พระสงฆ์กับงานสังคมสงเคราะห์ในสังคมไทย

Main Article Content

พระครูพิทักษ์ศิลปาคม นุชิต วชิรวุฑฺโฒ

บทคัดย่อ

พระสงฆ์กับงานสังคมสงเคราะห์ในสังคมไทย ตามนโยบายการปกครองคณะสงฆ์ปัจจุบันที่กำหนดภาระหน้าที่ที่พระสังฆาธิการหรือพระสงฆ์ผู้มีตำแหน่งทางการปกครองจะต้องทำไว้ 6 ด้าน ได้แก่ 1) การปกครอง 2) การศาสนศึกษา 3) การเผยแผ่ 4) การศึกษาสงเคราะห์ 5) การสาธารณูปการ และ 6) การสาธารณสงเคราะห์ บทความนี้จะนาเสนองานสังคมสงเคราะห์ในสังคมไทย ดังนี้ 1) พระสงฆ์กับงานสังคมสงเคราะห์ : มองในแง่พระธรรม เช่น สังคหวัตถุ 4 พรหมวิหาร 2 เป็นต้น 2) พระสงฆ์กับงานสังคมสงเคราะห์: มองในแง่พระวินัยมองในแง่พระวินัย ถ้าพระสงฆ์ใช้งานสังคมสงเคราะห์เป็นเครื่องมือหาเลี้ยงชีพ ถือว่าเป็นเดรัจฉานวิชาและเป็นการผิดศีลด้วย เพราะเป็นการกระทำที่ชัดแย้งกับวิถีชีวิตพระสงฆ์ที่ถูกออกแบบมาให้อยู่อย่างเรียบง่ายและให้เลี้ยงชีพด้วยปัจจัย 4 ที่ประชาชนถวาย แต่ถ้าทำงานสังคมสงเคราะห์ด้วยเจตนาบริสุทธิ์เพื่อช่วยเหลือสังคมจริง ๆ และเพื่อเป็นเครื่องมือนาคนเข้าสู่ศาสนา ก็ถือได้ว่าไม่เป็นการประกอบอาชีพในทางผิดด้วยเดรัจฉานวิชาและไม่ถือว่าเป็นการผิดศีล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นุชิต วชิรวุฑฺโฒ พ. . (2020). พระสงฆ์กับงานสังคมสงเคราะห์ในสังคมไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(1), 105–114. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/243522
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ธงชัย สีโสภณ และคณะ. (2556). การศึกษาประวัติและผลงานของผู้เคยได้รับรางวัลการส่งเสริมการศึกษาเพื่อสันติภาพจากมูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก(ป.อ.ปยุตฺโต) คือพระครูพิพิธประชานาถ (หลวงพ่อนาน สุทฺธสีโล) วัดสามัคคี ตำบลท่าสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
พระครูปลัดเถรานุวัตร (สุเทพ สุเทวฺเมธี). (2561). พระสงฆ์กับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 14(3), 127-142.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). ถึงเวลามารื้อปรับระบบพัฒนาคนกันใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระเทพสุวรรณเมธี และ สุพิชฌาย์ พรพิชณรงค์. (2562). พระจิตอาสาคิลานธรรม: รูปแบบและกระบวนการเยียวยาใจผู้ป่วยด้วยธรรมะ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 7(6), 1786-1796.
พระนฤพันธ์ ญาณิสฺสโร. (2562). วิถีครูบา: แนวคิดและกลไกการพัฒนาสังคมแบบมีส่วนร่วม. วารสารศิลปการจัดการ, 3(3), 205-222.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาดนัยพัชร์ คมฺภีรปญฺโญ. (2562). อิทธิพลเรื่องบาปในอรรถกถาธรรมบทที่มีต่อสังคมไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร., 7(1), 129-144.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. (2562). พระครูอาทรประชานาถ. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2562. จาก http://library.tru.ac.th/index.php/inlop/lppep/347-lppe0411.html.
ฤดี แสงเดือนฉาย และ เรียงดาว ทวะชาลี. (2562). แนวทางพัฒนาการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านชาวพุทธต้นแบบอย่างยั่งยืน. วารสารศิลปการจัดการ, 3(2), 91-104.
วัดคำประมง. (2562). อโรคยศาล วัดคำประมง จังหวัดสกลนคร ต้นทุนคือหัวใจ กำไรคือความสุขของประชาชน. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2562. จาก http://www.khampramong.org.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับสำหรับประชาชน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.