Thai Way of Life Reflected Through the Cooling Dessert “Som Chun” for Chinese Learners of Thai as a Foreign Language
Keywords:
Thai way of life, Cooling Desserts, Som Chun, Thai as a Foreign LanguageAbstract
This research article aims to analyze Thai ways of life as reflected in the refreshing Thai dessert “Som Chun,” a traditional chilled dessert in which Thai seasonal fruits serve as the main ingredients. It also examines Som Chun's role as an important cultural medium for learning Thai as a foreign language among Chinese learners. The study employs qualitative research methods, including the analysis of relevant books and documents (content analysis), as well as field data collection. The findings reveal that Som Chun reflects four key aspects of the Thai way of life: (1) patterns of consuming cooling foods, in which Thai people commonly consume fruits with syrup and ice; (2) Thai culinary wisdom in the selection of ingredients and preparation methods; (3) the relationship between humans and nature through the use of seasonal ingredients; and (4) creative approaches to dessert innovation, such as Som Chun Granita, which adapts Western techniques to appeal to younger generations while maintaining its traditional Thai flavors and identity. This reflects the process of culinary cultural hybridity. Overall, Som Chun is not merely a food item but a cultural symbolic system that reflects the Thai way of life, local wisdom, and social values. It can also be effectively applied as a pedagogical resource in teaching Thai as a foreign language, contributing to the development of Chinese learners’ intercultural understanding.
References
เศรษฐมันตร์ กาญจนกุล. (2555). ผลไม้ในเมืองไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เศรษฐศิลป์.
เสฐียรโกเศศ. (2513). ฟื้นความหลัง (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ศิวพร.
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2568). สินค้า GI ในแต่ละภูมิภาค. ค้นคืนจากhttps://www.ipthailand.go.th/th/home.html.
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม, และกระทรวงวัฒนธรรม. (2558). วัฒนธรรม วิถีชีวิตและภูมิปัญญา (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัทรุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด.
กระทรวงพาณิชย์. (2556). THAI SELECT. ค้นคืนจาก https://www.thaiselect.com/.
ชนม์สิตา ดำรงค์ถิระรัตน์. (2556). ขนมไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์. (2451). แม่ครัวหัวป่าก์ (พิมพ์ครั้งที่ 9). ห้องสมุดดิจิทัลวชิรญาณ.
นิดดา หงษ์วิวัฒน์. (2550). ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กรุงเทพมหานคร: แสงแดด.
นิดดา หงษ์วิวัฒน์. (2552). อาหารฤทธิ์เย็น : แนวธรรมชาติบำบัดปรับสมดุลรักษาโรค (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: แสงแดด.
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย. (2558). เห่บทชมเครื่องคาวหวาน บทพากย์รามเกียรติ์ เสภาขุนช้างขุนแผน (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด.
มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย และธนาคารไทยพาณิชย์. (2542a). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง เล่ม 2 (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท สยามเพรส แมเนจเม้นท์ จำกัด.
มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย และธนาคารไทยพาณิชย์. (2542b). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง เล่ม 14 (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท สยามเพรส แมเนจเม้นท์ จำกัด.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์บริษัท ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด (มหาชน).
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (2545). ภูมิศาสตร์กับวิถีชีวิตไทย. บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
สมบัติ พลายน้อย. (2554). ขนมแม่เอ๊ย (พิมพ์ครั้งที่ 1). โรงพิมพ์กรุงเทพ.
สุภาพ บุญไชย. (2549). ภูมิศาสตร์ประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
魏倩. (2560). 食物寒凉温热属性功效速查全书. 中国计量出版社.
易朝晖. (2556). 泰国国家概况. 重庆大学出版社.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Academic and Research Journal of Liberal Arts (Online)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
