การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนากระบวนการเรียนรู้ทางการศึกษานอกระบบในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยใช้ทุนทางสังคมเป็นฐาน กรณีศึกษาชุมชนบ้านบางมะฝ่อ จังหวัดนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการ แบบมีส่วนร่วมพัฒนากระบวน การเรียนรู้ และ 2) นำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัยคือชุมชนบ้านบางมะฝ่อ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ประชาชนและเยาวชนชุมชนบ้านบางมะฝ่อ มุ่งเน้นการศึกษาในภาคสนามเป็นสำคัญ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกภาคสนาม แบบบันทึกการเรียนรู้ และแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า
การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมการทำข้าวแช่ ซึ่งเป็นทุนทางวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น และเป็นทุนทางสังคมที่สำคัญของชุมชนในการขับเคลื่อนกระบวนการเรียนรู้ โดยกระบวนการเรียนรู้ของชุมชน มี 6 ขั้นตอน ดังนี้ 1) การที่ชุมชนตระหนักรู้ปัญหา 2) ชุมชนร่วมกันวิเคราะห์และค้นหาทุนทางสังคม 3) กำหนดแนวทางแก้ปัญหา 4) มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านกิจกรรม 5) ชุมชนสร้างองค์ความรู้ใหม่ 6) การถ่ายทอดองค์ความรู้ โดยบูรณาการการวิจัยเชิงปฏิบัติการ แบบมีส่วนร่วมทุกขั้นตอน ทำให้คนในชุมชนมีความรู้ ชุมชนสามารถพึ่งตนเองและมีอิสระที่จะกำหนดทางเลือกในการจัดการปัญหาด้วยตนเอง มีการรวมกลุ่มเพื่อดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง และมีการถ่ายทอดความรู้ให้กับเยาวชนรุ่นหลังช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนอย่างยั่งยืน
ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย มี 3 มิติ คือ 1) มิติต่อชุมชนโดยการส่งเสริมให้ชุมชนมีการจัดการความรู้ 2) มิติต่อหน่วยงานภาครัฐในท้องถิ่นโดยการจัดทำฐานข้อมูลชุมชน และ 3) มิติต่อหน่วยงานภาครัฐอื่นที่เกี่ยวข้องเป็นการสนับสนุนการมีส่วนร่วมภาคประชาสังคม
จากผลการวิจัยทำให้เกิดองค์ความรู้คือ เกิดวงจรการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงภายในตนเองของชุมชนและคนในชุมชน หลังจากเปิดโอกาสให้ทุกคนมีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน เกิดการร่วมคิด ร่วมทำอย่างเป็นระบบ คนในชุมชนได้ค้นพบศักยภาพและพัฒนาตนเองอย่างเต็มที่
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2553). รายงานการวิจัยทิศทางการพัฒนาชุมชนไทยในอนาคต. กรุงเทพฯ: บีทีเอสเพรส.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2544). ชุมชนนิยม: ฝ่าวิกฤติชุมชนล่มสลาย. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
จักรกฤษณ์ เจริญสิทธิ์ และคณะ. (2561). ทุนทางสังคมและการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาการท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านผาหมอน อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(1), 61-72.
ณดา จันทร์สม. (2565, พฤศจิกายน 29). ทุนทางสังคมกับการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. สืบค้นจาก https://thaipublica.org/2022/11/nida-sustainable-move09
นภาภรณ์ หะวานนท์ และคณะ. (2550). ทฤษฎีฐานรากในเรื่องความเข้มแข็งชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2564). กระบวนการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน: บทสะท้อนจากประสบการณ์และการเรียนรู้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 2(3), 78-85.
ปาน กิมปี. (2554). ทุนทางสังคมกับการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสาร กศน., 4(1), 34-37.
พระมหาจรูญ กิตฺติปญฺโญ และ จรัส ลีกา. (2564). การเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนในยุคไทยแลนด์ 4.0 กรณีศึกษาชุมชนเข้มแข็งองค์การบริการส่วนตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 8(1), 189-201.
พสุ เดชะรินทร์. (2563). การเรียนรู้ของผู้ใหญ่. กรุงเทพธุรกิจ. สืบค้นจาก https:bangkokbiznews.com/blogs/columnish/126012
ไพฑูรย์ สอนเนียม, ดารินทร์ นุชมอญ และ เวสารัชช์ คงคาน้อย. (2563). สัมภาษณ์, 16 มกราคม.
ไมตรี อินเตรียะ. (2560). ทุนทางสังคม. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 9(2), 14-25.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 1-12. สืบค้นจาก http://nscr.nesdc.go.th/main.php?filename=develop_issue
สมยศ เกิดนิยม. (2563). นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางมะฝ่อ. สัมภาษณ์, 9 มกราคม.
สุภางค์ จันทวานิช. (2561). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมาลี สังข์ศรี. (2557). แนวทางการจัดการศึกษาตามอัธยาศัยเพื่อส่งเสริมการศึกษาตลอดชีวิต. ในเอกสารการสอนชุดวิชาการศึกษาตลอดชีวิตและการศึกษานอกระบบ เล่มที่ 2 หน่วยที่ 14 สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2558). แนวทางการจัดการศึกษาตลอดชีวิตเพื่อขับเคลื่อนชุมชนการเรียนรู้ในบริบทสังคมและวัฒนธรรมของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2550). การจัดโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุทัยทิพย์ เจี่ยวิวรรธน์กุล. (2553). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม: แนวคิด หลักการ และบทเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
Daniel, B., Schwier, R., & McCalla, G. (2003). Social Capital in Virtual Learning Communities and Distributed Communities of Practice. Canadian Journal of Learning and Technology, 29(3), 113-139.
McTaggart, R. (2000). Principles for Participatory Action Research. SAGE Journals, 41(3), 125-149.
Nelson, D. (2020, December 29). Participatory Action Research: A Literature Review. Retrieved November 15, 2022, from https://www.researchgate.net/publication/321398218.