ความเปลี่ยนแปลงของขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองในการเมืองไทย: กรณีศึกษากลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยกับกลุ่มคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (กปปส.) (พ.ศ. 2548-2557)

บทคัดย่อ

การเคลื่อนไหวทางการเมือง ช่วง พ.ศ.2548 – 2557 ได้เกิดคำถามว่า ทฤษฎีขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมใช้กับสังคมไทยได้หรือไม่ การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเปลี่ยนแปลงของขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองในการเมืองไทยจากเรื่องราวของกลุ่มพันธมิตรฯ กับกลุ่ม กปปส. ช่วง พ.ศ. 2548-2557 โดยใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง และสัมภาษณ์เชิงลึกโดยมีวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก ใช้การการตีความพรรณนาและวิเคราะห์ข้อมูลภายใต้บริบททางประวัติศาสตร์เชิงโครงสร้างและการวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคม

ผลการศึกษาพบว่า การเคลื่อนไหวของกลุ่มพันธมิตรฯ และกลุ่ม กปปส. ช่วง พ.ศ. 2548 - 2557 เกิดจากเงื่อนไขเชิงสาเหตุทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ก่อให้เกิดการสร้างอุดมการณ์ทางการเมืองชาตินิยมแบบอนุรักษ์นิยมความเป็นไทย นำไปสู่เจตจำนงทางการเมือง การจัดโครงสร้างองค์กร ยุทธศาสตร์ ยุทธวิธีการเคลื่อนไหว โดยมีวิกฤตการณ์สมัยรัฐบาลทักษิณ รัฐบาลสมชาย และรัฐบาลยิ่งลักษณ์ พร้อมเงื่อนไขสอดแทรกจากกลุ่มอำนาจทางการเมือง เศรษฐกิจ ได้แก่ ชนชั้นนำ กองทัพ ตุลาการภิวัตน์ ระบบราชการ กลุ่มทุนดั้งเดิม เครือข่ายภาคประชาชน ภายใต้โครงสร้างสังคมวัฒนธรรมแบบเครือข่ายครอบครัว ก่อให้เกิดการปฏิเสธระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน โดยถูกเชื่อมโยงกับสภาวะรัฐเร้นลึกในสังคมไทยนำไปสู่การเปลี่ยนการเมือง โดยการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 การถอดถอนนายกรัฐมนตรีใน พ.ศ. 2551 และการรัฐประหาร 22 พฤษภาคม

พ.ศ. 2557 ซึ่งได้ทำลายความเข้มแข็งของการเมืองภาคประชาชน หลักประกันสิทธิเสรีภาพของประชาชนในระยะยาว