Administration According to The Good Governance of The Sub-District Administrative Organization Mueang Samut Songkhram District Samut Songkhram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this study was to 1) study the level of administration according to the good governance of the Subdistrict Administrative Organization Mueang Samut Songkhram District Samut Songkhram Province 2) compare the level of administration according to the good governance of the Sub-District Administrative Organization Mueang Samut Songkhram District Samut Songkhram Province, classified by sex, age, education and position. This is a quantitative research. The populations used in this research were administrators, personnel and members of the Sub-District Administrative Organization Council Mueang Samut Songkhram District Samut Songkhram Province, the number of 472 people. The statistics used in the data analysis were percentage, mean, standard deviation. The difference was tested using t - test, F - test and the mean difference test in pairs.
The results showed that: 1) administration according to the good governance of the Sub-district Administrative Organization Mueang Samut Songkhram District, Samut Songkhram Province, overall, it's at a high level. when considering each aspect, it was found that it was at a high level in all aspects. In order from most to least, including moral principles with the highest average, followed by the principle of participation responsibility rule of law value principle and the principle of transparency with the lowest mean, respectively 2) the results of the comparison of the administration according to the good governance of the sub-district administrative organization Mueang Samut Songkhram District, Samut Songkhram Province different personal characteristics in terms of gender, age, educational level and the average monthly income as found not different. When considering each side rule of law morality, the principle of transparency and the principle of participation as found not different. The Responsibility and the Principle of value as found significantly different
Article Details
References
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). มิติใหม่การปกครองท้องถิ่น: วิสัยทัศน์กระจายอำนาจ และการบริหารงานท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่5). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
บรรจบ เนียมมณี. (2553). หลักการบริหาร. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิภาพรรณ ผิวอ่อน. (2559). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของ องค์การบริหารส่วนตำบลกุยเหนือ อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
พุทธามาศ ไชยมงค์. (2560). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 50 ก. หน้า 258-313.
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างระบบบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ. 2542. (2542).ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 63 ง. หน้า 24-31.
ระวินทร์ตรา ตันจริยานนท์. (2558). การบริหารงานตามหลักธรรมมาภิบาลของเทศบาลตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี. หลักสูตรปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรรณา เพ็งพวง. (2563). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลบึงคอไห อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพฯ.
วันทินี ภูธรรมะ. (2563). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
วันเพ็ญ ร่ายเรือง. (2557). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
วีระ หาญกัน. (2559). การบริหารงานตามหลักธรรมภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดง อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 5(1), 53-67.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2545). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์ จำกัด.
สงวน คำรศ. (2551). ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาล ของเทศบาลตำบลท่าวังผา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารและพัฒนาประชาคมเมืองและชนบท บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
สุดใจ ศรีบุดดา. (2551). การกระจายอำนาจการวางผังเมืองให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาผังเมืองรวมเมืองมหาสารคาม อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 พ.ศ. 2555- 2559. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552). การส่งเสริมหลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. ค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2560. จาก https://opd.go.th/special.php?spc_id=3&content_2225
สุเมธ แสงนิ่มนวล. (2552). ภาวะผู้นำกับธรรมาภิบาลในการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
Yamane, T. (1973). Statistics an Introductory Analysis. (3rd Ed.). New York: Harper & Row.
