การบริหารเวลาเชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบูรณาการการบริหารเวลาด้วยหลักคำสอนเกี่ยวกับการบริหารเวลาในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและนำเสนอในลักษณะพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารเวลาทั่วไป เป็นการใช้เวลาให้สอดคล้องกับกิจการงานและชีวิต มุ่งเน้นที่ผลลัพธ์ของงานตามเป้าหมายท่ไี ด้กาหนดไว้ โดยมีความสาเร็จและความสุขเป็นเป้าหมายแต่การบริหารเวลาเช่นนี้มักตกอยู่ภายใต้ความกดดันของเวลา นำมาซึ่งความตึงเครียดและเกิดความทุกข์ได้ง่าย 2) หลักคาสอนเกี่ยวกับการบริหารเวลาในพระพุทธศาสนา การบริหารเวลาในพระพุทธศาสนาเป็นการใช้ชีวิตเป็นตัวกำหนดเวลาซึ่งเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ในทุกขณะที่บุคคลกระทำกิจกรรมจึงเป็นความสมบูรณ์ของเวลาที่หมดไป ไม่อิงอาศัยฤกษ์ยาม แต่ถือประโยชน์ ความถูกต้อง และการมีสติเป็นเป้าหมายในการบริหารเวลา 3) การบูรณาการบริหารเวลาเชิงพุทธ เป็นการบริหาร
กิจกรรมทั้งมวล รวมถึงชีวิตและความตระหนักรู้ในเหตุผล เป็นการบริหารคนและบริหารงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในเวลาที่เหมาะสมด้วยความตะหนักรู้ ความรู้ โดยถือความดีความถูกต้องและประโยชน์เป็นสาคัญ 4) องค์ความรู้ที่เป็นรูปแบบการบริหารเวลาเชิงพุทธ คือ การมีความตระหนักรู้อยู่กับปัจจุบันอาศัยความรู้เป็นพื้นฐานและมีสติเป็นตัวกากับการใช้เวลา โดยความรู้นั้นต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์และในความเป็นประโยชน์ต้องเป็นสิ่งที่จริง เรียกว่า MKUT Model