การพัฒนาชุมชนตามแนวพุทธวิถีของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลบางกระบือ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
คำสำคัญ:
การพัฒนาชุมชน, พุทธวิถี, นักการเมืองท้องถิ่น, เทศบาลตำบลบางกระบือ, จังหวัดสมุทรสงครามบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลบางกระบือ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักราชสังคหวัตถุธรรมกับการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่น และ 3 เสนอแนวทางการพัฒนาชุมชนตามแนวพุทธวิถีของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลบางกระบือ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสานวิธี โดยมีการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ด้วยสูตรการคำนวณของทาโร่ ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 333 คน ด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.894 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลโดยสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ด้วยการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 10 รูปหรือคน โและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2. หลักราชสังคหวัตถุ 4 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการพัฒนาชุมชนในระดับปานกลาง (R=0.503**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 แสดงให้เห็นว่า เมื่อมีการประยุกต์ใช้หลักธรรมดังกล่าวจะทำให้การพัฒนาชุมชนมีคุณภาพยิ่งขึ้น 3. แนวทาง
การพัฒนาชุมชนตามแนวพุทธวิถีของนักการเมืองท้องถิ่น ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1. สัสสเมธะ มุ่งพัฒนาการเกษตรและความมั่นคงทางอาหาร 2. ปุริสเมธะ ส่งเสริมบุคลากรที่มีคุณธรรมและบริหารงานอย่างโปร่งใส 3. สัมมาปาสะ สนับสนุนอาชีพที่สอดคล้องกับ อัตลักษณ์ท้องถิ่น และ 4. วาจาเปยยะ สื่อสารด้วยความสุภาพเพื่อเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชน ทั้งนี้ แนวทางดังกล่าวสะท้อนถึงการบูรณาการหลักพุทธธรรมเข้ากับการบริหารท้องถิ่นอย่างสอดคล้องกับวิถีชีวิตชุมชน
เอกสารอ้างอิง
กิตติศักดิ์ หนูชัยแก้ว. (2566). การศึกษาทัศนะว่าด้วยพระพุทธศาสนากับหลักประโยชน์สาธารณะในกฎหมายมหาชนไทย. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 6(3), 284-297.
เจด็จ คชฤทธิ์ และคณะ. (2562). ธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม : แบบอย่างจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 179-188.
ฒาลัศมา จุลเพชร. (2565). พัฒนาการของแนวคิดการปกครองตนเองของท้องถิ่น : โอกาสและความท้าทายภายใต้การเปลี่ยนแปลงทางการเมือง (ดุษฎีนิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐนันท์ พูนธนโชคก์ และคณะ. (2566). แนวทางการบริหารห้องสมุดยุคใหม่ตามหลักราชสังคหวัตถุ 4 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วารสารวิจยวิชาการ, 62, 215-230.
นวนันท์ ปาระกุล และเจนยุทธ์ ปาระกุล. (2561). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ตามหลักราชสังคหวัตถุของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร. วารสารวิจยวิชาการ, 1(3), 21-35.
ประทาน คงฤทธิศึกษากร. (2535). การปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
พระศกลวัธน์ จิตฺตปญฺโญ. (2563). บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาเทศบาลตำบลนาหนาด อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พัททดล เสวตวรรณ. (2564). การพัฒนาทางการเมืองที่มีผลต่อการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดอุทัยธานี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วาธิณี วงศาโรจน์. (2565). นโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ: ประชาชนแข็งแรง เศรษฐกิจแข็งแรง ประเทศไทยแข็งแรง. วารสารการพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(3), 295-309.
วิษณุ คชรัตน์. (2564). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมและความโปร่งใสของหน่วยงานภาครัฐ : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศราวุธ ขันธวิชัย และคณะ. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของชุมชนในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 703-720.
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาล. (2559). ข้อเสนอในการปฏิรูปโครงสร้างการปกครองท้องถิ่นในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานบริหารทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). พื้นที่ จังหวัดสมุทรสงครามข้อมูลเดือนมกราคม 2567. สืบค้น 12 กันยายน 2567, จาก https://shorturl.asia/a6jQd
Best, J. W. (1981). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
