การศึกษาวิเคราะห์มหาปุริสลักษณะในพระพุทธศาสนาเถรวาท ด้วยหลักกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือ 1) เพื่อศึกษา มหาปุริสลักษณะ 32 ประการในคัมภีร์พระพุทธศาสนา เถรวาท 2) เพื่อวิเคราะห์มหาปุริสลักษณะด้วยทฤษฎี กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา และ 3) เพื่อวิเคราะห์ คุณค่าของมหาปุริสลักษณะตามแนวทฤษฎี กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาในพระพุทธศาสนา เถรวาทนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ข้อมูลการวิจัย รวบรวมจากเอกสารพระไตรปฎิกและอรรถกถา เอกสาร ทางกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา วิทยานิพนธ์ และ เอกสารงานวิจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิชาการทั้งสอง สาขานี้ โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และ ประเมินคุณค่า
          ผลการศึกษาวิจัยพบว่า มหาปุริสลักษณะ คือ ลักษณะ 32 ประการของมหาบุรุษที่เป็นผลแห่งการ บำเพ็ญบารมีอย่างอุกฤษฎ์ในอดีตชาติของพระสัมมาสัมพทุธเจ้าและพระเจ้าจักรพรรดิเป็นองค์ความรู้ที่เป็น ที่รู้จักและยอมรับกันของผู้คนในยุคพุทธกาลว่าเป็น ลักษณะทางกายที่มีความสมบูรณ์และสง่างาม การ วิเคราะห์มหาปุริสลักษณะตามทฤษฎีกายวิภาคศาสตร์ และสรรีวทิยาทำให้พบว่าแต่ละลักษณะมีความสัมพันธ์ ที่สนับสนุนกันในแต่ละลักษณะทั้งในด้านความงดงาม ทางกายภาพและสมรรถภาพทางกายที่ส่งผลดีต่อ สขุภาพและบคุลิกภาพของพระพทุธองค์ซึ่งมีผลต่อการ เผยแผ่พระพุทธศาสนาในครั้งพุทธกาลอีกด้วย ส่วน คุณค่าที่เกิดจาการวิเคราะห์ด้วยหลักกายวิภาคศาสตร์ และสรีรวิทยาในพระพุทธศาสนาเถรวาท ก็คือ มหาปุริสลักษณะเป็นลักษณะที่บุคคลทั่วไปสามารถกระทำให้ มีได้ โดยอาศัยหลักธรรมบุญกิริยาวัตถุ 10 ประการ ที่มีความสัมพันธ์กับพุทธการกธรรมและคุณสมบัติ 8 ประการเพื่อการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังนั้น มหาปุริสลักษณะ 32 ประการ จึงเป็นลักษณะที่สะท้อน กฎแห่งกรรมในพระพุทธศาสนาซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสแสดงโดยยกพระวรกายของพระองค์ เป็นตัวอย่าง มหาปุริสลักษณะถือได้ว่าเป็นองค์ความรู้ สำคัญที่ชาวพุทธควรศึกษาและนำ
         องค์ความรู้ที่ได้มาปฏิบัติ เพื่อให้เกิดผลดีต่อ ตนเองและสังคมอย่างแท้จริงสืบไป