กลไกส่งเสริมความเสมอภาคในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางราชการของชาวไทยและต่างด้าวในพื้นที่ตำบลลำไทร อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ไตรรงค์ ชัยชนะ; ยุทธนา ปราณีต; กาญจนา ดำจุติ; ธนนันท์ คุ้มถิ่นแก้ว

ผู้แต่ง

ไตรรงค์ ชัยชนะ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ยุทธนา ปราณีต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
กาญจนา ดำจุติ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ธนนันท์ คุ้มถิ่นแก้ว มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

กลไกส่งเสริม, ความเสมอภาค, การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร, ชาวไทยและต่างด้าว

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสิทธิการรับรู้และการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 2. ศึกษากลไกส่งเสริมความเสมอภาคในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร และ 3. ประเมินกลไกส่งเสริมความเสมอภาคในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางราชการของชาวไทยและต่างด้าว ในพื้นที่ตำบลลำไทร อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ใช้ระเบียบการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 รูปหรือคน และการสนทนากลุ่มเฉพาะ จำนวน 10 รูปหรือคน ด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึก ส่วนการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากแรงงานไทยและแรงงานต่างด้าว จำนวน 200 คน ตามสูตรของ ทาโร่ ยามาเน่ จากประชากร 398 คน ในพื้นที่ตำบลลำไทร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. สิทธิการรับรู้และการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดหลักความเสมอภาคและสิทธิในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร โดยมาตรา 4 รับรองศักดิ์ศรีความเสมอภาคและเสรีภาพของบุคคล มาตรา 27 กำหนดให้บุคคลเสมอกันในกฎหมาย และมาตรา 41 ให้สิทธิประชาชนเข้าถึงข้อมูลของรัฐตามกฎหมาย พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 คุ้มครองสิทธิของคนไทยในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร แต่คนต่างด้าวมีสิทธิตามเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง มาตรา 9 วรรคสี่ 2. กลไกส่งเสริมความเสมอภาคในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางราชการของชาวไทยและต่างด้าว ได้แก่ 2.1 ประชาสัมพันธ์ของหน่วยงานรัฐในการบังคับใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และการติดบอร์ดประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับแนวทางปฏิบัติของภาคเอกชน 2.2 การใช้สื่อสังคมออนไลน์ของหน่วยงานภาครัฐและเอกชน 2.3 กิจกรรมการร่วมมือระหว่างรัฐกับแรงงานและนายจ้าง และ 3. การประเมินกลไกส่งเสริมความเสมอภาคในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางราชการของชาวไทยและต่างด้าว โดยรวมอยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กันยปริณ ทองสามสี และคณะ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคุ้มครองแรงงานต่างด้าวตามสิทธิกองทุนประกันสังคมและกองทุนเงินทดแทน. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 70–88.

กาญจนา ดำจุติ. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของนโยบายและการดำเนินงานข้อมูลข่าวสารเพื่อสร้างการรับรู้สู่ชุมชนของจังหวัดตรัง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(7), 118–131.

บริษัท เอ็กเซเลนเซีย จำกัด. (2560). รายงานฉบับสมบูรณ์ การประเมินผลโครงการประชาสัมพันธ์แรงงานต่างด้าว ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560. สืบค้น 15 มกราคม 2568, จาก https://shorturl.asia/FjmEt

พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540. (2540, 10 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 114 ตอนที่ 46 ก, หน้า 1.

ฤทัย หงส์สิริ และมานิตย์ จุมปา. (2542). คำอธิบายกฎหมายข้อมูลข่าวสารของทางราชการ. กรุงเทพฯ: นิติธรรม.

วีระชัย วุฒิพงศ์ชัยกิจ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้นโยบายองค์การ กรณีศึกษา บริษัทเอสซีจี แพกเกจ จิ้ง จำกัด (มหาชน) (การค้นคว้าอิสระเศรษฐศาตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคม. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.

อณิกร ดอนแก้ว. (2561). การรับรู้นโยบายสาธารณะของรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ของบุคลากรสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี. สืบค้น 2 มกราคม 2568, จาก https://shorturl.asia/D0Cor

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed). New York: Harper and Row.