พุทธวิธีการสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยอง

ดนัย วิริยะสหกิจ; วัชรินทร์ ชาญศิลป์; อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า

ผู้แต่ง

ดนัย วิริยะสหกิจ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วัชรินทร์ ชาญศิลป์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

พุทธวิธีการสื่อสาร, ความนิยมทางการเมือง, พรรคประชาธิปัตย์, จังหวัดระยอง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยอง 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยอง และ 3. นำเสนอพุทธวิธีการสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยอง เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ประชาชนผู้มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในจังหวัด เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 รูปหรือคน ด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึกที่มีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา และการสนทนากลุ่มเฉพาะ จำนวน 9 รูปหรือคน เพื่อยืนยันองค์ความรู้ที่ได้หลังจากการสังเคราะห์ข้อมูล

ผลการวิจัยพบว่า 1. ความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยองอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.94 เนื่องจากประชาชนเชื่อมั่นในอุดมการณ์และจุดยืนที่มั่นคงของพรรค ทำให้เกิดการสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับผลงานและนโยบายในอดีตที่ชัดเจนช่วยสร้างความไว้วางใจ 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความนิยม พบว่า มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยปัจจัยหลักที่ส่งผล ได้แก่ หลักการสื่อสาร ซึ่งทำนายความนิยมได้ร้อยละ 25.0 และหลักสัปปุริสธรรม ซึ่งทำนายได้สูงถึงร้อยละ 50.9 ทั้งนี้เพราะการประยุกต์ใช้คุณธรรมตามหลักสัปปุริสธรรม อันได้แก่ การรู้เหตุ รู้ผล รู้เวลา และความเข้าใจบริบทของชุมชนและบุคคล ทำให้พรรคเข้าถึงรากเหง้าของปัญหาและครองใจประชาชนได้ลึกซึ้งกว่ากระบวนการสื่อสารพื้นฐานทั่วไป และ 3. พุทธวิธีการสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในจังหวัดระยอง พบว่า พรรคการเมืองมรการประยุกต์ใช้หลักสัปปุริสอย่างครอบคลุม ทั้งการสื่อสารข้อเท็จจริงตรงไปตรงมา การเปิดพื้นที่ให้มีส่วนร่วม การตอบสนองต่อปัญหาอย่างทันท่วงที และการปรับรูปแบบการสื่อสารให้เหมาะกับกลุ่มเป้าหมายแต่ละกลุ่ม การผสานหลักธรรมเข้ากับกลยุทธ์การเมืองเช่นนี้ทำให้พรรคเข้าถึงและครองใจประชาชนได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ไทยพับลิก้า. (2569). ‘กรณ์ จาติกวณิช’ เปิดใจ รีเทิร์นประชาธิปัตย์ จาก ‘สูญพันธุ์’ สู่ ‘ตัวแปร’ พรรคร่วมฯ. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2569 จาก https://thaipublica.org/2026/01/korn-chatikavanij-returns-democrat-party-coalition-partner/.

ไทยพีบีเอส. (2569). เลือกตั้ง 2569 : สรุปที่นั่ง สส.ภาคตะวันออก ประชาชนถูกเบียดหลายเขต. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2569 จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/502012.

นันทพงศ์ ตันติยวุฒิ และคณะ. (2567). บทบาทและคุณลักษณะนักการเมืองไทยที่พึงประสงค์ของคนรุ่นใหม่ ในระบอบประชาธิปไตย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 7(1), 90–114.

พระครูธรรมธรบุญเที่ยง พุทฺธสาวโก (ลักษณ์พลวงค์). (2565). แนวทางการสื่อสารทางการเมืองเพื่อความสมานฉันท์ในสังคมไทย. วารสารวิจยวิชาการ, 5(1), 1-10.

พระครูใบฎีกาวิชาญ วิสุทโธ. (2565). การสื่อสารทางการเมืองในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(1), 109–120.

พระครูสังฆรักษ์เอกลักษณ์ อชิโต และคณะ. (2567). การประยุกต์ใช้หลักทุติยปาปณิกธรรมเพื่อการพัฒนาภาวะผู้นำ ของนักการเมืองท้องถิ่น ในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(3), 114–129.

พระสังวาน เขมปญฺโญ (สายเนตร) และคณะ. (2565). การสื่อสารทางการเมือง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์ 7(3), 357–368.

พิบูลย์ เพียรพานิชกุล และคณะ. (2566). การพัฒนาการสื่อสารทางการเมืองเชิงพุทธเพื่อการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(2), R50–R60.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วันใหม่ ทรงศิลสะอาด และคณะ. (2568). การรับรู้ข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีของประชาชนในตำบลปลวกแดง อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 5(2), 193–204.

สมยศ ปัญญามาก และคณะ. (2568). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วน ตำบลแม่ใส อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 22(2), 183–199.

สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดระยอง. (2566). รายงานผลการนับคะแนนเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง เขตเลือกตั้งที่ 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2566 จาก https://www.ect.go.th/th/rayong/announcement-ect-rayong/36254.

อธิพัฒน์ วรนิธิภาคย์ และคณะ. (2568). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความภักดีในพรรคการเมืองผ่านการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2566 กรณีศึกษาพรรคก้าวไกลและพรรคเพื่อไทย. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(1), 58–71.

อริน เจียจันทร์พงษ์. (2565). กระบวนการทางการตลาดและการสื่อสารการเมืองของพรรคการเมืองไทย: ศึกษาการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 28 ของประเทศไทย (วันที่ 24 มีนาคม 2562). วารสารนิเทศศาสตร์, 40(3), 123–153.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.