การแปลคำเชื่อมในภาษาจีนโบราณเป็นไทย

ผู้แต่ง

  • อภิวัฒน์ คุ้มภัย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

การแปลคำเชื่อม, ภาษาจีนโบราณ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการแปลคำเชื่อมที่ใช้บ่อยในภาษาจีนโบราณจำนวน ๒๐ คำ เป็นภาษาไทย ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้มาจากวรรณกรรมจีนโบราณยุคก่อนราชวงศ์ฉินและราชวงศ์ฮั่น ผลการวิจัยพบว่าคำเชื่อมในภาษาจีนโบราณแสดงความสัมพันธ์ทางอรรถศาสตร์ได้หลายประเภทจึงสามารถแปลเป็นภาษาไทยได้หลากหลาย อย่างไรก็ตาม คำเชื่อมบางคำไม่มีคำที่มีความหมายเทียบเท่ากันเนื่องจากความแตกต่างด้านลักษณะทางวากยสัมพันธ์และอรรถศาสตร์ของภาษาจีนโบราณกับภาษาไทย ในกระบวนการถ่ายทอดความหมายของคำเชื่อมจากภาษาต้นฉบับนั้น ผู้แปลจำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับวากยสัมพันธ์และอรรถศาสตร์ของภาษาจีนโบราณเป็นอย่างดี นอกจากนั้นยังต้องมีความรู้เกี่ยวกับคำเชื่อมในภาษาไทยซึ่งเป็นภาษาเป้าหมาย จึงจะสามารถถ่ายทอดความหมายของคำเชื่อมจากภาษาจีนโบราณมาเป็นภาษาไทยได้ถูกต้อง

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

จิราพร โชติเธียระวงศ์. “การศึกษาเปรียบเทียบการใช้คำสันธานในสมัยสุโขทัยอยุธยากับสมัยปัจจุบัน” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๒๔.

ดวงตา สุพล. ทฤษฎีและกลวิธีการแปล. กรุงเทพฯ : คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๓๓.

ดุษฎีพร ชํานิโรคศานต์. “อนุพากย์ในภาษาไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต แผนกวิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๑๒.

นววรรณ พันธุเมธา. ไวยากรณ์ไทย. กรุงเทพฯ : รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์, ๒๕๒๗.

ประพิณ มโนมัยวิบูลย์. ไวยากรณ์จีนกลาง. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๕.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. “การใช้ภาษาร้อยแก้วในภาษาไทยสมัยอยุธยา”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต แผนกวิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๑๕.

วรรณา แสงอร่ามเรือง. ทฤษฎีและหลักการแปล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๒.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-02-21

รูปแบบการอ้างอิง

คุ้มภัย อ. . (2020). การแปลคำเชื่อมในภาษาจีนโบราณเป็นไทย. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 30(1), 150–175. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/239929

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความประจำฉบับ