หลักธรรมสำคัญในอวิชชาสูตรที่มีความสัมพันธ์ต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา

Main Article Content

พระอธิการยุทธนา สมวงษา
วิโรจน์ คุ้มครอง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาเนื้อหาหลักธรรมสำคัญในอวิชชาสูตร 2) ศึกษาหลักธรรมสำคัญในอวิชชาสูตรที่มีความสัมพันธ์ต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา โดยการศึกษาข้อมูลจากคัมภีร์พุทธศาสนาเถรวาท และเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง สรุปวิเคราะห์ เรียบเรียง บรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า หลักธรรมสำคัญในอวิชชาสูตรที่มีความสัมพันธ์ต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา พบว่า โยคีผู้ปฏิบัติธรรมควรเว้นอวิชชา คือความไม่รู้ ซึ่งเป็นประธานแห่งการเข้าถึงอกุศลธรรมประกอบด้วย อหิริกะ คือความไม่ละอายบาป โดยอหิริกเจตสิกเป็นธรรมชาติที่ไม่ละอายต่อทุจริต อโนตตัปปะ คือ ความไม่เกรงกลัวบาป อโนตตัปปเจตสิกเป็นธรรมชาติที่ไม่หวาดกลัวต่ออกุศลทุจริตต่าง ๆ และมิจฉามรรค คือทางที่ผิด มี 8 ประการ มีโยคีผู้ปฏิบัติธรรมควรเว้นมิจฉาทิฐิ คือความเห็นที่ผิด เช่น เห็นว่าทานที่ให้แล้วไม่มีผล ยัญที่บูชาแล้วไม่มีผล เป็นต้น และพระพุทธเจ้าทรงแสดงวิชชา คือความรู้แจ้งเป็นประธานแห่งการเข้าถึงกุศลธรรมประกอบด้วย หิริ คือความละอายบาป โอตตัปปะ คือความเกรงกลัวต่อบาป และสัมมามรรค โดยโยคีผู้ปฏิบัติธรรมควรมีสัมมามรรคมีองค์ 8 ประการ เช่น โยคีผู้ปฏิบัติธรรมควรมีสัมมาทิฏฐิ คือความเห็นชอบ เป็นหัวหน้าแห่งอริยมรรคที่เหลือ เมื่อเกิดขึ้นอริยมรรคข้ออื่น ๆ เกิดขึ้นตามมานี้ เป็นหลักปฏิบัติสำคัญในการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา เพราะเป็นทางปฏิบัติให้ถึงความพ้นทุกข์ที่เรียกว่า ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สมวงษา พ., & คุ้มครอง ว. (2022). หลักธรรมสำคัญในอวิชชาสูตรที่มีความสัมพันธ์ต่อการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา . วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 619–630. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/257034
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จิรพร ชีวะธรรม และ อุทัย สติมั่น. (2564). วิเคราะห์การพัฒนาชีวิตตามหลักธรรมที่ปรากฏในพระไตรปิฎก. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(1), 96-106.

พระครูพิพิธวรกิจจานุการ (มานิตย์ เขมคุตฺโต). (2561). ลักขณาทิจตุกะ ในการเจริญวิปัสสนา. กรุงเทพฯ: ประยูรสาส์นไทย การพิมพ์.

พระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทฺธิ). (2538). คำบรรยายเรื่องวิปัสสนากรรมฐาน เล่ม 7-8-9. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระภัทรชัยญกรณ์ อูดสวย. (2564). การบริหารการศึกษาตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 4(3), 83-92.

พระมหากิตติณัฏฐ์ สุกิตฺติเมธี. (2564). การวิเคราะห์แนวทางงดเว้นจากความเสื่อมในปราภวสูตร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 84-95.

พระมหาสุบิน สุนฺทรธมฺโม และ พระมหาบุญศรี ญาณวุฑฺโฒ. (2564). ศึกษาการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาในอัจฉราสูตร. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(1), 123-134.

พระสมชาย บัวแก้ว, พระมหาบุญศรี วงค์แก้ว และ สุเชาวน์ พลอยชุม. (2564). อภิสมาจาร: กระบวนการพัฒนาบุคลิกภาพตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารศิลปการจัดการ, 5(3), 895-907.

พระพุทธโฆสเถระ. (2554). คัมภีร์วิสุทธิมรรค. (สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร), ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: ธนาเพรส.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศุภวรรณ การุญญะวีร์. (2564). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ภายในสถานศึกษาตามหลักสัปปายะ 7 วิถีใหม่. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 4(3), 75-82.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์.

สุชาดา ทองมาลัย ประเวศ อินทองปาน และ ธเนศ ปานหัวไผ่. (2561). วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของการปฏิบัติสมถภาวนาและวิปัสสนาภาวนาต่อการบรรลุธรรม. วารสารมนุษยศาสตร์, 25(2), 376-409.

สุภีร์ ทุมทอง, พระเทพสุวรรณเมธี, พระมหาวัฒนา ปญฺณาปทีโป. (2564). การศึกษาวิเคราะห์รูปแบบการอธิบายพระพุทธพจน์ตามแนวเนตติปกรณ์สำหรับนิสิตบัณฑิตศึกษา วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส นครปฐม.วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(1), 78-94.

อุไรพร ประชาบุตร และ วิไลศักดิ์ กิ่งคำ. (2564). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอานาปานสติกับไตรลักษณ์ในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(2), 1-12.

Chanthathong, S. (2021). The Significance of the Right View (Sammaditthi) in Theravada Buddhism. Journal of International Buddhist Studies, 12(1), 61-70.

Damnoen, P. S., Chaiworamankul, Y., Thammawatsiri, P. A., & Soontrondhammanitus, P. (2021). Buddhist Ethics and the way of Living in Daily Life: An Analysis of Genital Malfeasances (Kamesumicchacara). Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 12(8), 2943-2948.

Tan, C. C., & Damnoen, P. S. (2020). Buddhist Noble Eightfold Path Approach in the Study of Consumer and Organizational Behaviors. Journal of MCU Peace Studies, 8(1), 1–20.