การบูรณาการหลักสาราณียธรรมเพื่อจัดการความขัดแย้งทางการเมืองของประชาชน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
สาราณียธรรม, การจัดการความขัดแย้ง, ประชาธิปไตยไทยบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับความขัดแย้งทางการเมืองของประชาชนเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรมกับการจัดการความขัดแย้งทางการเมือง และ 3. นำเสนอแนวทางการบูรณาการหลักสาราณียธรรมเพื่อจัดการความขัดแย้ง การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากประชาชนเขตพญาไท จำนวน 398 คน ด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น .978 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความขัดแย้งทางการเมืองโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ด้านความขัดแย้งจากอำนาจมีค่าเฉลี่ยสูงสุด อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือด้านการรับรู้ ด้านความรู้สึกและอารมณ์ ด้านความต้องการ และด้านค่านิยม 2. หลักสาราณียธรรม 6 มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลางกับการจัดการความขัดแย้งทางการเมือง (R = .671, p < .01) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าความสัมพันธ์แตกต่างกัน ได้แก่ ความขัดแย้งจากการรับรู้และอำนาจอยู่ในระดับปานกลาง (r = .659, .620) ขณะที่ความขัดแย้งจากความต้องการ ค่านิยม และอารมณ์อยู่ในระดับน้อย (r = .402, .485, .497) ผลดังกล่าวสะท้อนว่าการนำหลักสาราณียธรรมมาประยุกต์ใช้ช่วยให้การจัดการความขัดแย้งเป็นไปเชิงสร้างสรรค์มากขึ้น และ 3. การบูรณาการหลักสาราณียธรรมเพื่อการจัดการความขัดแย้งที่โดดเด่น ได้แก่ 1. เมตตากายกรรม การทำดีต่อกัน 2. เมตตาวจีกรรม การพูดดีต่อกัน 3. เมตตามโนกรรม การคิดดีต่อกัน 4. สาธารณโภคี การแบ่งปันกัน 5. สีลสามัญญตา มีศีลบริสุทธิ์เสมอกัน และ 6. ทิฏฐิสามัญญตา มีความเห็นที่ดีงามร่วมกัน ผลลัพธ์ดังกล่าวสามารถลดความตึงเครียดและสร้างความร่วมมือในสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
พงศ์ศักดิ์ เหลืองอร่าม. (2566). วิเคราะห์ระดับความขัดแย้งทางการเมืองไทยด้วย Big Data. สืบค้น 10 สิงหาคม 2566, จาก https://shorturl.asia/4ZqkO
พระครูนนทวีรวัฒน์วีรธมฺโม (มีนุสรณ์). (2553). การบริหารงานเทศบาลตำบลตามหลักสาราณียธรรม 6 : กรณีศึกษาเทศบาลตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุวรรณธรรมาภิมณฑ์ (สมชาย เจริญผา) และคณะ. (2565). การประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมเพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 9(3), 222-236.
พระอธิการสุนทร อาภาธโร. (2556). บทบาทของพระสงฆ์ในการส่งเสริมการลดความขัดแย้งตามแนวทางพระพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พีระพงษ์ มานะกิจ และณัฐวรรณ อัจฉรานุวัฒน์. (2564). ปัญหาความขัดแย้งในสังคมไทย : สื่อและการผลิตซ้ำทางความคิด และอุดมการณ์. วารสารวิชาการ กสทช, 5(5), 15-32.
ฟ้าดาว คงนคร. (2556). วัฒนธรรมทางการเมือง. จุลสารเผยแพร่ความรู้นักเรียน นิสิต นักศึกษาและประชาชน, 1(1), 10-13.
มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วันชัย วัฒนศัพท์ และคณะ. (2551). คู่มือการศึกษา การมีส่วนร่วมของประชาชนและการแก้ปัญหาความขัดแย้ง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง สำนักงานการคลัง กรุงเทพมหานคร. (2561). ข้อมูลสถิติ เขตพญาไท พ.ศ.2561. สืบค้น 10 สิงหาคม 2566, จาก https://shorturl.asia/5KZDd
สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.
อมร จันทรสมบูรณ์. (2553). ปฏิรูปประเทศ : ปฏิรูประบบรัฐสภาเพื่อการพัฒนาคุณภาพ ประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
Cronbach, L. J. (1971). Essentials of Psychological Testing (5 th ed.). New York: Harper Collins.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
