ศักยภาพและความพร้อมของโรงเรียนเครือข่ายการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูสาขาวิชาการจัดการเรียนรู้ (เกษตรกรรมศึกษา) คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพและความพร้อมของโรงเรียนเครือข่ายการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในสาขาวิชาการจัดการเรียนรู้ (เกษตรกรรมศึกษา) และ 2) ศึกษาความคิดเห็นของโรงเรียนเครือข่ายฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ต่อสมรรถนะของนิสิตครูเกษตรที่ดี เป็นการวิจัยเชิงสำรวจกับโรงเรียนเครือข่ายฯ จำนวน 23 แห่ง เก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ชนิดกึ่งโครงสร้าง แบบประเมินศักยภาพ และแบบสำรวจสถานที่ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. โรงเรียนเครือข่ายฯ มีศักยภาพและความพร้อมในการเป็นโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในสาขาวิชาการจัดการเรียนรู้ (เกษตรกรรมศึกษา) ตามข้อบังคับของคุรุสภาและคณะฯ โดยภาพรวมและรายด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านนโยบายและแผน 2) ด้านหลักสูตร มาตรฐานและสาระการเรียนรู้ 3) ด้านบุคลากร 4) ด้านอาคารสถานที่ และสื่ออุปกรณ์การสอน 5) ด้านขนาด ที่ตั้งและการคมนาคม และ 6) ด้านสวัสดิการ อยู่ในระดับสูง
2. ความคิดเห็นของโรงเรียนเครือข่ายฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ต่อสมรรถนะของนิสิตครูเกษตรที่ดีโดยภาพรวม รายด้าน และรายข้ออยู่ในระดับมากที่สุด โดยให้ความสำคัญกับสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้เป็นลำดับแรก
ผลการวิจัยดังกล่าวศูนย์ฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูได้ทำเป็นระบบฐานข้อมูลและสารสนเทศโรงเรียนเครือข่ายฯอย่างเป็นระบบ และนำไปสู่การพัฒนารูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในสาขาวิชาการจัดการเรียนรู้ (เกษตรกรรมศึกษา) ให้สอดคล้องกับสมรรถนะที่คาดหวังได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.
คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์. (2562). แนะนำคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2565, จาก http://www.edu.kps.ku.ac.th/
โครงการการศึกษาไทยในยุคโลกาภิวัตน์. (2542). ความจริงของแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: เจ ฟิล์ม โปรเซส.
ชนะ วันหนุน. (2557). บทบาทและความสำคัญของวิชาเกษตรในโรงเรียน. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2564, จาก http://158.108.70.5/emagazine/emagazine1/agriculture.html
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2556). การเรียนรู้ในยุคสมัยหน้า: ตอนรูปแบบและทฤษฎี การเรียนรู้อนาคต. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2565, จาก http://thanompo.edu.cmu.ac.th/load/journal/50-51/next-generation%20of%20learning.pdf
นพคุณ ศิริวรรณ. (2557). ปกิณกะการศึกษาเกษตรไทย: สาระสำคัญที่ต้องทบทวน. กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์และสาขาศึกษาศาสตร์ (หลักสูตรสี่ปี) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนพิเศษ 56 ง.
ประกาศคุรุสภา เรื่อง การรับรองปริญญาตามมาตรฐานวิชาชีพ หลักสูตร 4 ปี พ.ศ. 2563. (2563). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 140 ง.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล และ ประสงค์ ตันพิชัย. (2547). การศึกษาเชิงวิพากษ์: สถานภาพและทิศทางของการศึกษาเกษตรในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล และ สุภาพ ฉัตราภรณ์. (2555). การออกแบบการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง. (2563). แนวทางการพัฒนาโรงเรียนเครือข่ายฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูให้เป็นโรงเรียนร่วมพัฒนาวิชาชีพครู โดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า, 7(2), 1-8. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/rdi-aru/article/view/243381
สุดารัตน์ อุ่นเมือง. (2544). คุณลักษณะของครูเกษตรในทศวรรษใหม่(วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2550). คู่มือการดำเนินงานรับรองปริญญาและประกาศนียบัตรทางการศึกษาเพื่อการประกอบวิชาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2554). คู่มือการออกใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). ประกาศคณะอนุกรรมการอานวยการทดสอบ เพื่อขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครู เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเครื่องมือทดสอบและประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู ด้านการปฏิบัติงานและการปฏิบัติตน ตามมาตรฐานวิชาชีพครู พ.ศ. 2564 ณ วันที่ 23 พฤศจิกายน 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2564, จาก http://kormor.obec.go.th/act/act081.pdf
หัสดินทร์ ฤทธิ์ทรงเมือง, ภัคพงศ์ ปวงสุข และ ปิยะนารถ จันทร์เล็ก. (2562). ความต้องการพัฒนาสมรรถนะของครูเกษตรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 145-152. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/JIE/article/view/154314
อภิชาติ ใจอารีย์ และ แพรวนภา เรียงริลา. (2554). ศักยภาพและความพร้อมของโรงเรียน ชุมชน และองค์กรท้องถิ่นในการพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้ด้านเกษตรและสิ่งแวดล้อม. นครปฐม: ภาควิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อภิชาติ ใจอารีย์ และณภัทร ทองมั่ง. (2560). ทิศทางการผลิตครูเกษตรของประเทศไทยในช่วง 10 ปี (พ.ศ. 2558-2567). Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2087-2106. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/110250
Best, J. W. (1997). Research in Education. Englewood, New Jersey: Prentice-Hell.
Saavedra, A.R., & Darleen, V.O. (2012). Learning 21st-Century Skills Requires 21st-Century Teaching. Phi Delta Kappan, Sage Journals, 94(2), 8-13. https://doi.org/10.1177/003172171209400203
UNESCO. (1996). Report to UNESCO of the International Commission on Education for the Twenty-First Century. Retrieved April 22, 2022, from http://www.unesco.org/education/pdf/15_62.pdf
Traimongkolkul P., Tunpichai, P., Srisuantaeng, S., & Ying-Yuad, N. (2007). University-Local School Collaboration in Agricultural and Environmental Education. Kasetsart Journal (Social Sciences) (Thailand), 28(3), 342-350.
http://kasetsartjournal.ku.ac.th/kuj_files/2008/A080402133054.pdf
