กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เรื่องว่าวจุฬาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้วยการสอนแบบโครงงานร่วมกับภูมิปัญญาท้องถิ่น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดพระศรีอารย์

Main Article Content

ปิยภรณ์ ทำวัดไทร
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน

บทคัดย่อ

บทความนี้นี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน 2. เพื่อพัฒนากิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ออกแบบการสอน และหาประสิทธิภาพ 3. เพื่อทดลองจัดกิจกรรม 4. เพื่อประเมินและปรับปรุง รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา R&D ใช้การสอนแบบโครงงาน ภูมิปัญญาท้องถิ่นและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ เป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือ รร.วัดพระศรีอารย์ จ.ราชบุรี กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นม.ต้น จำนวน 30 คน ใช้วิธีเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้มี 7 ชนิด คือ 1) เครื่องมือสำรวจข้อมูลพื้นฐาน ได้แก่ 1.1) แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็น 1.2) แบบสอบถามความต้องการ 1.3) ประเด็นการสนทนากลุ่ม 2) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ 2.1) กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน 2.2) แบบประเมินความสามารถในทำโครงงาน 2.3) แบบประเมินความสามารถการประดิษฐ์ 2.4) แบบสอบถามความคิดเห็นและเจตคติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์เนื้อหา(IOC) ผลการวิจัยพบว่า 1. การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน ทุกคนเห็นความสำคัญ 2. ผลการพัฒนา ประกอบด้วย 1) หลักการ 2) เป้าหมาย 3) แนวการจัดกิจกรรม 4) รูปแบบ 5) คำอธิบายรายวิชา 6) จุดประสงค์ 7) โครงสร้าง 8) สื่อ/แหล่งเรียนรู้ 9) การวัดและประเมินผล 10) แผน การเรียนรู้เป็นกลุ่มย่อย แบบโครงงาน 3. ผลการทดลอง จัดกิจกรรมแบบโครงงาน 5 ขั้น ได้แก่ 1) ขั้นการนำเสนอและการกำหนดปัญหา 2) ขั้นการวางแผนทำโครงงาน 3) ขั้นการลงมือปฏิบัติตามแผน 4) ขั้นตอนการนำเสนอ การดำเนินการและประเมินผล และ 4. ผลการประเมินและปรับปรุง อยู่ในระดับดี
องค์ความรู้ 1. นักเรียนมีความสามารถในการทำโครงงานประดิษฐ์ และประดิษฐ์ผลงาน ชิ้นงานเรื่องว่าวจุฬา 2. ครูมีแนวทางพัฒนากิจกรรม 3. โรงเรียนมีกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เรื่องว่าวจุฬาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทำวัดไทร ป., & สิทธิ์สูงเนิน ช. . (2020). กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เรื่องว่าวจุฬาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้วยการสอนแบบโครงงานร่วมกับภูมิปัญญาท้องถิ่น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดพระศรีอารย์. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 620–632. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/244258
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพย์สินทางปัญญา. การประดิษฐ์ [ออนไลน์]. เข้าถึงเมื่อ 25 คุลาคม 2561. เข้าถึงได้จาก http://www.copyri.com/the-invention.

กรมวิชาการ. (2544). ความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.

กิ่งกมล ปิยมาดากุล. (2557). การพัฒนากิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เรื่อง สร้างสรรค์นาฏยลีลาอาเซียนสำหรับ นักเรียนชั้นประถมศึกษา(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ดุษฎี โยเหลา และคณะ. (2557). การศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบ PBL ที่ได้จากโครงการสร้างชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน: จากประสบการณ์ความสำเร็จของโรงเรียนไทย. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.

ธีราภรณ์ ชูชื่น. (2557). การพัฒนากิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เรื่อง นาฏศิลป์สร้างสรรค์ไทย-พม่าสัมพันธ์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2548). เทคนิคและยุทธวิธีการพัฒนาการคิดการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-

สฤษดิ์วงศ์.

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ. (2553). Thailand’s Creative Economy: ปรับกระบวนทัศน์ของประเทศสู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ จัดโดย กระทรวงการต่างประเทศร่วมกับศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ บรรยาย ณ ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ วันที่ 26 มีนาคม 2553.