เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงมโนทัศน์ในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติศิลาทรายอุทยานแห่งชาติผาแต้มและอุทยานแห่งชาติสามพันโบก จังหวัดอุบลราชธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์มโนทัศน์ ในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติศิลาทราย อุทยานแห่งชาติผาแต้ม และอุทยานแห่งชาติสามพันโบก จังหวัดอุบลราชธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะทางกายภาพด้านธรณีสัณฐานของแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรณีสัณฐานหินทราย ในอุทยานแห่งชาติผาแต้มและอุทยานแห่งชาติสามพันโบก 2) ศึกษาการรับรู้จากการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์มโนทัศน์ในแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรณีสัณฐานหินทรายของอุทยานแห่งชาติผาแต้ม และอุทยานแห่งชาติสามพันโบก และ 3) สร้างเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์มโนทัศน์ในเขตแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรณีสัณฐานหินทราย บริเวณอุทยานแห่งชาติผาแต้มและอุทยานแห่งชาติสามพันโบก ในจังหวัดอุบลราชธานี งานวิจัยฉบับนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์แบบกี่งโครงสร้าง กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม ประกอบด้วย นักท่องเที่ยว จำนวน 15 คน ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน และพระสงฆ์จำนวน 5 รูป รวม 25 คน/รูป
ผลการศึกษา พบว่า 1. ลักษณะทางกายภาพด้านธรณีสัณฐานของแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรณีสัณฐานหินทราย ในอุทยานแห่งชาติผาแต้มและอุทยานแห่งชาติสามพันโบก มีลักษณะสัณฐานทางกายภาพเพื่อการท่องเที่ยว 10 อนุสัณฐาน คือ ผาหิน ชั้นหิน เสาหิน ระแหงหิน ปุ่มหิน แก่งหิน บ่อหิน ชะง่อนหิน น้ำตก และ ดินทราย 2. การรับรู้จากการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์มโนทัศน์ในแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรณีสัณฐานหินทราย มี 3 ระดับ คือ ระดับรู้เห็น ระดับรู้พิจารณา และระดับรู้คิด นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่รับรู้อยู่ในระดับการรู้เห็น ระดับการรู้พิจารณานั้นมีน้อย และระดับการรู้คิดมีน้อยมาก หรือแทบไม่มีเลย ดังนั้นการท่องเที่ยวส่วนใหญ่ของนักท่องเที่ยวปัจจุบันมีลักษณะการท่องเที่ยวแบบไปเห็นแล้วรู้จัก การเที่ยวแล้วรู้คุณค่ามีน้อย และเที่ยวแล้วได้องค์รู้ใหม่ๆ มีน้อยมาก หรือแทบไม่มีเลย 3. ผู้วิจัยนำเสนอเส้นทางท่องเที่ยว จำนวน 8 เส้นทาง ประกอบด้วย การท่องเที่ยวทางน้ำ จำนวน 5 เส้นทาง ประกอบด้วย เส้นทางสามพันโบก เส้นทางผาชัน เส้นทางระหว่างแก่งผาชะนะได-บ้านทุ่งนาเมือง เส้นทางแก่งเก้าพันโบก และเส้นทางแก่งผาโสก เส้นทางท่องเที่ยวทางบกจำนวน 3 เส้นทาง ประกอบด้วย เส้นทางผาแต้มตอนใต้ เส้นทางผาแต้มตอนกลาง และเส้นทางผาแต้มตอนเหนือ (ผาชัน-ผานางคอย) หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถใช้ผลการวิจัยในการจัดทำข้อมูลเพื่อสร้างการรับรู้ให้กับนักท่องเที่ยว และนำเสนอเส้นทางท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์มโนทัศน์ในแหล่งท่องเที่ยวสัณฐานศิลาทราย
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมทรัพยากรธรณี. (2550). ทรัพยากรธรณีสัญลักษณ์ของจังหวัด. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.
กรมทรัพยากรธรณี. (2555). รายงานฉบับสมบูรณ์การรวบรวม สำรวจศึกษา ประเมิน และประมวลผล แหล่งธรณีวิทยาและกำหนดแหล่งอนุรักษ์ธรณีวิทยา จังหวัดอุบลราชธานี. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2562, จาก www.dmr.go.th › download › Bio › การรวบรวม สำรวจ ศึกษา อุบลราชธานี.
กรมทรัพยากรธรณี. (2556). แหล่งธรณีวิทยาของไทย. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
กรมทรัพยากรธรณี. (2559). แผนที่ธรณีวิทยามาตราส่วน 1:250000. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2562, จาก www.dmr.go.th › กรมทรัพยากรธรณี › ข้อมูลบริการ
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). คู่มือบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กวี วรกวิน. (2536). หินทรายภูมินิเวศวิทยาอีสาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (หน้า21-58)
กวี วรกวิน. (2554). ภูมิศาสตร์ท่องเที่ยวประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พัฒนาคุณภาพวิชาการ (พว.).
กฤษณ์ โคตรสมบัติ. (2553). การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ : กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวในเขตแก่งสามพันโบก อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). คู่มือบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
การท่องเที่ยวและกีฬาแห่งประเทศไทย. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560 –2564. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2557). การคิดเชิงมโนทัศน์. สำนักพิมพ์ซิคเซส กรุงเทพ, 216 .
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2554). การท่องเที่ยว: มิติแห่งศาสตร์ บูรณาการ. วารสารวิทยาลัยการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 7(1), 1-4.
สำนักธรณีวิทยา. (2555). รายงานฉบับสมบูรณ์การรวบรวม สำรวจศึกษา ประเมิน และประมวลผล แหล่งธรณีวิทยาและกำหนดแหล่งอนุรักษ์ธรณีวิทยา จังหวัดอุบลราชธานี.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุติโต) (2514) พุทธรรม (ฉบับเดิม) โรงพิมพ์เพิ่มทรัพย์การพมพ์ พิมพ์ครั้งที่ 25,2514 375 หน้า.
พระสุธีรัตนบัณฑิต,พระใบฎิกาสัญญา อภิวัณโณ (2559) : ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวทาง
พระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมของไทยและอาเซียน. วารสาร มจร. พุทธปัญญา
ปริทรรศน์ ปีที่1 ฉบับบที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม) 2559
Alan H. Strahler. (2013). Introducing Physical Geography (6th ed.). New Jersey: Wiley.
Crispin Raymond and Greg Richards. (2000). Creative Tourism. Tilburg: Department of Leisure Studies Tilburg University.
Fernandes, C. (2011). Cultural planning and creative tourism in an emerging tourist
destination. [Article]. International Journal of Management Cases, 13(3), 629-636.
Richards, G. and Raymond, C. (2000). Creative tourism ATLAS News B2 - ATLAS News (pp. 16-20). Tilburg: ATLAS.
Santa Fe International Conference on Creative Tourism. (2006). Towards Sustainable Strategies for Creative Tourism. Retrieved November 8, 2019, from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000159811
Stuart Bflexner : (2541). ศาสตร์แห่งศัพท์ภาษาอังกฤษ บริษัทรีดเดอร์ไดเจสท์ (ประเทศไทย) จำกัด , 887 หน้า.
William D. Thornbury. (2004). Principle of Geomorphology (2nd ed.). New Delhi: CBS.