พุทธวิธีส่งเสริมการพัฒนาการฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังของเจ้าหน้าที่เรือนจำจังหวัดจันทบุรี

วิทูรย์ แสวงผล; ธิติวุฒิ หมั่นมี; ธวัชชัย สมอเนื้อ

ผู้แต่ง

วิทูรย์ แสวงผล คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ธิติวุฒิ หมั่นมี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ธวัชชัย สมอเนื้อ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

หลักไตรสิกขา, การพัฒนาการฝึกวิชาชีพ, ผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดจันทบุรี, เรือนจำจังหวัดจันทบุรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการพัฒนาการฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังของเจ้าหน้าที่เรือนจำจังหวัดจันทบุรี 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักไตรสิกขากับการพัฒนาฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังของเจ้าหน้าที่เรือนจำจังหวัดจันทบุรี และ 3. นำเสนอพุทธวิธีส่งเสริมการพัฒนาการฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังของเจ้าหน้าที่เรือนจำจังหวัดจันทบุรี ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ศึกษาประชากร จำนวน 70 คน ด้วยแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ ที่ความเชื่อมั่น 0.952 สถิติใช้ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับหลักไตรสิกขา กับการพัฒนาการฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังของเจ้าหน้าที่เรือนจำจังหวัดจันทบุรี โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2. หลักไตรสิกขากับการพัฒนาการฝึกวิชาชีพผู้ต้องขังมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ในระดับมาก และ 3. การพัฒนาการฝึกวิชาชีพตามหลักไตรสิกขา คือ ด้านศีล การละเว้นจากการทำชั่ว มีทัศนคติ และพฤติกรรมที่ดี ทำความดีทำให้ชีวิตมีความสุข ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงานด้วยความเอื้อเฟื้อด้านสมาธิ ความตั้งมั่นทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ทำงานด้วยความตั้งใจ และอดทน แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยความสุขุมรอบคอบ ด้านปัญญา ความรอบรู้ แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยหลักการ และเหตุผล มีความรู้และทำตามหน้าที่ได้อย่างเต็มที่ ใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด และพัฒนาตนเองอยู่เสมอ

เอกสารอ้างอิง

จำลอง มะโนวัง และวนัชภรณ์ มะโนวัง. (2566). กระบวนการเสริมสร้างทักษะวิชาชีพสำหรับผู้ต้องขังเรือนจำกลางเชียงราย. วารสาร นวพุทธศาสตร์, 2(1), 16–31.

ฌานิกา ศรีวรรณวิทย์ และคณะ. (2565). กระบวนการทางอาชีพเพื่อเตรียมความพร้อมสู่การมีชีวิตที่ดีของผู้ต้องขังที่อยู่ในเรือนจำและทัณฑสถานภายหลังการพ้นโทษ. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 16(2), 177–190.

ธงชัย ทองคำ. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดมหาสารคาม (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

บูชิต ล้ำเลิศ. (2567, 5 กุมภาพันธ์). หัวหน้าฝ่ายสวัสดิการและสงเคราะห์ผู้ต้องขัง [บทสัมภาษณ์].

พระมหานิพิฐพนธ์ กิตฺติพนฺโธ (กันตธรารักษ์) และคณะ. (2568). การพัฒนารูปแบบพุทธวิธีการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(7), 271–284.

ภานุเดช ประเสริฐศรี และอจิรภาส์ เพียรขุนทด. (2567). แนวทางในการคุ้มครองและการสงเคราะห์รูปแบบการฝึกอบรมอาชีพสำหรับผู้ต้องขัง และผู้ได้รับการปล่อยตัว. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 9(4), 27–39.

ระพีพัฒน์ กิตติภิรมย์สันต์. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งช้าง อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน (สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วราพร องคะลอย. (2565). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักพุทธธรรมของผู้ต้องขังในเรือนจำ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 279–292.

วราพร องคะลอย และคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังในเรือนจำ จังหวัดนนทบุรี วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(2), 1–14.

อดิเทพ ภิญญาเกษม. (2565). การพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำของกรมชลประทานโดยการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรม (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.