รูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย

Main Article Content

ชิงฮุ่ย ไช
ศิรชญาน์ การะเวก
บุรพร กำบุญ
สุชาติ ปรักทยานนท์

บทคัดย่อ

รูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน (2) พัฒนารูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขัน (3) วิเคราะห์ความสอดคล้องของโมเดลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ของรูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย


การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือผู้จัดการของบริษัทที่ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์นิติบุคคลในเขตพื้นที่กรุงเทพฯ และภาคตะวันออก ได้แก่ จังหวัดชลบุรี ฉะเชิงเทรา และระยอง กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 ราย ใช้วิธีการสุ่มแบบสัดส่วน และการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์จำนวน 20 ราย ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติวิเคราะห์ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาค่าสหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์เส้นทาง


ผลการวิจัยพบว่า (1) ความสามารถของการดำเนินงานของธุรกิจ การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน การมุ่งเน้นการตลาดมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน และประสิทธิภาพการดำเนินงานของธุรกิจมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน (2) การพัฒนารูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย โดยปัจจัยความได้เปรียบในการแข่งขันที่มีส่วนสำคัญ ได้แก่ ด้านการสร้างความแตกต่าง ด้านการเป็นผู้นำด้านต้นทุน ด้านการตอบสนองอย่างรวดเร็ว และด้านการมุ่งตลาด (3) ความสอดคล้องของโมเดลสมการโครงสร้างโดยโปรแกรม LISREL 8.8 Student Version ตัวชี้วัดทุกตัวผ่านเกณฑ์มาตรฐาน สรุปได้ว่าผลการวิเคราะห์ที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ตามลำดับที่มีนัยสำคัญทางสถิติ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ไช ช., การะเวก ศ., กำบุญ บ., & ปรักทยานนท์ ส. (2023). รูปแบบของปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(2), 520–539. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/262037
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ชิงฮุ่ย ไช, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

 

 

ศิรชญาน์ การะเวก, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

 

 

บุรพร กำบุญ, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

 

 

สุชาติ ปรักทยานนท์, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

 

 

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2561). ข้อมูลธุรกิจในพื้นที่การพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC). สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2562, จาก https://www.dbd.go.th/ download/document_file/Statisic/2562/Special/2562Q2_EEC.pdf

กัสมา กาซ้อน, ธีรศักดิ์ กัญจนพงศ์ และ นพพร ศรีวรวิไล. (2557). ผลกระทบของพฤติกรรมมุ่งตลาดและพฤติกรรมมุ่งการเรียนรู้ที่มีต่อความสามารถด้านการแข่งขันของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 28(85), 117-144.

กิตติพงษ์ ปัญญาเรือง. (2559). กลยุทธ์ความได้เปรียบในการแข่งขันที่มีต่อผลความสำเร็จในการดำเนินงานตามแนวคิด Balance Scorecard ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแปรรูปอาหารของจังหวัดสุพรรณบุรี(วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ณัฐ เหลืองคําชาติ และ ณัฐสพันธ์ เผ่าพันธุ์. (2563).ปัจจัยเชิงเหตุและผลของการจัดการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย.วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(9), 332-350.

ณัฐวุฒิ แสนขันติวิโรจน์ และสุมาลี รามนัฏ. (2563). อิทธิพลความได้เปรียบทางการแข่งขันและความสามารถของผู้ประกอบการที่มีผลต่อผลการดำเนินงานของผู้ประกอบการธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 13(2), 253-268.

ปริสุทธิ์ รัตนมหาวงศ์ และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ของกลยุทธ์ทางการตลาด กลยุทธ์ทางการแข่งขัน และคุณค่าตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทคอนโดมิเนียม (อาคารชุด). วารสารจันทรเกษมสาร, 27(2), 373-389.

รัฐนันท์ พงศ์วิรุทธิ์ธร และ สุรชัย อุตมอ่าง. (2554). การบริหารความได้เปรียบทางการแข่งขันเพื่อความสำเร็จ ในการดำเนินงานของธุรกิจ SMEs ในเขตภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการ, 28(1), 49-63.

วสุธิดา นักเกษม และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2562). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน ของผู้ประกอบการธุรกิจบริการในเขตกรุงเทพมหานคร. Veridian E- Journal, Silpakorn University, 12(2), 2148-2167.

สมยศ นาวีการ. (2548). การบริหารเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

Chesbrough, H. (2003). The era of open innovation. MIT sloan management Review, 44(3), 35-41.

Chesbrough, H. (2004). Managing open innovation. Research-Technology Management, 47(1), 23-26.

Chesbrough, H., Vanhaverbeke, W., West, J. (Eds.). 2006. Open innovation: Researching a new paradigm. Oxford: Oxford University.

Covin, J.G., & Slevin, D.P. (1988). The influence of organization structure on the utility of an entrepreneurial top management style. Journal of Management Studies, 25(3), 217-234.

Covin, J.G., & Slevin, D.P. (1991). A conceptual model of entrepreneurship as firm behavior. Entrepreneurship Theory and Practice, 16(1), 7-25.

Gill, R.D., & Eugenis, K. (2019). Do voters prefer women judges? Deconstructing the competitive advantage in state supreme court elections. State Politics & Policy Quarterly, 19(4), 399-427.

Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). Prentice-Hall.

Healy, P., Serafeim, G., Srinivasan, S., & Yu, G. (2014). Market competition, earnings management and persistence in accounting profitability around the world. Review of Accounting Studies, 19(4), 1281-1308.

Kaplan, R.S. & Norton, D.P. (1992). The balanced scorecard-measures that drive performance. Boston: Harvard Business Review.

Kumar, V., Jones, E., Venkatesan, R., & Leone, R.P. (2011). Is market orientation a source of sustainable competitive advantage or simply the cost of competing?. Journal of Marketing, 75(1), 16-30.

Lado, A.A., Boyd, N.G., & Wright, P. (1992). A competency-based model of sustainable competitive advantage: Toward a conceptual integration. Journal of Management, 18(1), 77-91.

Lee, Y.K., Kim, S.H., Seo, M.K., & Hight, S.K. (2015). Market orientation and business performance: Evidence from franchising industry. International Journal of Hospitality Management, 44, 28-37.

Lumpkin, G.T. and Dess, G.G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construct and linking it to performance. Academy of Management Review, 21(1), 135-172.

Lumpkin, G.T., & Dess, G.G. (2001). Linking to dimensions of entrepreneurial Orientation to firm performance: the moderating role of environment and industry life cycle. Journal of Business Venturing, 16(9), 429-451.

Miller, D. (1983). The correlates of entrepreneurship in three types of firms. Management Science, 29(7), 770-791.

Narver, J.C., & Slater, S.F. (1990). The effect of a market orientation on business profitability. Journal of Marketing, 54(4), 20-35.

Narver, J.C., Slater, S.F., & Tietje, B. (1998). Creating a market orientation. Journal of Market-Focused Management, 2(3), 241-255.

Papadas, K.K., Avlonitis, G.J., Carrigan, M., & Piha, L. (2019). The interplay of strategic and internal green marketing orientation on competitive advantage. Journal of Business Research, 104, 632-643.

Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance cases. New York: The Free Press.

Siriwan, U., Ramabut, C., Thitikalaya, N., & Pongwiritthon, R. (2013). The management of small and medium enterprises to achieve competitive advantage in northern Thailand. In Conference of the International Journal of Arts & Sciences, 6(1), 147-157. Retrieved

from https://www.druthit.com/uploads/files/RHS172_2.pdf

Vakola, M., Soderquist, K.E., & Prastacos, G.P. (2007). Competency management in support of organisational change. International Journal of Manpower, 28(3/4), 260-275.

Wu, H. (2012). Constructing a strategy map for banking institutions with key performance indicators of the balanced scorecard. Evaluation and Program Planning, 35(3), 303-320.