รูปแบบพุทธวิธีสื่อสารทางการเมืองของพระวีระทู แห่งเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา

ผู้แต่ง

  • โปก พะ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ธัชชนันท์ อิศรเดช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สุรพล สุยะพรหม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

รูปแบบ, พุทธวิธี, การสื่อสารทางการเมือง, พระวีระทู, เมืองมัณฑะเลย์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาบริบททางการเมืองของประเทศเมียนมา ในช่วงเวลาปี พ.ศ. 2543-2563 2. ศึกษาการสื่อสารทางการเมืองของพระวีระทู แห่งเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา 3. นำเสนอรูปแบบพุทธวิธีสื่อสารทางการเมืองของพระวีระทู แห่งเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพ
เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 รูปหรือคน โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนาความ และการวิจัยเชิงปริมาณ โดยการแจกแบบสอบถามที่มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.965 จากประชาชนกลุ่มตัวอย่างในเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระหว่างปี 2559-2563 พระวีระทูเผชิญบริบทการเมืองเมียนมาที่ตึงเครียด โดยเฉพาะปัญหาในรัฐยะไข่ ท่านสื่อสารปกป้องพุทธศาสนาและชาตินิยมอย่างหนักแน่น แม้ถูกจับกุม ยืนยันอุดมการณ์ ส่งผลให้ถูกมองว่าเป็นพระหัวรุนแรงสนับสนุนกองทัพ 2. พระวีระทูสื่อสารการเมืองด้วยภาพลักษณ์นักปกป้องศาสนาและชาตินิยม มีทักษะโน้มน้าว กล้าพูดตรง ใช้ภาษารุนแรงเพื่อเตือนสติและโจมตีฝ่ายตรงข้ามผ่านการเทศน์ หนังสือ และโซเชียลมีเดีย ส่งผลให้ตื่นรู้ เข้าใจศาสนาและการเมือง และ 3. พระวีระทูใช้พุทธวิธีสื่อสารทางการเมืองตามหลักวาจาสุภาษิต 5 อย่างกล้าหาญ 1. วาจาที่ถูกต้องตามกาล มีเจตนาดีต่อชาติและศาสนา 2. วาจาที่เป็นจริงและเป็นประโยชน์ ส่งเสริมสิทธิ 3. วาจาที่อ่อนหวาน มีความเสมอภาคเน้นเมตตา 4. วาจาที่เป็นประโยชน์ การสื่อสารที่สร้างขวัญกำลังใจ และ 5. วาจาที่กล่าวด้วยเมตตา มีเจตนาดีต่อศาสนาและบ้านเมือง พร้อมเสียสละทุกอย่างเพื่อความมั่นคง สร้างสันติภาพ

เอกสารอ้างอิง

พระปลัดระพิน พุทฺธิสาโร และพิเชฐ ทั่งโต. (2559). การศึกษาบทบาทพระสงฆ์กับการมีส่วนร่วมทางการเมืองในอาเซียน : พหุกรณีศึกษา. สืบค้น 2 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://shorturl.asia/J5AlF

อรนิศวร์ เพรชวงศ์. (2563). บทบาททางการเมืองของพระสงฆ์เมียนมาร์หลังการเลือกตั้ง ปี ค.ศ. 2015. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 10(1), 160-171.

เอนกชัย เรืองรัตนากร. (2558). บทบาทของอุดมการณ์ “พุทธศาสนา-ชาตินิยมสุดโต่ง” กับความขัดแย้งระหว่างชาวพุทธยะไข่กับชาวมุสลิมโรฮิงญา. วารสารสังคมศาสตร์, 11(2), 73-98.

Foxeus, N. (2019). The Buddha was a devoted nationalist: Buddhist nationalism, ressentiment, and defending Buddhism in Myanmar. Religion, 49(3), 467-491.

Ramakrishna, K. (2015). Understanding Myanmar’s Buddhist extremists. New England Journal of Public Policy, 27(1), 1-13.

Soukup, P. A. (2019). Political communication. Santa Clara University. Retrieved March 20, 2023, from https://shorturl.asia/kjiWD

Walton, M. (2015). Monks in politics, monks in the world: Buddhist activism

in contemporary Myanmar. Retrieved May 15, 2022, from https://ora.ox.ac.uk/objects/uuid%3Abb092810-e62d-4f67-b1c1-76faa189c562

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

พะ โ., อิศรเดช ธ., & สุยะพรหม ส. (2025). รูปแบบพุทธวิธีสื่อสารทางการเมืองของพระวีระทู แห่งเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(5), 150–163. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/281660