การพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู สำหรับหลักสูตรครู 4 ปี คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการของการพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หลักสูตรครู 4 ปี และ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หลักสูตรครู 4 ปี คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา พื้นที่วิจัย คือ คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ปีการศึกษา 2564 จำนวน 198 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 4 ชนิด คือ 1) ประเด็นการสนทนากลุ่ม 2) แบบตรวจสอบความสมเหตุสมผลเชิงทฤษฎี 3) แบบประเมินสมรรถนะวิชาชีพครู 3 ด้าน และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของการใช้รูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูยังไม่มีรูปแบบของการฝึกประสบการณ์ในหลักสูตร 4 ปี โดยผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฝึกประสบการณ์เห็นความจำเป็นและมีความต้องการพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หลักสูตรครู 4 ปี เป้าหมายของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หลักสูตร 4 ปี ของคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ แบ่งเป็น 2 ด้าน คือ ด้านคุณลักษณะ ประกอบด้วย มีค่านิยมที่ดี มีความรับผิดชอบ มีจิตสาธารณะ มีความมุ่งมั่น ใฝ่หาความรู้ มีความคิดสร้างสรรค์ และด้านสมรรถนะ ประกอบด้วย มีทักษะในการจัดการเรียนรู้ มีมนุษยสัมพันธ์ และมีการปฏิบัติหน้าที่ครูและจรรยาบรรณวิชาชีพครู 2) รูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หลักสูตรครู 4 ปี คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบเชิงหลักการและวัตถุประสงค์ องค์ประกอบเชิงกระบวนการ และองค์ประกอบเชิงระบบสนับสนุนของรูปแบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
กาญจนา คุณารักษ์. (2545). การออกแบบการเรียนการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์. (2564). คู่มือการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูขั้นปฏิบัติการสอนในสถานศึกษา. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2564, จาก http://krusart.rru.ac.th/exp/uploads/files/download/SchoolInternshipI-II.pdf
ชวนพิศ อัตเนตร, ปัญญา ทองนิล, วิริยา วิริยารัมภะ และ จิรศุภา ปล่องทอง. (2563). การบูรณาการการโค้ช การศึกษาชั้นเรียนและการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครู เพื่อการเสริมสร้างสมรรถภาพการฝึกปฏิบัติการสอนสำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 9(1), 288-300. สืบค้นจาก https://journal.pbru.ac.th/admin/upload/article/9232-2019-07-01.pdf
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทอดทูน ค้าขาย, เกษฎา สาลา และ อรอุมา ปราชญ์ปรีชา. (2562). การศึกษาสภาพปัญหาในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตทางการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 6(2), 33-46. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sikkha/article/view/181711
นันทิยา น้อยจันทร์. (2564) การพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูฐานสมรรถนะของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 4(2), 94-104. สืบค้นจาก http://www.journal.ssru.ac.th/index.php/hsssru/article/view/1044
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์และสาขาศึกษาศาสตร์ (หลักสูตรสี่ปี) พ.ศ. 2562. (2562, 6 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนพิเศษ 56 ง.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการทดสอบและประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564. (2564, 18 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 138 ตอนพิเศษ 283 ง.
ประกาศคุรุสภา เรื่อง การรับรองปริญญาตามมาตรฐานวิชาชีพ หลักสูตร 4 ปี พ.ศ. 2563. (2563, 15 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 140 ง.
ประทีป พรมสีนอง, วรพจน์ ศรีวงษ์คล และ ปิยะ กรกชจินตนาการ. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษา ครุศาสตร์อุตสาหกรรม. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา, 96(4), 42-54.
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2554). เอกลักษณ์และอัตลักษณ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
มารุต พัฒผล. (2562). การวิจัยและพัฒนาเพื่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนรู้. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้, กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2565, จาก http://www. curriculumandlearning.com/upload/Booksการวิจัยและพัฒนาเพื่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนรู้_1544715944.pdf
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2552). การวิจัยและการพัฒนา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 1(2), 2-12.
วิลาวัณย์ จารุอริยนนท์. (2557). รูปแบบการบริหารจัดการการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อพัฒนาคุณภาพครูยุคใหม่. วารสารครุศาสตร์, 42(2), 104-116.
สุมิตร สุวรรณ, วินัย พูลศรี, ต่อศักดิ์ แก้วจรัสวิไล, กุลธิดา นุกูลธรรม, วิทัศน์ ฝักเจริญผล และ สุธารัตน์ ชาวนาฟาง. (2563). การพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารการเมืองการปกครอง, 10(3), 206-227. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/248815
ศุภวรรณ สัจจพิบูล. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของนิสิตครู. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(2), 177-192.
Joyce, B. R., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of Teaching. (8th ed). New York: Courtesy of Reece Galleries.
Kruse, K. (2020). Introduction to Instructional Design and the ADDIE Model. Retrieved July 10, 2020 from: https://portal.ct.gov/-/media/CTDN/TtT2015/ttt2015module5IntroInstDesign ADDIEpdf.pdf
Sulianta F, Sapriya, S., Supriatna, N., & Disman, D. (2019). Digital Content Model Framework Based on Social Studies Education. International Journal of Higher Education, 8(5), 214-220. https://doi.org/10.5430/ijhe.v8n5p214
