การพัฒนาความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐม และระดับปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน 2. เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐม 3. เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐมใช้การวิจัยแบบผสม เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์ด้วยสมการโครงสร้าง ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณลักษณะของผู้ประกอบการ การมีส่วนร่วม ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง การสนับสนุนจากภาครัฐและหน่วยงาน ความเข้มแข็งในการบริหารจัดการ และความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจ มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมากทั้งหมด 2) ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืนคือคุณลักษณะผู้ประกอบการมีอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมมีผลต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน การมีส่วนร่วมมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน ส่วนภาวะผู้นำเปลี่ยนแปลงมีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน การสนับสนุนจากภาครัฐและหน่วยงานภายนอกมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน ความเข้มแข็งในการบริหารจัดการมีอิทธิพลทางตรงต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน ตัวแบบสมการโครงสร้างนี้มีค่าอำนาจพยากรณ์ความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐม ได้ร้อยละ 76 และ 3) แนวทางในการพัฒนาความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการประกอบธุรกิจ ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครปฐมควรมีคุณลักษณะของผู้ประกอบการ เน้นการมีส่วนร่วมของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน มีภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ควรได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐและหน่วยงานต่อเนื่อง และสร้างความเข้มแข็งในการบริหารจัดการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2548). วิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการเกษตร.
กัลป์ยกร ไชยทนุ. (2552). ปัจจัยด้านการบริการที่มีความสัมพันธ์ต่อหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง “อยู่เย็นเป็นสุข” ดีเด่น อำเภอแจ้ห่ม ปี 2550 บ้านแป้นโป่งชัย หมู่ที่ 9 ตำบลบ้านเสา อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง. ลำปาง: มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2562). การเป็นผู้ประกอบการและการสร้างธุรกิจใหม่. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชลกนก โฆษิตคณิน, ชนิดาภา ดีสุขอนันต์ และวรเทพ ตรีวิจิตร. (2560). ปัญหา อุปสรรคและแนวทางการพัฒนาการจัดทำบัญชีวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครปฐม. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2138-2151.
ดุษฎี นาคเรือง สุธิดา วัฒนยืนยง, และนุชนภา เลขาวิจิตร์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานขอวิสาหกิจชุมชนจังหวัดยะลา. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(17), 69–77.
ทักษญา สง่าโยธิน. (2560). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 12(2), 11–25.
นิภาภรณ์ จงวุฒิเวศย์ รังสรรค์ สิงหเลิศ และสมสงวน ปัสสาโก. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของธุรกิจชุมชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยมหาสารคาม; ว.มรม., 4(2), 103-111.
ปณิตา แจ้ดนาลาว และธรินี มณีศร. (2563). รูปแบบการจัดการโซ่อุปทานวิสาหกิจชุมชนกลุ่มสินค้าเกษตรอย่างยั่งยืน. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(1), 133-145.
ประกิต ทองแท่งไทย และศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ. (2557). ความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนกล่มปลูกพริกซุปเปอร์ฮอท ตำบลนาฝาย อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 8, 1592-1599.
ประพันธ์พงษ์ ชิณพงษ์. (2562). รูปแบบศักยภาพวิสาหกิจชุมชนที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวโฮมสเตย์. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(2), 83-100.
พีระศักดิ์ วรฉัตร. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งในการบริหาร วิสาหกิจชุมชนในจังหวัดสุรินทร์. วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย, 10(2), 285–310.
ไพบูลย์ พันธุวงศ์ และคณะ. (2559). ความเข้มแข็งของวิสาหกิจชุมชนตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(2), 190–202.
รุสลี นุห์, ธวัช นุ้ยผอมและอริศ หัสมา. (2563). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลการดําเนินงานทางธุรกิจของวิสาหกิจชุมชนฮาลาลใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารบริหารธุรกิจ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 43(168), 58-82.
วิสิทธิ์ ยิ้มแย้ม และอุษณากร ทาวะรมย์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของชุมชนหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 11(1), 39 – 50.
ศิริภรณ์ พงศ์ลี้, สริณโญ สอดสี และเกตุวดี สมบูรณ์ทวี. (2560). แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนและช่องทางการตลาดมะเขือเทศราชินีกรณีศึกษา กลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลดอนตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม, เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาตินเรศวรวิจัย ครั้งที่ 13 มหาวิทยาลัยนเรศวร, 8, 1117-1124.
สมเกียรติ สุทธินรากร. (2560). การพัฒนาโมเดลนวัตกรรมการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์มูลค่าของผลิตภัณฑ์วิสาหกิจชุมชน. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานเกษตรจังหวัดนครปฐม. (2562). รายชื่อผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนจังหวัดนครปฐม. เอกสารอัดสำเนา.
สำนักส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2563). ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (GDP MSME) ในไตรมาส 2/2563. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2563, จาก https://www.smartsme.co.th/
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม. (2559). แผนพัฒนาท้องถิ่น. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2564, จาก https://www.nkppao.go.th/
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks: Sage.
Bygrave, W., & Zacharakis, A. (2008). Entrepreneurship. New York: John Wiley & Sons.
Cohen, J.M., & Uphoff, N.T. (1980). Participations place in rural development: Seeking clarity through specificity. New York: World Developments.
Dess, G. G., Lumpkin, G.T., & Taylor, M. L. (2005). Strategic management: Creating competitive advantage (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Diamantopoulous, A., & Siguaw, A.D. (2000). Introducing LISREL: A guide for the uninitiated. London: Sage Publications.
Erdfelder, E., Faul, F., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavioral Research Method, 39, 175-191.
Faruk, M., Hassan, N., & Islam, N. (2016). Factors Influencing the Development of Social Entrepreneurship in Bangladesh. SSRN. Retrieved from https://ssrn.com/abstract=2856210 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2856210
Frey, E. G., et al. (2019). Competitiveness, certification, and support of timber harvest by community forest enterprises in Mexico. Forest Policy and Economics, 107, 1-11.
Hodgetts, R. M., & Kuratko, D. F. (1995). Effective Small Business Management. (5th ed). Fort Worth: Dryden.
Intanon, R., Sumkaew, N., & Wattana, C. (2019). Factors Influencing the Success of Small and Medium Scale Manufacturing Enterprises. Open Journal of Social Sciences, 7, 335-345. DOI: 10.4236/jss.2019.73028.
Kaplan, R. S., & Norton, D.P. (1996). The balanced scorecard. Boston: Harvard Business School.
Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. (3rd ed.). New York: The Guilford Press.
Putti, J. M. (1987). Work values and organizational commitment: A study in the Asian context. Human Relations, 4(2), 275-288.
