บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดปทุมธานีในการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น และ 2) ศึกษาแนวทางในการส่งเสริมบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยครั้งนี้คัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 10 คน ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบล จากองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดปทุมธานี 2 แห่งคือองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหก และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองเจ็ด
ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นมีดังนี้คือ (1) สำรวจประชากรในชุมชน เพื่อรับทราบปัญหาและความต้องการเพื่อช่วยแก้ไขปัญหา เพื่อให้คำแนะนำช่วยเหลือส่งต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (2) จัดทำโครงการการป้องกันปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น (3) ประสานงานกับภาคีเครือข่าย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด ศูนย์พัฒนาครอบครัว สภาเด็กและเยาวชน ผู้นำชุมชน สมาชิกสภา แกนนำจิตอาสา อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน องค์กรพัฒนาเอกชน สื่อมวลชน ผู้ปกครอง วัยรุ่นในท้องถิ่น ฯลฯ 2) แนวทางในการส่งเสริมบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นมีดังนี้คือ (1) สนับสนุนบุคลากร และงบประมาณในการดำเนินโครงการ (2) ส่งเสริมให้มีการจัดโครงการการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น (3) สนับสนุนเชิงรุกในการประสานงานกับภาคีเครือข่ายมาให้ความช่วยเหลือสงเคราะห์ด้านการเงิน (4) ส่งเสริมบทบาทของครอบครัวและชุมชนให้ตระหนักเห็นความสำคัญของปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กิ่งดาว แสงจินดา, สุพิศ ศิริอรุณรัตน์ และ ตติรัตน์ เตชะศักดิ์ศร. (2560). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพัฒนกิจการเป็นมารดาของหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นที่ตั้งครรภ์โดยไม่ตั้งใจ. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม, 18(34), 6-20.
กุสุมา หมวกมณีและมาดี ลิ่มสกุล. (2563). การปรับตัวของแม่วัยรุ่นและบทบาทความเป็นแม่: ศึกษาเฉพาะกรณีคลินิกรักษ์ดรุณ โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 28(2), 60-85.
ณิชามัญช์ เอี่ยมแสงจันทร์. (ม.ป.ป). การมีส่วนร่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น. นนทบุรี: กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
พัชรี รอดสั้นและคณะ. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพร้อมของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น จังหวัดนครนายก. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(1), 13-26.
ภิรมย์พร ไชยยนต์. (2557). การกระจายอำนาจการปกครองท้องถิ่น: ศึกษากรณีการปกคลองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในระดับจังหวัด(วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
มาลีวัล เลิศสาครศิริ. 2557)).ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ของสตรีวัยรุ่นตามการรับรู้ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(1), 90-98.
ศิริวรรณ ทุมเชื้อ และ พรพรรณ พุ่มประยูร. (2561). วัยรุ่นตั้งครรภ์: แนวคิดแก้ปัญหาด้วยกระบวนการระบบสุขภาพอำเภอ. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 12(2), 29-38.
สำนักอนามัยการเจริญพันธุ์ กรมอนามัย. (2562). รายงานการเฝ้าระวังการตั้งครรภ์แม่วัยรุ่น ปี พ.ศ. 2561. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
สุดคนึง ณ ระนอง และ นันทวัน หอมเกตุ. (2560). การศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยทางจิตสังคมที่ส่งผลกระทบต่อการตั้งครรภ์ในมารดาวัยรุ่น. สงขลา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
อรทัย ปานเพชรและปราโมทย์ วงศ์สวัสดิ์. (2563). การตั้งครรภ์ไม่พร้อมของวัยรุ่น: แนวทางการป้องกันและเฝ้าระวัง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี, 31(2), 280-292.
