ศึกษาการเปรียบเทียบการยอมรับเทคโนโลยีโลจิสติกส์ขาเข้าการเลี้ยงแพะเนื้อของเกษตรกร กลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดสมุทรสาคร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะส่วนบุคคล สภาพพื้นฐานทางเศรษฐกิจและสังคม สภาพการเลี้ยงแพะ ความรู้ และการเปิดรับข้อมูลข่าวสารของการเลี้ยงแพะในจังหวัดสมุทรสาครและจังหวัดปทุมธานี 2) เปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีโลจิสติกส์ขาเข้าการเลี้ยงแพะ และเปรียบเทียบการยอมรับเทคโนโลยีของเกษตรกรในจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดสมุทรสาคร 3) เปรียบเทียบปัญหาอุปสรรคในการเลี้ยงแพะของเกษตรกรจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดสมุทรสาคร ใช้เครื่องมือวิจัยเป็นแบบผสมผสาน ระหว่างวิจัยเชิงปริมาณ จากการสำรวจความคิดเห็นโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างผู้เลี้ยงแพะ แบบเจาะจงจำนวน 35 ราย และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้นำกลุ่มเลี้ยงแพะ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาค่าความสัมพันธ์ด้วยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า การเปรียบเทียบเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะในจังหวัดปทุมธานีและสมุทรสาคร 1) สภาพครัวเรือนแหล่งความรู้ การติดต่อบุคคล การเปิดรับข้อมูลข่าวสารไม่แตกต่างกัน แต่ความรู้การเลี้ยงแพะในจังหวัดปทุมธานี จะมีความรู้ที่ถูกต้องตามหลักวิชาการมากกว่าจังหวัดสมุทรสาคร 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีขาเข้า ด้านการจัดการเลี้ยงสัตว์ มีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในลักษณะโรงเรือน ด้านการผสมพันธ์ ในอัตราการคุมฝูง ด้านอาหาร ในด้านความต้องการอาหารหยาบ ด้านสุขาภิบาล ในด้านการฉีดวัคซีน การเริ่มถ่ายพยาธิ การทดสอบโรคบรูเซลโลซิส โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ปัญหาอุปสรรค ด้านการเลี้ยงแพะของจังหวัดปทุมธานี ที่เกิดจากสังคมชนบทกลายเป็นสังคมเมือง จึงต้องย้ายถิ่นฐานการเลี้ยงแพะไปสู่จังหวัดอื่น เปรียบเทียบจังหวัดสมุทรสาคร มีศักยภาพในการดำเนินการตลาดเป็นไปได้ดี มีปัญหาการผสมพันธุ์แบบเลือดชิด แต่ความอุดมสมบูรณ์ด้านแหล่งอาหาร จากแหล่งปลูกพืชผักนานาชนิด ด้านการสุขาภิบาลและป้องกันโรค จังหวัดปทุมธานี เลี้ยงแพะของตนเองได้ดีเหมาะสม มีเจ้าหน้าที่เข้ามาดูแล้วเป็นครั้งคราว เพราะเป็นแหล่งการเลี้ยงที่ยาวนานกว่า ส่วนจังหวัดสมุทรสาครกลายเป็นจังหวัดที่มีศักยภาพมากขึ้นด้วยการเริ่มเลี้ยงอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2557 และรวมกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชนแพะ