ความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุ ที่มีพฤฒพลังของผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง

ผู้แต่ง

  • วิสุทธิณี ธานีรัตน์ คณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง

DOI:

https://doi.org/10.1234/laj.v15i1.256588

คำสำคัญ:

ความต้องการการเรียนรู้, พฤฒพลัง, ผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลัง (Active Aging) ของผู้สูงอายุ และเพื่อเปรียบเทียบระดับความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลังของผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบแบบที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนจำแนกทางเดียว (One-Way ANOVA)  ผลการวิจัยพบว่า ระดับความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลังของผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.28, S.D.= .650) โดยความต้องการการเรียนรู้เกี่ยวกับด้านสุขภาพจิต มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านสุขภาพร่างกาย ด้านวิธีการมีสัมพันธ์กับชุมชนหรือสังคม ด้านการจัดการการเงิน และด้านวิธีการทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบระดับความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลังของผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า  ผู้สูงอายุที่มีเพศ ศาสนา สถานภาพสมรส และบุคคลที่ผู้สูงอายุอาศัยอยู่ด้วยต่างกันมีความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลังไม่แตกต่างกัน ส่วนผู้สูงอายุที่มีพื้นที่อาศัย อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ การเป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ และสวัสดิการการรักษาพยาบาลที่ต่างกัน  มีความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุที่มีพฤฒพลังแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 0.01 สำหรับประโยชน์ที่ได้รับจากการศึกษาในครั้งนี้ คือ ทำให้ทราบเกี่ยวกับรูปแบบการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาภาวะพฤฒพลังของผู้สูงอายุ โดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปใช้ในการจัดทำแผนพัฒนาผู้สูงอายุให้สอดคล้องในแต่ละท้องถิ่นได้

ประวัติผู้แต่ง

วิสุทธิณี ธานีรัตน์, คณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง

อาจารย์ประจำสาขาวิชาสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์

คณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

กาพย์ประภา สง่าใจ. (2563). กิจกรรมนันทนาการกลวิธีหนึ่งสู่การสูงวัยอย่างมีพลัง. วารสารสังคมภิวัฒน์, 11(2), 1-14.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2563). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย 77 จังหวัด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2563. สืบค้นจาก https://www.dop.go.th/ th/know/side/1/1/335

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2561). พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546 (ฉบับแก้ไข พ.ศ.2553).สืบค้นจาก http://www.dop.go.th/download/laws/regulation_th_20152509163042_1.pdf

กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2560). Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน. สืบค้นจาก http://www.stabundamrong.go.th/web/download/newkm/thailand4.0.pdf

คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2554). การศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฐิติมา ดวงวันทอง. (2560). การเรียนรู้ของผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

ณัฏฐ์ฐิตตา เทวาเลิศสกุล, วณิฎา ศิริวรสกุล, และชัชสรัญ รอดยิ้ม. (2559). แนวทางการพัฒนาผู้สูงอายุจากภาระให้เป็นพลัง กรณีศึกษาเทศบาลนครรังสิต. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 9(1), 529-545.

นันทรัตน์ อมาตยกุล. (2555). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้เพื่อการเป็นผู้สูงอายุที่มีศักยภาพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พุทธชาติ แผนสมบุญ และคณะ. (2561). กระบวนการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(2), 267-283.

เล็ก สมบัติ, ศศิพัฒน์ ยอดเพชร และธนิกานต์ ศักดาพร. (2554). ภาวะสูงวัยอย่างมีคุณประโยชน์กับการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจในประเทศไทย (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: สํานักงานมาตรฐานการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ สํานักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

ภัทรพรรณ ทำดี. (2560). ตัวตน สังคม วัฒนธรรม: เงื่อนไขสู่การสูงวัยอย่างมีศักยภาพของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์, 47(2), 109-131.

รัตนากาญจน์ เจริญศรีรุ่งเรือง. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤฒพลังด้านการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษานอกระบบโรงเรียน มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วรดา รุ่งเรือง. (2562). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเขตภาคกลางของประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา, 8(2), 249-258.

ศศิพัฒน์ ยอดเพชร และคณะ. (2560). โครงการ การถอดบทเรียนตัวอย่างที่ดีของโรงเรียนและชมรมผู้สูงอายุที่มีกิจกรรมถ่ายทอดความรู้. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เจพริ้นท์.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563ก). จำนวนประชากรผู้สูงอายุในกลุ่มภาคใต้ฝั่งอันดามันประจำปี พ.ศ. 2563 จำแนกตามจังหวัดและเพศ. สืบค้นจาก http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/ 01.aspx

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563ข). ดัชนีพฤฒพลังผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัลพับลิเคชั่น.

สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2556). แนวทางการอบรมผู้ดูแลผู้สูงอายุระยะยาว. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

ภาษาอังกฤษ

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test (5th ed.). New York: Harper Collins.

Nantsupawat, W., Kamnuansilapa, P., Sritanyarat, W. & Wongthanavasu, S. (2010). Family Relationships, Roles and the Meaning of Active Aging among Rural Northeastern Thai Elders. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 14(2), 137-148.

Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.

Translated References

Amatayakul, N. (2012). A study of the factors affecting the elderly’s learning for active aging. Thesis for Master degree of Arts in Democracy, Chulalongkorn University. (in Thai)

Bureau of Elderly Health, Ministry of Public Health. (2020). Statistics of the elderly in Thailand, as of December 31, 2020. Retrieved from https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/335 (in Thai)

Charoensrirungrueng, R. (2021). Factors Associated with Participation Active Aging Among Elderly People in Krokphra District, Nakhonsawan Province. Thesis for Master degree of Education in Non-Formal Education, Naresuan University (in Thai)

Department of Social Development and Welfare, Ministry of Social Development and Human Security. (2018). The Elderly Act 2003 (Amendment B.E. 2553). Retrieved from https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/335 (in Thai)

Devalersakul, N., Siriwarakoon, W., & Roadyim, C. (2016). The Development of the Elderly as a Burden to Power: Case Study of Rangsit City Municipality. Veridian E-Journal,Silpakorn University, 9(1), 529-545. (in Thai)

Division of Research Administration and Educational Quality Assurance, National Science and Technology Development Agency. (2017). Thailand 4.0 model driving Thailand towards wealth, stability and sustainability. Retrieved from http://www.stabundamrong. go.th/ web/download/newkm/thailand4.0.pdf (in Thai)

Duangwanthong, T. (2017). Learning of the Elderly. Thesis for Master degree of Architecture in Architectural, Sripatum University]. (in Thai).

Faculty of Education, Chulalongkorn University. (2011). Education and Lifelong Learning of Thai Elderly. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (in Thai)

National Statistical Office. (2020a). Annual population of the elderly in the southern Andaman region 2020 classified by province and gender. Retrieved from http://statbbi.nso.go.th/ staticreport/page/sector/th/01.aspx (in Thai)

National Statistical Office. (2020b). Active ageing in Thailand. Bangkok: Text and Journal Publication. (in Thai)

Office of Health Promotion, Department of Health, Ministry of Public Health. (2013). Guidelines for training long-term caregivers of the elderly. Bangkok: Publishing House, Printing Works Office War Veterans Organization. (in Thai)

Pansomboon, P. et al. (2018). The Process of Promoting Elderly Active Ageing. Journal of MCU Nakhondhat, 5(2), 267-283. (in Thai)

Rungrueng, W. (2019). The Development of the Quality of Life for the Senior Citizens in the Senior Schools under the Local Administrative Organizations in the Central Region of Thailand. Journal of Interdisciplinary Research: Graduate Studies, 8(2), 249-258. (in Thai)

Sangajai, K. (2020). Recreation activities, the way to active aging. Journal of Social Synergy, 11(2), 1-14. (in Thai)

Sombat, L., Yodpetch, S. & Sakdaporn, T. (2011). Productive ageing and socio-economic development in Thailand (Research report). Bangkok: Office of Social Development and Human Security Standards Office of the Permanent Secretary, Ministry of Social

Development and Human Security. (in Thai)

Tamdee, P. (2017). Agency, Society and Culture: Conditions, Promoting Active Ageing in Older Persons in Chiang Mai. Journal of Social Sciences, 47(2), 109-131. (in Thai)

Yodpetch, S. et al. (2017). Removing Good Lessons from Schools and the elderly club with knowledge transfer activities Project (Research report). Bangkok: J Print Press. (in Thai)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-03-31

รูปแบบการอ้างอิง

ธานีรัตน์ ว. (2022). ความต้องการการเรียนรู้สู่การเป็นผู้สูงอายุ ที่มีพฤฒพลังของผู้สูงอายุในจังหวัดตรัง. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 15(1), 79–96. https://doi.org/10.1234/laj.v15i1.256588

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย