การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนา : กรณีศึกษาชุมชนชายแดน แม่น้ำโขงตอนบน จังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • เกศสุดา ไถงตระกูล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม, พระพุทธศาสนา,ชุมชนชายแดนแม่น้ำโขงตอนบน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนาโดยผ่านประเพณีออกพรรษาของชุมชนชายแดนแม่น้ำโขงตอนบน จังหวัดเชียงราย  ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ  ผลการศึกษาพบว่า 1) การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนาเป็นการท่องเที่ยวที่มีลักษณะรูปแบบการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับประเพณีของกลุ่มชนที่นับถือพระพุทธศาสนาเป็นประเพณีทีเกี่ยวกับการบำเพ็ญบุญตามความเชื่อในอานิสงส์ของการทำบุญ 2) ประเพณีออกพรรษาของชุมชนชายแดนแม่น้ำโขงตอนบน จังหวัดเชียงรายเป็นประเพณีที่ส่งเสริมให้คนทำบุญใหญ่ มีอานิสงส์ในการทำบุญหลักธรรมที่ปรากฏในประเพณีออกพรรษา คือ หลักบุญกิริยาวัตถุ 10 ประเพณีที่ว่าถึงเรื่องการบูชา เป็นการแสดงความกตัญญูต่อผู้ที่มีคุณ ประเพณีและพิธีกรรมจึงเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาและเป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาต่อไป 3) การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนา ควรมีการส่งเสริมด้านงบประมาณ ด้านการให้มีการอบรมให้มีความรู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของชุมชน ด้านการส่งเสริมด้านการประชาสัมพันธ์ ด้านการดูแลเรื่องความปลอดภัย การอำนวยความสะดวกเรื่องสุขอนามัย ด้านการส่งเสริมเรื่องการจัดทำเอกสารการเข้าเมืองโดยถูกต้องตามกฎหมาย และการส่งเสริมการจัดโปรโมชั่นในการลดราคาที่พักให้แก่นักท่องเที่ยว

ไฟล์ประกอบ

เผยแพร่แล้ว

2018-12-17

รูปแบบการอ้างอิง

ไถงตระกูล เ. (2018). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนา : กรณีศึกษาชุมชนชายแดน แม่น้ำโขงตอนบน จังหวัดเชียงราย. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 11(4), 131–143. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/colakkujournals/article/view/163315

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย