แนวทางการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาตามหลักปมาณิกา 4: กรณีศึกษา ศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนาวิลเลจ จังหวัดภูเก็ต

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาในคัมภีร์พุทธศาสนาเถรวาท2) เพื่อศึกษาหลักปมาณิกา 4 ในคัมภีร์พุทธศาสนาเถรวาท และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาตามหลักปมาณิกา 4: กรณีศึกษาศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนาวิลเลจ จังหวัดภูเก็ตนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร ผลการวิจัยพบว่า 1. การปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาในคัมภีร์พุทธศาสนาเถรวาท โดยแบ่งออกเป็นความหมายของวิปัสสนา หมายถึงความเห็นแจ้ง คือ เห็นตรงต่อความเป็นจริงของสภาวธรรม ปัญญาที่เห็นไตรลักษณ์อันให้ถอนความหลงผิดรู้ผิดในสังขารเสียได้ การฝึกอบรมปัญญาให้เกิดความเห็นแจ้งรู้ชัดภาวะของสิ่งทั้งหลายตามที่มันเป็นของมันเอง ภาวนา หมายถึงปฏิบัติเนือง ๆ เมื่อนำคำ 2 คำมารวมกันเป็นวิปัสสนาภาวนา จึงหมายถึงการปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ในการฝึกอบรมเจริญปัญญา อันเป็นเครื่องทำลายกิเลส ให้เกิดความเห็นแจ้ง รู้ชัดสิ่งทั้งหลายตรงต่อสภาวะของมันให้เข้าใจตามความเป็นจริงว่ามันเป็นของมันเอง ไม่ใช่เห็นตามที่เรานึกคิดปรุงแต่งให้มันเป็นไปด้วยความชอบ 2. ความหมายและความสำคัญของปมาณิกา แบ่งออกเป็น ปมาณิกา หมายถึงบุคคลที่ถือประมาณต่าง ๆ กัน คือ ถือเอาคุณสมบัติต่าง ๆ กันเป็นเครื่องวัดในการที่จะเกิดความเชื่อความเลื่อมใสมี 4 ประการ 3. การปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาของศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนาวิลเลจ จังหวัดภูเก็ต ได้มีการประยุกต์รูปแบบและกระบวนการสอนเพื่อง่ายต่อการปฏิบัติตามหลักสติปัฏฐาน 4 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประโยขน์สูงสุด คือ ให้ผู้ปฏิบัติสามารถละกิเลสเพื่อความพ้นจากทุกข์ เข้าถึงมรรคผลและนิพพาน เพื่อประโยชน์ปัจจุบันที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติและนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน