การพัฒนาแนวทางการคุ้มครองสิทธิเหยื่ออาชญากรรมในสังคมไทยตามมาตรฐานสากล
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง "การพัฒนาแนวทางการคุ้มครองสิทธิเหยื่ออาชญากรรมในสังคมไทยตามมาตรฐานสากล" นี้ มุ่งเน้นการวิเคราะห์พัฒนาการและสถานการณ์คุ้มครองสิทธิของเหยื่ออาชญากรรมในประเทศไทย โดยเปรียบเทียบกับหลักการสากลและแนวทางปฏิบัติของประเทศชั้นนำ เพื่อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนากฎหมายให้เกิดความครอบคลุมและสอดคล้องกับมาตรฐานสากล หลังจากองค์การสหประชาชาติประกาศปฏิญญาว่าด้วยหลักยุติธรรมพื้นฐานสำหรับเหยื่ออาชญากรรมและการใช้อำนาจโดยมิชอบ ประเทศไทยเริ่มคุ้มครองสิทธิเหยื่ออย่างเป็นรูปธรรมจากรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 และมีการตราพระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหายและค่าทดแทนและค่าใช้จ่ายแก่จำเลยในคดีอาญา พ.ศ. 2544 อย่างไรก็ตาม การช่วยเหลือในปัจจุบันยังจำกัดอยู่เพียงมิติทางการเงิน และยังไม่ครอบคลุมการเยียวยาในมิติอื่นตามหลักสากล เช่น การฟื้นฟูสภาพจิตใจและการมีส่วนร่วมในกระบวนการยุติธรรม นอกจากนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับระบบกลไกของภูมิภาคยุโรป ประเทศสวีเดน และประเทศสหรัฐอเมริกา พบว่า ประเทศไทยมีการจ่ายเงินชดเชยจากรัฐเพื่อบรรเทาความเสียหายเบื้องต้น ซึ่งต่างจากหลายประเทศที่ใช้การชดเชยโดยรัฐเป็นหนทางสุดท้าย แนวทางการดำเนินงานของไทยในปัจจุบัน จึงเสี่ยงต่อความซ้ำซ้อนของการรับเงินชดเชยระหว่างรัฐและผู้กระทำผิด อีกทั้งยังคงพึ่งพางบประมาณของรัฐแต่เพียงอย่างเดียว บทความจึงเสนอให้มีการแก้ไขกฎหมายเพื่อจัดตั้งกองทุนเหยื่ออาชญากรรม ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นกลไกในการบริหารจัดการเงินชดเชย เพื่อลดความซ้ำซ้อนของการรับเงิน และแบ่งเบาภาระงบประมาณของรัฐ รวมถึงการเชื่อมฐานข้อมูลภาครัฐ การส่งเสริมการทำงานร่วมกันกับภาคประชาสังคม และสร้างระบบการฟื้นฟูทางจิตใจ ซึ่งจะช่วยพัฒนาระบบ รูปแบบ และแนวทางการคุ้มครองช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมของไทยให้เป็นไปตามาตรฐานสากลมากยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงยุติธรรม. (2568). ข่าวกรมคุ้มครองสิทธิ. ค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2568, จาก https://www.moj.go.th/view/111621
คมสัน โพธิ์คง และสิริพันธ์ พลรบ. (2550). กฎหมายจัดตั้งกองทุนช่วยเหลือผู้เสียหายและจำเลยในคดีอาญา เสนอต่อ กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม.
จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย. (2556). ระบบยุติธรรมและยุติธรรมทางเลือก: แนวการวิเคราะห์เชิงสังคมศาสตร์. (1). บริษัท วี.พริ้นท์ (1991) จำกัด
ณภัทร สรอัฑฒ์ และคณะ. (2558). รายงานสรุปประมวลผลการศึกษาตามขอบเขตแนวทางการดำเนินงานโครงการวิจัยเรื่อง โครงการศึกษาแนวทางการจ่ายเงินค่าตอบแทนการให้ความช่วยเหลือแก่เหยื่อในคดีอาญากรณีให้ความช่วยเหลือเหยื่อในคดีอาญาของประเทศญี่ปุ่น เสนอต่อกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ โดยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณรงค์ ใจหาญ และคณะ. (2556). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการพัฒนากฎหมายและประสิทธิภาพการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหาย ผู้ต้องหา และจำเลยในคดีอาญา ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และมาตรฐานสากล.
ณรงค์ ใจหาญ และคณะ. (2561). รายงานผลการศึกษาฉบับสมบูรณ์ โครงการขับเคลื่อนแผนบูรณาการเพื่อช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมของประเทศไทยและประชาคมอาเซียน (ระยะที่ 1) โดยสำนักงานศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เสนอต่อสำนักงานช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้เสียหายและจำเลยในคดีอาญา กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม.
ถาวร งามตระกูลชล. (2559). การปกครองท้องถิ่น: บทเรียนชุมชนเข้มแข็งประเทศญี่ปุ่น. ในรายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ครั้งที่ 8, หน้า 1185-1197. 31 มีนาคม – 1 เมษายน 2559 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จังหวัดนครปฐม.
ภาคิน ดำภูผา. (2561). การประเมินการนำนโยบายการช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมไปสู่การปฏิบัติ (วิทยานิพนธ์ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีระศักดิ์ แสงสารพันธ์. (2544). ผู้เสียหายในคดีอาญา: การศึกษาสิทธิและการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรีสมบัติ โชคประจักษ์ชัด และคณะ. (2558). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการพัฒนากลไกและข้อเสนอด้านการช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมตามมาตรฐานสากลเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน สนับสนุนทุนโดยกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม.
ศรีสมบัติ โชคประจักษ์ชัด และคณะ. (2559). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาแนวทางการจัดตั้งหน่วยงานที่ทำหน้าที่กำกับดูแลระบบการให้ความช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมโดยเฉพาะและครบวงจรกรณีศึกษาประเทศสวีเดน โดยคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สนับสนุนโดยสำนักงานช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้เสียหายและจำเลยในคดีอาญา กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม.
ศรีสมบัติ โชคประจักษ์ชัด. (2561). ตำรา เหยื่ออาชญากรรม: สิทธิและการช่วยเหลือเยียวยา. สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2553). รายงานการศึกษาฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาแนวทางการให้ผู้กระทำผิดหรือหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรม ร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหาย: กรณีรัฐจ่ายค่าตอบแทนผู้เสียหายและค่าทดแทนและค่าใช้จ่ายแก่จำเลยในคดีอาญา เสนอต่อกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2568). เรื่องเล่าภาคี. ค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2568, จาก https://www.thaihealth.or.th/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B5/
สำนักงานช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้เสียหายและจำเลยในคดีอาญา. (2568). สถิติการช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้เสียหายและจำเลยในคดีอาญา. ค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2568, จาก http://shurl.rlpd.go.th/rd.php?c=2726b0
United Nations. (1985). Declaration of Basic Principle of Justice for Victim of Crime and Abuse of Power. Retrieved October, 6, 2025 from https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/declaration-basic-principles-justice-victims-crime-and-abuse
United Nation Statistics Division. (2015). International Classification of Crime for Statistical Purposes (ICCS) Version 1.0. Retrieved October, 6, 2025 from https://www.unodc.org/documents/data-and-analysis/statistics/crime/ICCS/ICCS_English_2016_web.pdf