การประยุกต์ไตรสิกขาเพื่อการพัฒนาทุนมนุษย์ในศตวรรษที่ 21
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การอยู่ร่วมกันในทางสังคมโดยไม่เบียดเบียนก่อความทุกข์ความเดือดร้อน หรือก่อเวรภัย แต่
รู้จักมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนมนุษยอ์ ย่างช่วยเหลือเกือ้ กูล ดารงตนอยใู่ นกรอบของศีล ดาเนินชีวิต
ตามหลักของศีลให้ความร่วมมือกับการรักษากติกาของสังคม กฎเกณฑ์หรือ กฎหมาย ระเบียบ แบบ
แผน ของสังคมและวัฒนธรรมที่ตนอาศัยอยู่รวมกันได้อย่างมีความสุข การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้มี
ความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมทางกายภาพหรือโลกแห่งวัตถุ หรืออาจกล่าวว่าเป็นการรู้จักใช้อินทรีย์คือ
ตา หู จมูก ลนิ้ กาย ในการรับรู้โดยไม่เกิดผลเสียหรือเกิดโทษ แต่ให้เกิดผลดีส่งเสริมคุณภาพชีวิต และ
การฝึกอินทรีย์ให้มีประสิทธิภาพ
บทความนจี้ ะนาเสนอในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการประยุกต์ไตรสิกขาเพ่อื สู่การปฏิบัตินิพพาน
โดยจะนาเสนอในประเด็นได้แก่ แนวคิดเกี่ยวกับไตรสิกขา ความหมายของของไตรสิกขา ความสาคัญ
ของไตรสิกขากระบวนการไตรสิกขา และ การประยุกต์ไตรสิกขาเพ่อื การพัฒนาทุนมนุษยใ์ นศตวรรษที่
21 เพ่อื เป็นตัวอยา่ งในการศึกษาต่อไป
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ธำรงศักดิ์ คงคาสวัสดิ์. (2550). ทุนมนุษย์: การกำหนดตัวชี้วัดเพื่อพัฒนา. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
ประไพทิพย์ ลือพงษ์. (2555). การพัฒนาทุนมนุษย์ให้มีสมรรถนะความสามารถในการแข่งขัน. วารสารนักบริหาร, 32(4), 103-108.
พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2546). ทิศทางการศึกษาไทย. (พิมพครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปกฎ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2540). พจนานุกรมพุทธศาสตร ฉบับประมวลธรรม. (พิมพครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: โรงพิมพมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). (พิมพครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระพุทธโฆษาจารย์ (พระคันถรจนาจารย์). (2538). วิสุทธิมรรคแปล ภาค 1 ต้อน 1. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย.
พระอุปติสสเถระ. (2548). วิมุตติมรรค. แปลโดย พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) และคณะ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2549). การศึกษาสมบูรณ์แบบ:คือวงกลมที่คุ้มครองโลกถึงที่สุด. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์, ธันวาคม 2549.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุคสพับลิเคชั่นส จํากัด.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2557). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สาคร สุขศรีวงศ์. (2551). การจัดการ:จากมุมมองนักบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Park, Won Joo. (2004). Human Capital & Economic Growth in Japan. Japan: Institute of Developing Economies Japan External Trade Organization.
