แนวคิดและกลวิธีการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งของอาจารย์เจนภพ จบกระบวนวรรณ

Main Article Content

ชญานันท์ ไชยสอาด
เทพิกา รอดสการ
สุรศักดิ์ จำนงค์สาร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดในการประพันธ์วรรณกรรมเพลงลูกทุ่ง และ 2) ศึกษากลวิธีการใช้ภาษาในบทเพลงลูกทุ่งของเจนภพ จบกระบวนวรรณ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้ทฤษฎีการวิเคราะห์เชิงโครงสร้างเพื่อประกอบการสร้างความหมายในการถอดแนวคิดของผู้ประพันธ์ รวมถึงองค์ความรู้และวิธีการวิเคราะห์ศิลปะการใช้คำและโวหารภาพพจน์ หรือเรียกว่ากลวิธีการใช้ภาษา โดยมีกลุ่มเป้าหมายของผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 4 กลุ่ม ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด ได้แก่ 1) แบบสังเคราะห์จากการศึกษาเอกสารที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ และ 2) แบบการสัมภาษณ์ 2 แบบ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง จากขอบเขตการศึกษาระหว่างปี พ.ศ. 2538-2540 จำนวน 13 บทเพลง


ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 พบว่าอาจารย์เจนภพ จบกระบวนวรรณ มีแนวคิดการประพันธ์วรรณกรรมเพลงลูกทุ่ง จำนวน 4 แนวคิด ได้แก่ แนวคิดด้านความรัก แนวคิดด้านสังคม แนวคิดการบันทึกเหตุการณ์ และแนวคิดการนำเสนอตัวตน และผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 2 พบว่าอาจารย์เจนภพ จบกระบวนวรรณ มีกลวิธีการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลง 2 วิธี ได้แก่ การใช้คำ ประกอบไปด้วย การใช้คำซ้ำ การใช้ค้ำซ้อน การใช้คำเชิงถาม และการใช้โวหารภาพพจน์ ประกอบไปด้วย อุปมา อุปลักษณ์ สัญลักษณ์ นามนัย สัทพจน์ และบุคลาธิฐาน องค์ความรู้และข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ มุ่งอธิบายถึงความสำคัญของแนวคิดและกลวิธีการใช้ภาษาในบทเพลงลูกทุ่ง เพื่อให้ได้องค์ความรู้ในเรื่องเทคนิคการประพันธ์เพลงของ เจนภพ จบกระบวนวรรณ ปูชนียบุคคลทางด้านเพลงลูกทุ่งของไทย ทั้งนี้สามารถนำแนวคิดและกลวิธีการใช้ภาษา เพื่อสร้างสรรค์บทเพลงลูกทุ่งสืบต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ไชยสอาด ช. ., รอดสการ เ., & จำนงค์สาร ส. (2024). แนวคิดและกลวิธีการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งของอาจารย์เจนภพ จบกระบวนวรรณ. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(6), 3318–3337. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/271960
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนิษฐา ปันตา, จิราพร ภูวรัตนาวิวิธ, และ ประภัสสรา ห่อทอง. (2566, 15 มีนาคม). กลวิธีการใช้ภาษาในบทเพลงของกระต่าย พรรณิภา. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 3, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, กำแพงเพชร. สืบค้นจาก https://research.kpru.ac.th/research2/pages/filere/1680071620.pdf

กุสุมา กูใหญ่. (2556, 17 กุมภาพันธ์). กระบวนการสร้างอัตลักษณ์: มุมมองจิตวิเคราะห์และสังคมศาสตร์. สืบค้นจาก https://kusumakooyai.blogspot.com/2013/04/blog-post_5.html

จอห์นนพดล วศินสุนทร. (2556). มายาคติ (Myth) และในแบบหลังโครงสร้างสัญวิทยา. สืบค้นจาก http://johnnopadon.blogspot.com/2015/10/roland-barthes-myth-poststructural.html

เจนภพ จบกระบวนวรรณ. (2550). เพลงลูกทุ่ง. กรุงเทพฯ: สำนักงานอุทยานการเรียนรู้.

เจนภพ จบกระบวนวรรณ. (2565). นักจดหมายเหตุและนักวิชาการเพลงไทยลูกทุ่ง. สัมภาษณ์, 4 มิถุนายน.

ณัฐพล ดีคำ. (2566). อาจารย์ประจำคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. สัมภาษณ์, 5 สิงหาคม.

ธงรบ ขุนสงคราม. (2556). แนวคิดการเรียบเรียงเสียงประสานเพลงไทยลูกทุ่งของศิลปินแห่งชาติ ประยงค์ ชื่นเย็น. รมยสาร, 11(2), 42-54. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/130396

ธีรบูลย์ มิตรมโนชัย. (2563). องค์ความรู้ : เพลงไทยในยุคสมัยอดีต เรื่อง ต้นกำเนิดเพลงลูกทุ่งของไทย. หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก เชียงใหม่. สืบค้นจาก https://www.finearts.go.th/chiangmai library/view/41863-องค์ความรู้---เพลงไทยในยุคสมัยอดีต-เรื่อง-ต้นกำเนิดเพลงลูกทุ่งของไทย

นฤพน พานทอง. (2566). นักประพันธ์เพลงไทยลูกทุ่ง. สัมภาษณ์, 30 กรกฎาคม.

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. (2533, 31 สิงหาคม). จับไมค์ใส่ขนนก: ลักษณะสำคัญของเพลงลูกทุ่ง 2. สืบค้นจาก https://archives.museumsiam.org/index.php/exh-tmp-04-03-010

ปรมาภรณ ลิมป์เลิศเสถียร. (2538). ร้อยกรองของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์: วัจนลีลากับความคิดของกวี(วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรทิพย์ ฉายกี่ และ จันทนา แก้ววิเชียร. (2561). วิเคราะห์แนวคิดและศิลปะการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งที่แต่งโดย สลา คุณวุฒิ. วารสารราชภัฎเพขรบูรณ์สาร, 20(1), 87-96. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/jpcru/article/view/182025/128952

มูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม. (2565, 24 พฤษภาคม). ใบความรู้ที่ 1 เรื่อง ศิลปะการประพันธ์. สืบค้นจาก https://dltv.ac.th/utils/files/download/122652

เมทินี วงศ์ธราวัฒน์. (2560, 7-8 ธันวาคม). เพลง: วรรณกรรมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 14, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน, นครปฐม. สืบค้นจาก https://kukr.lib.ku.ac.th/kukr_es/KPS_FLAS/search_detail/dowload_digital_file/20002743/127841

สมถวิล วิเศษสมบัติ. (2544). สอบภาษาไทยง่ายนิดเดียว. กรุงเทพฯ: อักษรไทย.

สุนันท์ ภัคภานนท์. (2558). การเล่นคำ: สุนทรียภาพในบทเพลงของศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 35(4), 180-193. สืบค้นจาก https://utcc2.utcc.ac.th/utccjournal/354/180_193.pdf

Sternberg, R. J. (1986). A triangular theory of love. Psychological Review, 93(2), 119-135. Retrieved from http://pzacad.pitzer.edu/~dmoore/1986_sternberg_trianglelove_ psyrev.pdf