รูปแบบการใช้พุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการอู่ซ่อมรถยนต์ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี

Main Article Content

ปรียาภรณ์ ฤทธาพรม
พระโสภณพัฒนบัณฑิต (สุกันยา อรุโณ)
พระมหามิตร ฐิตปญฺโญ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการใช้พุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการ 2) เพื่อศึกษาการใช้พุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการ อู่ซ่อมรถยนต์ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์การใช้พุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการ อู่ซ่อมรถยนต์ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาในเชิงเอกสารและภาคสนาม โดยการลงพื้นที่เก็บข้อมูลสัมภาษณ์เชิงลึกวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า หลักพุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการ สัปปุริสธรรม 7 ทิฎฐธัมมิกัตถะประโยชน์ 4 ปาปณิกธรรม 3  สังคหวัตถุ 4 อิทธิบาท 4 และสุจริต 3 การใช้หลักพุทธธรรมได้นำไปปรับใช้ในกิจการและการทำงานได้จริง วิเคราะห์หลักพุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการอู่ซ่อมรถยนต์ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี : มีรูปแบบในการส่งเสริม 7 ด้าน คือ (1) ด้านผลิตภัณฑ์ ใช้หลักบาปณิกธรรม 3 คือรู้จัก รู้แหล่ง และเป็นที่ไว้วางใจ (2) ด้านราคา ใช้หลักทิฎฐธัมมิกัตถะประโยชน์ 4 คือ ขยันหา รักษาทรัพย์ คบเพื่อนดี มีความพอเพียง (3) ด้านช่องทางการจัดจำหน่ายใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 คือ รู้จักกาล รู้จักชุมชน รู้จักบุคคล (4) ด้านส่งเสริมการตลาดใช้หลักบาปณิกธรรม 3 คือ รู้จักเอาใจลูกค้า (5) ด้านบุคคลใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 อิทธิบาท 4 และสุจริต 3 คือ รู้จักตน มีความเพียร คิดไตร่ตรอง ซื่อสัตย์ (6) ด้านการสร้างและนำเสนอลักษณะทางกายภาพใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 คือ รู้จักประมาณพอเหมาะแก่ฐานะตน (7) ด้านกระบวนการ ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 คือ ให้การช่วยเหลือที่เป็นประโยชน์ตรงไปตรงมา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฤทธาพรม ป., (สุกันยา อรุโณ) พ., & ฐิตปญฺโญ พ. . (2021). รูปแบบการใช้พุทธธรรมสำหรับส่งเสริมการให้บริการของสถานประกอบการอู่ซ่อมรถยนต์ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 666–677. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/249233
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ขจรศักดิ์ วงศ์วิราช และ บุญฑวรรณ วิงวอน. (2563). อิทธิพลของภาวะการเป็นผู้ประกอบการ การบูรณาการองค์ความรู้ และนวัตกรรมที่มีต่อผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารศิลปการจัดการ, 4(2), 308-324.

จันทร์จิรา สุวรรณรังสี. (2553). ศึกษาพฤติกรรมและปัญหาการใช้บริการตรวจเช็ครถยนต์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่(วิทยานิพนธ์ธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพายัพ.

ชัชวาล น้ำเย็น. (2555). แนวทางการพัฒนาการให้บริการดูแลบำรุงรักษารถยนต์ (อู่ซ่อมรถ): กรณีศึกษาผู้ใช้รถยนต์นั่งส่วนบุคคล (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.

นิตนา ฐานิตธนกร. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการอู่ซ่อมรถยนต์(รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

พระเทพปริยัติเมธี. (2553). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับการจัดการความขัดแย้งในสังคมไทย(รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป .อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: เพ็ทแอนด์โฮม.

พัชร สมะลาภา. (2563, 1 มีนาคม). ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2563, จาก http://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1432711854

สุมาลี สุขอร่าม. (2554). การประยุกต์ใช้พุทธจริยธรรมในการประกอบธุรกิจ กรณีศึกษาบริษัทแฟรี่แลนด์สรรพสินค้า จำกัด นครสวรรค์(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

โสภิน โพยมรัตนสิน และ วัฒนา อร่ามเธียรธำรง. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการปฏิบัติงานของส่วนราชการ กรณีศึกษากรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. วารสารศิลปการจัดการ, 4(1), 73-84.

อัมพวรรณ หนูพระอินทร์ และ ธีราวรรณ จันทร์แสง. (2563). โลจิสติกส์กับการพัฒนาอุตสาหกรรมไทยยุค 4.0. WMS Journal of Management, 9(1), 118-129.