การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบที่จำเป็นในการเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน (2) เพื่อสร้างโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน และ (3) เพื่อประเมินโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน กลุ่มตัวอย่างในการสอบถามความคิดเห็นที่เกี่ยวกับองค์ประกอบที่จำเป็น คือ นายหน้าประกันชีวิตควบการลงทุน ซึ่งการวิจัยครั้งนี้จะใช้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 600 คน กลุ่มตัวอย่างสำหรับศึกษาสร้างโปรแกรมฝึกอบรม คือ ผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ ที่ปรึกษาทางด้านการเงิน รวมจำนวน 9 คน โดยใช้การสนทนากลุ่ม และกลุ่มตัวอย่างสำหรับประเมินโปรแกรมฝึกอบรม คือ ที่ปรึกษาทางด้านการเงินจากบริษัทต่าง ๆ จำนวน 30 คน โดยใช้เครื่องมือ ประเมินผลและทดลองใช้โปรแกรมฝึกอบรม ผลการศึกษาพบว่า
- องค์ประกอบที่จำเป็นในการเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน พบว่า มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ความรู้ผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุน 2) ทักษะการนำเสนอแบบมืออาชีพ 3) จรรยาบรรณ และแนวทางการเสนออย่างถูกต้องตามแนวทางปฏิบัติ 4) ทักษะการทำงานร่วมกันสู่ความสำเร็จ 5) บุคลิกภาพ และเจตคติของการเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
- สร้างโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน พบว่า ได้โครงร่างโปรแกรมฝึกอบรม ซึ่งแบ่งออกเป็น 5 หน่วยฝึกอบรม ได้แก่ หน่วยการเรียนรู้ที่ 1 เรื่องความรู้ผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุน หน่วยการเรียนรู้ที่ 2 เรื่องจรรยาบรรณ และแนวทางการเสนออย่างถูกต้องตามแนวทางปฏิบัติ หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 เรื่องทักษะการนำเสนอแบบมืออาชีพ หน่วยการเรียนรู้ที่ 4 เรื่องทักษะการทำงานร่วมกันสู่ความสำเร็จ หน่วยการเรียนรู้ที่ 5 เรื่อง บุคลิกภาพ และเจตคติของการเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
- ผลประเมินโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนด้านความรู้ของการเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนอยู่ในระดับมากเท่ากับ 4.20 จากคะแนนเต็ม 5 คะแนน โดยสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (ไม่ต่ำกว่า 3.50)
ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ (1) ได้โปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตควบการลงทุนสำหรับที่ปรึกษาทางด้านการเงิน (2) ได้แนวทางในการพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำเสนอผลิตภัณฑ์ทางการเงินอื่นๆ และ (3) ได้แนวทางในการพัฒนาองค์กรให้มีศักยภาพในการแข่งขันในธุรกิจที่ปรึกษาทางด้านการเงิน ซึ่งจะนำไปสู่องค์กรที่มีประสิทธิภาพสูง
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
คชบท พัชรโศภิษฐ์ และสุธรรม พงศ์สำราญ. (2561). ปัจจัยในการปฏิบัติงานของตัวแทนประกันชีวิตมีผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของตัวแทนประกันชีวิต บริษัท เอ ไอ เอ จำกัด. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 13(44), 35-45.
จิณณวัตร เตชะพันธ์. (2557). แนวทางพัฒนาการเป็นตัวแทนประกันชีวิตให้ประสบความสำเร็จ กรณีศึกษา: ตัวแทนประกันชีวิตบริษัทไทยพาณิชย์ประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
จิตติมา อัครธิติพงศ์. (2556). เอกสารประกอบการสอนวิชาการพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน (Efficiency Development). พระนครศรีอยุธยา: คณะวิทยาการจัดการ, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2547). มารู้จัก Competency กันเถอะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เอชอาร์เซ็นเตอร์.
ณัฎฐ์ภูอิสร์ ศรีเพชร. (2557). แนวทางการสร้างความไว้วางใจของลูกค้า ในธุรกิจประกันชีวิตในประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 3(2), 86-96.
ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตร: การออกแบบและพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ปิยะดา วีระวัฒนาพงษ์. (2562). รูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การตลาดบริการเพื่อการรับรู้คุณค่าของตัวแทนประกันชีวิตในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม.
พิสณุ ฟองศรี. (2549). การประเมินทางการศึกษา: แนวคิดสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: พร็อพเพอตี้พริ้น.
วารุณี สุวรรณาพิสิทธิ์. (2543). การสื่อสารระหว่างบุคคลในการสนับสนุนให้เกิดการทำประกันชีวิต. ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2544). จิตวิทยาเพื่อการฝึกกอบรมผู้ใหญ่. กรุงเทพมหานคร: ธีระป้อมวรรณกรรม.
Armstrong, D. G. (1989). Developing and documenting the curriculum. Boston: Allyn and Bacon.
Baek, H. Y., Kim, D., & Oh, J. (2019). Financial attitude, knowledge, investment behaviour and satisfaction among the clients of comprehensive financial planning services. Financial Planning Research Journal, 5(1), 11-28.
Billington, D. D. (1996). Seven characteristics of highly effective adult learning programs. Retrieved September 20, 2007, from http://www.newhorizons.org/lifelong/workplace/ billington.htm
Certo, C. S. (2000). Modern management. New Jersey: Prentice Hall.
Gilley, J. W., Eggland, S. A., & Maycunich, A. (2002). Principles of human resource development (2nd ed.). Reading, MA: Perseus.
Gordon, S. E. (1993). We do: Therefore, we leam. Training & Development, 47(10), 47-52.
Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy-’ to andragogy (Rev. and Updated). Chicago: Follett.
Knowles, M. S., Holton, E. F., III., & Swanson, A. R. (2011). The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development (7th ed.). Amsterdam, the Netherland: Elsevier.
Merriam, S. & Caffarella, R. (1999). Learning in adulthood: A comprehensive guide (2nd ed). San Francisco: Jossey Bass.
Roger, C. (1951). Client-centered therapy. Boston: Houston-Miffier.
Saylor, J. G., Alexander, W. M., & Lewis, A. J. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning. New York: Holt, Rinehart & Winston.
Subramaniam, A., Ramalu, I., Wei, C. C., & Rose, R. C. (2011). The effects of cultural intelligence on cross-cultural adjustment and job performance amongst expatriates in Malaysia. International Journal of Business and Social Science, 2(9), 59-71.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R. (1989). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of Chicago Press.
