การบริการของโรงแรมขนาดเล็กในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

ศักดิ์สายันต์ ใยสามเสน
ประทีป พืชทองหลาง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้บริการโรงแรมขนาดเล็ก  2) เพื่อศึกษาการบริการโรงแรมขนาดเล็ก  รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี พื้นที่วิจัย คือ โรงแรมขนาดเล็ก 5 แห่งในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง 300 คน คือ ผู้จัดการโรงแรม เจ้าหน้าที่ 50 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง และนักท่องเที่ยว 250 คน ใช้วิธีการคัดเลือกแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด ได้แก่ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ สังเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการโรงแรมขนาดเล็ก ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21-30 ปี สถานะภาพมีแฟนแล้ว เป็นนักเรียน/นักศึกษา ด้านพฤติกรรมนักท่องเที่ยวที่ใช้บริการโดยส่วนใหญ่ใช้ระยะเวลาในการเข้าพัก 1 คืน จุดประสงค์คือ พักผ่อน/ท่องเที่ยว เข้าพักโรงแรมเพราะตั้งอยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยว จองห้องพักผ่าน เว็บไซด์ 2) โรงแรมขนาดเล็กแต่ละแห่งมีกลยุทธ์ที่ใช้ในการดึงดูดนักท่องเที่ยวเข้ามาใช้บริการ สร้างจุดเด่นในด้านการตกแห่งห้องพักที่มีเอกลักษณ์แตกต่างไปจากโรงแรมอื่น การสร้างความประทับใจด้านการบริการให้แก่ลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการของโรงแรม และการมีนวัตกรรมการให้บริการต่างๆ ที่ทันสมัยให้แก่ลูกค้า เช่น การจองห้องพักผ่านเว็บไซด์ หรือบริการที่ทำให้เกิดความสะดวกสบายแก่ลูกค้า เป็นต้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ใยสามเสน ศ. ., & พืชทองหลาง ป. (2020). การบริการของโรงแรมขนาดเล็กในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(2), 170–182. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/243510
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ประทีป พืชทองหลาง, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

0858661441

เอกสารอ้างอิง

พรรณิภา ซาวคา. (2557). กลยุทธ์การบริหารจัดการภายในโรงแรม กรณีศึกษาโรงแรมขนาดเล็กในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). วิทยาลัยดุสิตธานี.

ภัทรภร ชัยพุทธนพันธ์ และราณี อิสิชัยกุล. (2557). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการประกอบธุรกิจโรงแรมบูติกขนาดเล็ก ในเขตกรุงเทพมหานคร (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ยุพวรรณ นังคลาภิวัฒน์. (2560). การให้บริการด้วยความเป็นไทยในธุรกิจโรงแรมและการท่องเที่ยว. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 7(1), 52-60.

ระชานนท์ ทวีผล และธีระวัฒน์ จันทร์ทึก. (2560). การให้บริการแบบมืออาชีพของโรงแรมประเภทบูติกในเขตอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และเขตอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1), 1-12.

วลัยลักษณ์ รัตนวงศ์ ณัฐธิดา สุวรรณโณ และธีรศักดิ์ จินดาบถ. (2557). การวัดนวัตกรรมการบริการของธุรกิจท่องเที่ยวไทย:วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. วารสารวิทยาการจัดการ, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 31(1), 108-119.

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2560). สถานการณ์การท่องเที่ยวในปี 2560. https://kasikornresearch.com/th สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2561.

สุนิษา เพ็ญทรัพย์ และณัฐสินี สงจันทร์. (2560). การรับรู้คุณภาพการให้บริการของนักท่องเที่ยวกับการตัดสินใจเข้าพักโรงแรมและรีสอร์ทในจังหวัดระนอง. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานเชียงใหม่. (2560). สถานการณ์การท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2561 จาก http://www.worldvarietynews.com/...97/

Mattsson, J. (1992). A Service Quality Model Based on an Ideal Value Standard. International Journal of Service Industry Management, 3(3), 18-33.