Relationship between the Performance and the Innovation Skills of the Personnel in a Private Higher Education Institution in Pathumthani
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) investigate the innovation skills of the personnel and 2) explore the relationship between their performance and those innovative skills. The study employed qualitative methods. The instrument was a questionnaire distributed to 400 respondents who were the personnel of the private higher education institution. Data were analyzed using descriptive statistics including frequency, mean, standard deviation (S.D.), t-test, F-test, and the Pearson correlation coefficient. The result revealed that most respondents were female aged between 41-50 years. The majority held a master’s degree, earned THB 15,000-20,000 monthly, and worked in the institution for more than 15 years. In terms of performance, most respondents prioritized work environments. It was also found that their supervising offices/departments had clear and practical goals, and their supervisors supported all personnel. In addition, most respondents could fulfill their duties confidently and successfully. In terms of innovation skills, most respondents prioritized integrated skills. The hypothesis testing result showed that innovation skills varied significantly by age and educational level. All performance aspects were related to all innovation skills with a significance level of .05. The study recommended that offices and departments put an emphasis on the development of their personnel’s efficiency under an appropriate work environment and continuously encourage them to fulfill their duties to meet the contexts of the organization. Such emphasis could enhance the personnel’s effectiveness as well as innovation skills and maximize organizational competitiveness.
Article Details
References
กมลพรรณ วุฒิอำพล. (2562). ทักษะเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1(วิทยานิพนธ์). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จรงค์ศักดิ์ พุมนวน. (2562). การสร้างแรงบันดาลใจเพื่อการพัฒนางานประจำของบุคลากรสายสนับสนุน ในสถาบันอุดมศึกษา. Mahidol R2R e-Journal, 6(1), 1-13.
ดนชนก เขื่อนน้อย. (2559). นวัตกรรมกับความคิดสร้างสรรค์. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ, 3(1), 1-2.
ตรีทิพ บุญแย้ม. (2554). ปัจจัยเชิงสาเหตุพหุระดับที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมระดับบุคคลและ ระดับกลุ่มงานเพื่อสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ในบริษัทเอกชนของไทย (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธเณศร์ สุพงษ์. (2561). ความหมาย ความสำคัญ องค์ประกอบและประเภทของนวัตกรรมการศึกษา. ค้นเมื่อ 20 เมษายน 2564, จาก https://thanetsupong.wordpress.com/
พูลพงษ์ พงษ์วิทยภานุ. (2561). Innovative Thinking Skills. ค้นเมื่อ 20 เมษายน 2564, จาก https://pulpong. files.wordpress.com/2014/08/2557-4-innovativethinking-ho.pdf
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ.2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.
วสันต์ สุทธาวาศ และ ประสพชัย พสุนนท์ (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสร้างนวัตกรรมระดับบุคคลในสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(1),530-545.
ศศิมา สุขสว่าง. (2562). การพัฒนานวัตกรรมโดยใช้ Design Thinking. ค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2564, จาก https://hcd-innovation.teachable.com/courses/author/290247
ศุภลักษณ์ คูหาทอง. (2561). Thinking Skill. ค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2564, จาก https://www.gotoknow.org./ posts/141839
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2553).รูปแบบการพัฒนาความสามารถในการจัดการความรู้ของผู้ประกอบการที่มีนวัตกรรมในประเทศไทย.ค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2564, จาก http://cuir.car.chula.ac.th/handle/ 123456789/18604
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ. เล่มที่ 38. เรื่องที่ 3 การอุดมศึกษา. บทบาทหน้าที่ของสถาบันอุดมศึกษา.
ค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2564, จาก http://kanchanapisek.or.th/kp6/sub/book/book.php? book=38 &chap=3&page=t38-3-infodetail09.html
สุคนธ์ทิพย์ มงคลเจริญ. (2555). อิทธิพลของรูปแบบความคิดสร้างสรรค์การรับรู้ความสามารถของตนเอง และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการสร้างนวัตกรรมของพนักงานในงานธุรกิจสื่อไดเร็คทอรี่แห่งหนึ่ง (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุดารัตน์ เหลาฉลาด. (2547). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจภายใน ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของหัวหน้าหอผู้ป่วย สภาพแวดล้อมในงาน กับพฤติกรรมสร้างสรรค์ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
De Jong, Jeroen and et al. (2003). Leadership as a Determinant of Innovative Behavior: A Conceptual Framework. Research Report H200303. Scientific Analyses of Entrepreneurship and SMEs.
Drucker, P.F. (1991). The Disclipline of Innovation. Innovation: Harvard Business Review Paperback. MA: Harvard Business School Publishing Division.
Gibbons, A. (1997). Innovation and the Developing of Knowledge Production. University of Sussex.
Horth, D. and Buchner, D. (2014). In Innovation Leadership: How to Use Innovation to Lead Effectively, Work Collaboratively, and Drive Results. San Diego: The Center for Creative Leadership.
Kanter, R.M. (1988). Changes-Master Companies: Environments in which Innovations Florish. In R.L. Kuhn (Ed.), Handbook for Creative and Innovative Managers. McGraw-Hill.
Luis E.V. (2012). Higher Education and the Development of Competencies for Innovation in the Workplace. Management Decision,50 (9), 1634-1648
Hernan, R. (2000). How to Develop More Creative Strategic Plans: Results from an Empirical Study. Creativity and Innovation Management, 9(1), 14–20.
Scott, S. G. and Bruce, R. A. (1994). Determinants of Innovative Behavior: A Path Model of Individual Innovation in the Workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580-607.
Smith, J. E. P. and Shalley, C. E. (2003). The Social Side of Creativity: A Static and Dynamic Social Network Perspective. Academy of Management Review, 28(1), 89–106.
Weiss, D.S. and Legrand, C. (2011). Innovative intelligence: the art and practice of leading sustainable innovation in your organization. Mississauga. Ont.: J. Wiley & Sons Canada.
West, M. A. and Farr, J. L. (1989). Innovation at Work. In M.A. West & J.L.Farr (Eds.), Innovation and Creativity at Work: Psychological and Organizational Strategies. Chischester, UK: Wiley. 3-13.
Yamane, T. (1973). Statistics, An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
Zhou, J. and George, J. M. (2001). When Job Dissatisfaction Leads to Creativity: Encouraging the Expression of Voice. Academy of Management Journal, 44(1), 682–696.
