การออกแบบเนื้อหาเพื่อการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคก้าวไกล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาทั้งแนวคิด กระบวนการและกลยุทธ์การออกแบบเนื้อหาเพื่อการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของพรรคก้าวไกล รูปแบบการวิจัยเป็นเชิงคุณภาพใช้แนวคิดทฤษฎีการสื่อสารทางการเมืองเป็นกรอบการวิจัย เก็บข้อมูลจากพื้นที่ 4 จังหวัด ได้แก่ กรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ นครราชสีมา และบุรีรัมย์ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลักคือผู้บริหารหรือผู้กำหนดนโยบายและผู้ปฏิบัติงานของพรรค ประชาชนกลุ่มช่วงวัยเจเนอเรชันและนักวิชาการ รวม 17 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจงและวิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาเชิงคุณภาพแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนาความ ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดการออกแบบเนื้อหาของพรรคมีรากฐานจากอุดมการณ์เดิมของพรรคอนาคตใหม่กับข้อมูลที่ได้จากการลงพื้นที่และการจัดทำนโยบายอย่างมีระบบเน้นการจัดการการสื่อสารให้ปรับตามบริบทผู้รับสารได้อย่างยืดหยุ่น 2) กระบวนการออกแบบเนื้อหา แบ่งเป็น 3 ขั้นตอนคือ กำหนดกลุ่มเป้าหมายแบบเจาะกลุ่มเฉพาะเจเนอเรชัน ระบุปัญหาและความต้องการของกลุ่มนั้นและกำหนดสารที่ชัดเจนเหมาะกับช่องทางสื่อที่ใช้ และ 3) กลยุทธ์การออกแบบเนื้อหา แบ่งเป็น 5 ด้านคือ สร้างเนื้อหาชัดเจนและน่าสนใจ เน้นจุดขายของพรรค จัดลำดับเนื้อหาอย่างมีระบบ สร้างความแตกต่างให้จดจำพรรคได้และสื่อสารอย่างต่อเนื่องเพื่อกระตุ้นการตัดสินใจองค์ความรู้ที่ได้คือ แนวคิดและกลยุทธ์การออกแบบเนื้อหาที่เป็นประโยชน์เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายในยุคดิจิทัล สามารถประยุกต์ใช้กลยุทธ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรณรงค์และการวางรากฐานในการสื่อสารเชิงระบบเพื่อการหาเสียงสู่การเลือกตั้งระดับต่าง ๆ ทั้งในประเทศกำลังพัฒนาและระดับนานาชาติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
จิรันธนิน ภูพนาแสง. (17 พฤษภาคม 2566). วิเคราะห์หมากรบทางการตลาด: เจาะเบื้องหลังคีย์สำคัญที่ทำให้พรรคก้าวไกลหักปากกาเซียนชนะการเลือกตั้ง 2566. สืบค้นจากhttps://thestandard.co/move-forward-keys-election-2566/
ณัฐวุฒิ แสงชูวงษ์. (16 พฤษภาคม 2566). ส่องกลยุทธ์หาเสียงผ่านสื่อสังคมออนไลน์และ TikTok ของพรรคก้าวไกล. สืบค้นจาก https://www.beartai.com/article/tech-article/1252631
พรรคก้าวไกล. (1 มกราคม 2566). นโยบายและอุดมการณ์ทางการเมืองของพรรคก้าวไกล. สืบค้นจาก https://www.moveforwardparty.org/about/
วิทยาธร ท่อแก้ว. (2562). หลักและทฤษฎีการสื่อสาร. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สันทัด โพธิสา. (7 กุมภาพันธ์ 2566). เผยตัวเลขคนไทยแต่ละเจเนอเรชัน ตัวแปรสำคัญเลือกตั้ง 2566. สืบค้นจาก https://www.thaipbs.or.th/now/content/61
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (20 สิงหาคม 2566). ผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ. สืบค้นจาก https://official.ectreport.com/overview
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2563). ทฤษฎีการสื่อสาร. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เอกบุญ วงศ์สวัสดิ์กุล. (2555). การเลือกตั้ง: ชี้วัดความเป็นประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Denton, E. R., & Woodward, C. G. (1998). Political communication in America. New York: Praeger.
Doroshenko, L., & Tu, F. (2023). Like, share, comment, and repeat: Far-right messages, emotions, and amplification in social media. Journal of Information Technology & Politics, 20(3), 286–302. Retrieved from https://doi.org/10.1080/19331681.2023.2181234
Freberg, K. (2022). Social media for strategic communication. (2nd ed.). California: SAGE.
Lasswell, H. D. (1948). The structure and function of communication in society. In L. Bryson (Ed.), The communication of ideas (pp. 37–51). New York: Harper & Row.
McNair, B. (2018). An introduction to political communication. (6th ed.). New York: Routledge.
Muangsri, K., Tokaew, W., Sridee, S., & Lomarat, P. (2023). Health communication via social media to reduce sugar consumption in the prevention of NCDs among working women. Journal of Social Science and Cultural, 7(6), 12–25. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/264488
Newman, I. B. (1994). The marketing of the president: Political marketing as campaign strategy. California: SAGE.
Poster, M. (1995). The second media age. Cambridge: Polity Press.
Stier, S., Bleier, A., Lietz, H., & Strohmaier, M. (2020). Election campaigning on social media: Politicians, audiences, and the mediation of political communication on Facebook and Twitter. In B. O. Esser & C. Reinemann (Eds.), Studying politics across media (pp. 50–74). New York: Routledge.
Sudarma, I. K., Prabawa, D. G. A. P., & Suartama, I. K. (2022). The application of information processing theory to design digital content in learning message design course. International Journal of Information and Education Technology, 12(10), 1043–1049. Retrieved from https://doi.org/10.18178/ijiet.2022.12.10.1777
