การพัฒนาแบบทดสอบความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อสร้างแบบทดสอบความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของแบบทดสอบมาตรฐานผลการเรียนรู้ด้านชีววิทยา และ 3) เพื่อศึกษาความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 730 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบทดสอบวัดความฉลาดรู้ด้านชีววิทยามีลักษณะเป็นแบบทดสอบอัตนัยเชิงสถานการณ์ โดยมีเนื้อหาสอดคล้องกับมโนทัศน์หลักของความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา วิเคราะห์คุณภาพของแบบสอบถามโดยใช้ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม และศึกษาความฉลาดรู้ด้านชีววิทยาโดยการหาค่าคะแนนจุดตัด ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบทดสอบที่สร้างขึ้น มีลักษณะเป็นแบบทดสอบอัตนัยเชิงสถานการณ์ พร้อมสร้างเกณฑ์การให้คะแนนออกกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ 0, 1, 2, 3 และ 4 คะแนน 2) ผลการวิเคราะห์ค่าดัชนีความสอดคล้องของแบบทดสอบความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา พบว่า ข้อสอบจำนวน 20 ข้อ มีค่า IOC ตั้งแต่ 0.60 – 1.00 เมื่อวิเคราะห์คุณภาพของแบบทดสอบ โดยใช้ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม พบว่า ข้อสอบที่ผ่านเกณฑ์ และนำไปใช้ มีค่าความยากง่าย ตั้งแต่ 0.41 – 0.58 มีค่าอำนาจจำแนก ตั้งแต่ 0.42-0.54 และมีค่าความเชื่อมั่นของเท่ากับ 0.85 3) ผลการวิเคราะห์คุณภาพของแบบทดสอบ พบว่า ข้อสอบมีค่าพารามิเตอร์ความชัน ตั้งแต่ 1.23 ถึง 3.77 ค่าพารามเตอร์ขั้นความยากของการตอบ มีค่าตั้งแต่ -1.69 ถึง 2.11 และแบบทดสอบให้สารสนเทศที่ระดับความสามารถ เท่ากับ 1.2 โดยมีค่าเท่ากับ 33.39 และค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานเท่ากับ 0.17 และ 3) ผลการศึกษาระดับความฉลาดรู้ด้านชีววิทยา พบว่า นักเรียนมีความฉลาดรู้ระดับ Nominal ร้อยละ 13.33 ระดับ Functional ร้อยละ 55.00 ระดับ Structural ร้อยละ 29.67 และระดับ Multidimensional ร้อยละ 2.00
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โครงการ PISA ประเทศไทย. (2563). ความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์. สืบค้นจาก https://pisathailand.ipst.ac.th/about-pisa/scientific-literacy/
ทิศนา แขมมณี. (2562). ทำไมจึงต้องสร้างความฉลาดรู้: ศึกษาจากปรากฏการณ์และทำนายอนาคต. สืบค้นจาก shorturl.at/mnsIY
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ไพศาล วรคำ. (2554). การวิจัยทางการศึกษา (Educational research) (พิมพ์ครั้งที่ 3). มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
ล้วน สายยศ, & อังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสรน์.
เยาวดี รางชัยกุล. (2556). การวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (Classical Test Theory) (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2563). ทฤษฎีการทดสอบแนวใหม่ (Modern Test Theories) (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิวรรณ พีรศักดิ์โสภณ. (2556). เอกสารประกอบการสอนวิชาการวัดผลการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุรชัย มีชาญ. (2547). การประเมินผลการเรียนการสอน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Hazem. (2021). Assessment of Biological Literacy Levels Among Third-Grade Secondary School Students in Medina. International Education Studies, 14(7), 47-58.
Onel, A., & Firat, S. (2019). Identifying the predictive power of biological literacy and attitudes toward biology in academic achievement in high school students. International Online Journal of Educational Sciences, 11(2), 214-228.
Semilarski, H., & Laius, A. (2021). Exploring biological literacy: A systematic literature review of biological literacy. European Journal of Educational Research, 10(3), 1181-1197.
Suwono, H., Pratiwi, H., Susanto, H., & Susilo, H. (2017). Enhancement of students’ biological literacy and critical thinking of biology through socio-biological case-based learning. Indonesian Journal of Science Education, 6(2), 213-222.
Uno, G. E., & Bybee, W. R. (1994). Understanding the dimensions of biological literacy. BioScience, 44(8), 553-557.