ปัญหาทางกฎหมายในการขอความยินยอมเพื่อใช้ข้อมูลส่วนบุคคลในการสร้างและ การใช้ข้อมูลเชิงลึกบนแพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและข้อจำกัดทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการขอความยินยอมเพื่อใช้ข้อมูลส่วนบุคคลในการสร้างและการใช้ข้อมูลเชิงลึกบนแพลตฟอร์มเฟซบุ๊กและเพื่อเสนอแนะแนวทางการกำหนดนโยบายหรือแนวปฏิบัติในการขอความยินยอมในการจัดเก็บรวบรวมใช้ข้อมูลส่วนบุคคลดังกล่าว จากการศึกษาพบว่า มีปัญหาสำคัญ 2 ประการ ได้แก่ ประการแรก พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ยังคงขาดแนวทางที่ชัดเจนในการกำหนดสถานะของผู้ที่มีอำนาจร่วมกันในการตัดสินใจเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลทำให้ไม่สามารถกำหนดและจัดสรรความรับผิดชอบของผู้ที่เกี่ยวข้องในการเก็บ รวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลได้อย่างชัดเจน และประการที่สอง พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ไม่ได้กำหนดนิยามของคำว่า “ความยินยอม” ไว้ว่ามีความหมายอย่างไร จึงอาจทำให้ไม่มีแนวทางในการกำหนดนโยบายหรือแนวปฏิบัติในการขอความยินยอมเพื่อใช้ข้อมูลส่วนบุคคลในการสร้างและการใช้ข้อมูลเชิงลึกบนแพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก ผู้เขียนจึงค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลจากเอกสารเกี่ยวข้อง ซึ่งรวมถึงหลักเกณฑ์ของสหภาพยุโรป ประเทศสิงคโปร์ และประเทศญี่ปุ่น ผลการศึกษาพบว่าเพจหรือเว็บไซต์ที่ฝังปุ่ม “ถูกใจ” ของเฟซบุ๊กมีส่วนเกี่ยวข้องในการตัดสินใจเกี่ยวกับวัตถุประสงค์และวิธีการประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคลของผู้เยี่ยมชม ดังนี้แพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก เพจหรือเว็บไซต์ที่ฝังปุ่ม “ถูกใจ” ของเฟซบุ๊กจึงต้องร่วมกันรับผิดชอบในฐานะผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลร่วมและจะต้องทำการขอความยินยอมเพื่อใช้ข้อมูลส่วนบุคคลในการสร้างและการใช้ข้อมูลเชิงลึกบนแพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก ผู้เขียนจึงได้เสนอแนวทางการกำหนดนโยบายหรือแนวปฏิบัติในการขอความยินยอมในการจัดเก็บ รวบรวม ใช้ข้อมูลส่วนบุคคล และกำหนดคำนิยามเพิ่มเติม เพื่อให้สอดคล้องกับสากล