ปรอทชี้วัดความเป็นอิสระของท้องถิ่นไทย: การวิจัยเชิงประจักษ์และข้อเสนอเชิงนโยบาย

ผู้แต่ง

  • วีระศักดิ์ เครือเทพ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • กิรพัฒน์ เขียนทองกุล วิทยาลัยพัฒนามหานคร มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
  • สิริวิท อิสโร คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
  • รัชดาพร หวลอารมณ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
  • กันตา วิลาชัย วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • ทนงเกียรติ มาตตายา สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม
  • สิริภากร สระทองจันทร์ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย

คำสำคัญ:

ความเป็นอิสระของท้องถิ่น, ปรอทชี้วัดความเป็นอิสระของท้องถิ่น, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งพัฒนาเครื่องมือชี้วัดเพื่อประเมินความเป็นอิสระของท้องถิ่น และเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างจากผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) และจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 644 ราย ผลการประเมินความเป็นอิสระของท้องถิ่นพบว่าอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น และพบว่าความเป็นอิสระของท้องถิ่นแตกต่างกันไปตามประเภทท้องถิ่น ประสบการณ์ ภูมิหลังอาชีพ และประสบการณ์การทำงานของผู้ตอบแบบประเมิน การวิจัยนี้บ่งชี้ถึงความจำเป็นในการปรับปรุงกรอบกฎหมาย แนวนโยบายรัฐ และกลไกการจัดการเชิงสถาบันด้านต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อสนับสนุนให้ อปท. สามารถตอบสนองต่อการจัดการแก้ไขปัญหาของประชาชนได้อย่างเต็มศักยภาพต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กลุ่มงานคณะกรรมาธิการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาปฏิรูปแห่งชาติ. (2558). รายงานเรื่องแนวทางการปฏิรูปการกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: คณะกรรมาธิการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น สภาปฏิรูปแห่งชาติ.

คณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2562). รายงานประจำปี 2562 คณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี.

จรัส สุวรรณมาลา. (2541). ปฏิรูประบบการคลังไทย: กระจายอำนาจสู่ภูมิภาคและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2551). ทฤษฎีและแนวคิด: การปกครองท้องถิ่นกับการบริหารจัดการท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: โครงการสำนักพิมพ์คบไฟ.

วีระศักดิ์ เครือเทพ และคณะ. (2557). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการการประเมินผลนโยบายการกระจายอำนาจของไทยระยะ 15 ปี. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี.

ศิริวรรณ พิทยรังสฤษฏ์, จิรบูรณ์ โตสงวน และ หทัยชนก สุมาลี (2553). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการสร้างเสริมสุขภาพและข้อเสนอเชิงนโยบายเรื่องการกระจายอำนาจด้านการสร้างเสริมสุขภาพ. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.

สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2552). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการรายงานติดตามผลการศึกษาความก้าวหน้าของการกระจายอำนาจในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2547). กฎหมายปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

สมชัย ฤชุพันธุ์. (2545). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีปัญหาอะไร แก้อย่างไร?. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

สุภัชญา สุนันต๊ะ. (2561). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับบทบาทการสร้างเสริมสุขภาพชุมชน. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 4(1), 98 - 107.

อริย์ธัช บุญถึง. (2563). ปัญหาความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : ศึกษากรณีการตรวจเงินองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะนิติศาสตร์.

อริย์ธัช บุญถึง. (2563). ปัญหาความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: ศึกษากรณีการตรวจเงินองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะนิติศาสตร์.

Bahl, R. (1999). Implementation Rules for Fiscal Decentralization. Georgia State University, Andrew Young School of Policy Studies, unpublished manuscript.

Cartwright, N. and Stegenga, J. (2011). A Theory of Evidence for Evidence-based Policy. Proceedings of the British Academy, 171, 291 - 322.

Council of Europe. (1985). European Charter of Local Self-Government. (No. 122). Retrieved from https://rm.coe.int/168007a088. Consulted in 2022.

Harold, W., Robert, M., Michael, B. and David, B. (2008). Comparing Local Government Autonomy Across States. Proceedings. Annual Conference on Taxation and Minutes of the Annual Meeting of the National Tax Association, 101, 377 - 383.

Keuffer, N. (2016). Local Autonomy, a Multifaceted Concept: How to define it, How to Measure it and How to Create a Comparative Local Autonomy Index? Revue internationale de politique comparée, 23, 443 - 490.

Ladner, A., Keuffer, N. and Baldersheim, H. (2016). Measuring Local Autonomy in 39 Countries (1990 - 2014). Regional and Federal Studies, 26(3), 321 - 357.

Ladner, A., Keuffer, N., Baldersheim, H., Hlepas, N., Swianiewicz, P., Steyvers, K. and Navarro, C. (2019). Patterns of Local Autonomy in Europe. London: Palgrave Macmillan.

Shah, A. (ed.). (2006). Local Government in Developing Countries. Washington, DC: The World Bank.

Wolman, H., McManmon, R., Bell, M. and Brunori, D. (2008). Comparing Local Government Autonomy Across States. Annual Conference on Taxation and Minutes of the Annual Meeting of the National Tax Association, 101, 377 - 383.

Wolman, H., McManmon, R., Bell, M. and Brunori, D. (2010). Comparing Local Government Autonomy Across States. In The Property Tax and Local Autonomy (pp. 69 - 114). Cambridge, Massachusetts: The Lincoln Institute.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-28

รูปแบบการอ้างอิง

เครือเทพ ว., เขียนทองกุล ก., อิสโร ส., หวลอารมณ์ ร., วิลาชัย ก., มาตตายา ท., & สระทองจันทร์ ส. (2023). ปรอทชี้วัดความเป็นอิสระของท้องถิ่นไทย: การวิจัยเชิงประจักษ์และข้อเสนอเชิงนโยบาย. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 16(2), 195–216. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/colakkujournals/article/view/263396

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย