Development of Strategic Management Model for School Excellence in Schools Under the Office of The Secondary Education Service Area of Upper Northern Region
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The administration of educational institutions under the Office of the Secondary Education Service Area in the Upper North faces many challenges, including educational inequality, internal conflict management, development of administrators’ skills, and the management of resources and infrastructure, which require cooperation from all sectors together with the development of policies that are consistent with the context of the area to solve the problems. Therefore, the research on the development of a strategic model of educational administration towards excellence of schools under the Office of the Secondary Education Service Area in the Upper North aimed to 1) study the problems and needs in the administration of educational institutions towards excellence of schools under the Office of the Secondary Education Service Area in the Upper North; 2) develop a strategic model of educational administration towards excellence of schools; and 3) assess the appropriateness of the strategic model of educational administration towards excellence of schools, using a mixed research method, i.e., quantitative research and qualitative research.
The research results were as follows: 1. The problems and needs in the administration of educational institutions towards excellence of schools under the Office of the Secondary Education Service Area in the Upper North, according to the OBECQA framework, were at a high level overall and at a high level in every aspect. The ranking of the need index values from highest to lowest was as follows: 1) Personnel Focus; 2) Operation; 3) Student and Stakeholder; 4) Strategic Planning; 5) Organizational Leadership; 6) Measurement, Analysis, and Knowledge Management; and 7) Operational Results, respectively. 2. Strategic Model of School Administration for School Excellence According to the OBECQA Concept Framework in All 7 Areas, All Experts Agree. 3. Strategic Model of School Administration for School Excellence When considering the four main strategies, it was clear that all of them were appropriate and aligned with the established hypothesis of entrepreneurs in Thailand.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Views and opinions appearing in the Journal it is the responsibility of the author of the article, and does not constitute the view and responsibility of the editorial team.
References
จิณณภัทร พิบูลวิทิตธำรง, สุภัทรา เอื้อวงศ์ และ ชญาพิมพ์ อุสาโห. (2565). กลยุทธ์การบริหารความเป็นเลิศของโรงเรียนมัธยมศึกษาสู่โรงเรียนเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์มสธ., 15(2), 54–71. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/255842
ชนิดา ปากหวาน และ สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2566). การพัฒนาแนวทางการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1), 200-212. สืบค้นจาก http://ojs.mbu.ac.th/index.php/jbpe/article/view/2115
ชูศักดิ์ เจียมจร, ภารดี อนันต์นาวี และ พงศ์เทพ จิระโร. (2567). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 10(1), 67–82. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/277468
ธีระศักดิ์ เฮืองศรี และ วิรัช เจริญเชื้อ. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารเชิงพื้นที่สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสาร มมร ล้านนาวิชาการ, 13(2), 55–65. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ mbulncjournal/article/view/272480
บุญชม ศรีสะอาด. (2549). การวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนารูปแบบ. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ประภัสรา อนุสุริยา, กุหลาบ ปุริสาร และ อาทิตย์ ฉัตรชัยพลรัตน์. (2567). การบริหารโรงเรียนคุณภาพสู่ความเป็นเลิศ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4: กรณีศึกษา. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 11(1), 77–92. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/271350
พระมหาพงศกร สิมพา. (2567). กระบวนการเรียนรู้จินตวิศวกรรมบูรณาการหลักไตรสิกขา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(1), 269–278. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemri/article/view/266500
ยุภาพร ยุภาศ. (2562). กลยุทธ์กับการบริหารงาน. Journal for Developing the Social and Community, 6(1), 353–362. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/211896
วสันต์ ศักดาศักดิ์, มีนมาส พรานป่า และ เบญจวรรณ ศรีมารุต. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่ยั่งยืนกับประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียน ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 50(1), EDUCU5001008. https://doi.org/10.14456/educu.2022.8
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. Creative Science, 2(4), 1–16. สืบค้นจาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/snru_journal/article/view/10014
สำนักงานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ. (2564). เกณฑ์รางวัลคุรภาพแห่งชาติปี 2565-2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ.
สุดใจ ธนไพศาล. (2561). เกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ (TQA) และเกณฑ์คุณภาพ การศึกษาเพื่อดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) เพื่อประยุกต์ใช้กับองค์กรทางการศึกษา. วารสารห้องสมุด สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ, 57(2), 71–86. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tla_bulletin/article/view/134632
Damnoen, S., & Somruay Pindon, P. P. (2025). A synthesis of Buddhist principles based on king’s philosophy towards sufficiency agricultural learning for community self-reliance. Journal of Educational Management and Research Innovation, 7(1), 1–12. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemri/article/view/275962
Klomkul, L., Damnoen, S., Sawasdee, U., & Wilairadtanakun, A. (2023). Network development of Buddhist communication innovative space for media literacy of Thai youths. Journal of Namibian Studies: History Politics Culture, 35, 919-935. https://doi.org/10.59670/jns.v35i. 3381
Sallis, E. (2002). Total quality management in education. (3rd ed.). London Kogan Page.
