การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์อุตตรวินิจฉยฏีกา

Main Article Content

ชำนาญ เกิดช่อ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) แปลคัมภีร์อุตตรวินิจฉยฎีกาจากภาษาบาลีเป็นภาษาไทย 2) ศึกษาโครงสร้าง ภาษา ความสัมพันธ์และศัพท์ของคัมภีร์อุตตรวินิจฉยฎีกา 3) วิเคราะห์เนื้อหาสำคัญของคัมภีร์อุตตรวินิจฉยฎีกากับการวินิจฉัยทางกฎหมายในสังคมไทย เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร วิเคราะห์เนื้อหาและบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า


1. ด้านการแปล ผู้วิจัยแปลได้ 77 หน้า จากต้นฉบับภาษาบาลี 116 หน้า


2. ด้านโครงสร้าง มี 3 ส่วน คือ 1) ปณามกถา 2) เนื้อหาเกี่ยวกับอาบัติปาราชิกเป็นต้น 3) นิคมนกถา, ด้านภาษา มีการใช้ตามหลักไวยากรณ์, ด้านความสัมพันธ์ มีเนื้อหาสัมพันธ์กับพระไตรปิฎก อรรถกถาสมันตปาสาทิกาและฎีกาสารัตถทีปนี, ด้านศัพท์ มีการกล่าวถึงศัพท์วิเคราะห์ เช่น ชินะ (ผู้ชนะมาร)


3. ด้านการวิเคราะห์เนื้อหาสำคัญ พบว่า มีความผิดทั้งทางวินัยและทางกฎหมายโดยมีโทษหนักหรือเบาตามเหตุการณ์ที่ได้กระทำหรือปฏิบัติ


องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย คือ สำนวนการแปลภาษาไทยเป็นสำนวนแรก คัมภีร์นี้เป็นผลงานของพระวาจิสสรเถระชาวศรีลังกา มีลักษณะเด่นคืออธิบายศัพท์และหลักการวินิจฉัยพระวินัยแบบสั้นตามต้นฉบับคืออรรถกถาอุตตรวินิจฉยะ เชื่อมโยงพระไตรปิฎก อรรถกถาและฎีกา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เกิดช่อ ช. (2022). การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์อุตตรวินิจฉยฏีกา. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(3), 1252–1266. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/259878
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พระไตรปิฎก: สิ่งที่ชาวพุทธต้องรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระมหาจรัญ อุตฺตมธมฺโม. (2557). นมักการฎีกา: แปลและศึกษาวิเคราะห์(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาบูรณะ ชาตเมโธ. (2556). คัมภีร์วิสุทธิมัคคคัณฐี: การชำระและการศึกษาวิเคราะห์(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสมลักษณ์ คนฺธสาโร. (2556). คัมภีร์สมันตภัททิกา อรรถกถาอนาคตวงศ์: การแปลและศึกษาวิเคราะห์(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอุดร สุทฺธิญาโณ. (2555). ศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์กังขาวิตรณีอรรถกถา(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2529). พุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2544ก). วินยวินิจฺฉยฏีกา ปมภาค. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วิญญาณ.

เว็บไซต์ www.krisdika.go.th. (2565). ประมวลกฎหมายอาญา. สืบค้นจาก https://www.krisdika.go.th/librarian/getfile?sysid=390505&ext=htm.

สมาคมค้าทองคำ. (2565). ราคาทองตามประกาศของสมาคมค้าทองคำ. สืบค้นจาก https://www. goldtraders.or.th/default.aspx.

สุเทพ พรมเลิศ. (2553). การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์มหาวงศ์(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2543). คำบรรยายพระไตรปิฎก. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์.