การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหว จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษามาตรฐานแหล่งท่องเที่ยวสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหว 2) ศึกษาการจัดการแหล่งท่องเที่ยวสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหว รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี พื้นที่วิจัย คือ อุทยานหลวงราชพฤกษ์ และสวนสัตว์เชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่างคือ เจ้าหน้าที่ 10 คน โดยใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง และนักท่องเที่ยวที่พิการทางการเคลื่อนไหว 20 คน โดยใช้วิธีคัดเลือกแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยมี 2 ชนิด ได้แก่ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การสังเคราะห์แล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า

1. มาตรฐานแหล่งท่องเที่ยวสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหวในแหล่งท่องเที่ยงเชิงนันทนาการ จังหวัดเชียงใหม่ ด้านกายภาพ ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เห็นว่าการให้บริการแก่นักท่องเที่ยวมีมาตรฐานมีความสุภาพ และตอบสนองความต้องการอย่างรวดเร็ว ในด้านสิ่งแวดล้อม อาคารสถานที่ ผู้พิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่เห็นว่ามีมาตรฐาน และส่วนใหญ่เห็นว่าในส่วนของทางลาดและที่จอดรถมีมาตรฐาน


2. การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหวในจังหวัดเชียงใหม่ ด้านสิ่งแวดล้อมและอาคารสถานที่ มีสัญลักษณ์แสดงรูปผู้พิการทุกบริเวณจุดสำคัญ ป้ายสัญลักษณ์ผู้พิการอยู่ในตำแหน่งที่มองเห็นได้ง่าย มีเคาน์เตอร์ติดต่อสำหรับไว้คอยอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้พิการ ห้องน้ำเป็นประตูบานเลื่อนเฉพาะจุดที่สำคัญภายในสถานที่ท่องเที่ยว ส่วนทางลาดบางจุดมีราวจับ 1 ข้าง 2 ข้าง ที่จอดรถสำหรับผู้พิการใกล้ทางเข้าออกอาคารทำให้สะดวกแก่ผู้พิการ