ ซึ่งเป็นเหตุผลในการกำหนด ให้ผู้บริหารหรือกรรมการ ในฐานะผู้ทำการแทนนิติบุคคลต้องรับผิดในทางอาญาด้วย เพื่อป้องกัน ความเสียหายทางเศรษฐกิจจากการกระทำของนิติบุคคลและมีลักษณะเป็นอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ (White Collar Crimes) ส่วนบริษัท มีความผิดฐานเป็นบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ไม่รายงานงบการเงิน ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์เงื่อนไข และวิธีการที่คณะกรรมการกำกับตลาดทุนประกาศกำหนด จึงได้รับ โทษเพียงโทษปรับเท่านั้น เนื่องจาก เป็นนิติบุคคล ไม่มีชีวิตจิตใจ ไม่อาจรับโทษเหมือนบุคคลธรรมดาได้