การบริหารการพัฒนาสุขภาวะในชุมชนของประชาชนในเขต เทศบาลตำบลโพตลาดแก้ว อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี

Main Article Content

ศักดา ศิลปาภิสันทน์
อนุวัฒน์ วิใจเงิน
พิมพ์นิภา ฤทธิบุตร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการบริหารการพัฒนาสุขภาวะในชุมชนของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลโพตลาดแก้วอำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี 2) ความเข้มแข็งของชุมชนและสังคมตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่มีต่อคุณภาพชีวิตของประชาชน และ 3) เพื่อพัฒนาและวิเคราะห์ผลลัพธ์ของโครงการพัฒนาสุขภาวะในชุมชน รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ ได้แก่ ประชาชนจำนวน 370 คน ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตเทศบาลฯ และหัวหน้าครัวเรือนผู้เข้าร่วมการพัฒนาสุขภาวะในชุมชน จำนวน 227 คน กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพ ได้แก่ หัวหน้าครัวเรือนที่เข้าร่วมโครงการ จำนวน 398 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม 2) การสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้สถิติพื้นฐาน คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิเคราะห์เชิงเนื้อหา บรรยายเชิงพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความเข้มแข็งของชุมชน อยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านนโยบายการส่งเสริมชุมชนเข้มแข็ง ด้านการส่งเสริมการมีส่วนร่วม ด้านการรวมกลุ่มของชุมชน ด้านการเรียนรู้ของชุมชน และด้านการสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอก ตามลำดับ


2. อิทธิพลของปัจจัยนำเข้าทรัพยากรการบริหาร และปัจจัยกระบวนการการมีส่วนร่วม ทำให้ปัจจัยผลลัพธ์ความสุขของประชาชนสูงขึ้น


3. ผลลัพธ์ของโครงการพัฒนาสุขภาวะในชุมชน พบว่า มีการบริหารการพัฒนาสุขภาวะในชุมชน โดยมีการดำเนินโครงการวัด บ้านสะอาด อนามัยดี มีคุณธรรมเสริม เพิ่มพูนทรัพย์ ก่อให้เกิดทั้งมูลค่าและคุณค่ากับประชาชนและชุมชนที่ดีขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิลปาภิสันทน์ ศ., วิใจเงิน อ., & ฤทธิบุตร พ. (2021). การบริหารการพัฒนาสุขภาวะในชุมชนของประชาชนในเขต เทศบาลตำบลโพตลาดแก้ว อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 1081–1092. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/253216
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการพัฒนาชุมชน. (2559). แผนยุทธศาสตร์กรมการพัฒนาชุมชน พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: กองแผนงาน กรมการพัฒนาชุมชน.

กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจ และ วรากร เกรียงไกรศักดา. (2560). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานของชุมชนในการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(1), 81-97.

จิราพร บาริศรี. (2563). กระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาบ้านกุดแข้ ตำบาลนางาม อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(9), 397-409.

ถนัด ใบยา และ วิชัย นิลคง. (2564). การพัฒนาสุขภาวะชุมชนในพื้นที่สุขศาลาพระราชทานอำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติจังหวัดน่าน. วารสารวิชาการกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, 17(2), 5-14.

เทศบาลตำบลโพตลาดแก้ว. (2564). ข้อมูลพื้นฐาน. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2563 จาก https://www.potalatkaew.go.th/condition.php

พระมหาถนอมานวโร (พิมพ์สุวรรณ์) (2563) รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดนครปฐม. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(5), 248-262.

พีรพัฒน์ พันศิริ. (2559). เอกสารประกอบการสอนรายวิชา การพัฒนาองค์กรชุมชน. นครปฐม: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ร่างยุทธศาสตร์ระยะ 20 ปี. สืบค้นจาก www.nesdb.go.th.

อภิชิต ดวงธิสาร, ไพรัช บุญประกอบวงศ์ และ สิทธิเดช วงศ์ปรัชญา. (2563). ความร่วมมือในการพัฒนาของภูมิภาคท้องถิ่นและพื้นที่สู่ความเข้มแข็งของชุมชนภายใต้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในเทศบาลตำบลแก้งคร้อ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(56), 86-96.

Blumel, C. M. (2001). Foreign Aid Donor Coordination (Kenya). Ph.D. Dissertation University of Maryland.

Cohan, J. M., & Uphoff, N. T. (1998). Rural Development Participation: Concept and Measure for Project Design Implementation and Evaluation. New York: Cornell University.

Hamrick, K. (2018). Rural America At A Glance. United States Department of Agriculture. Retrieved from https://www.ers.usda.gov/webdocs/publications/90556/eib-200.pdf