Implementation of Policy on the Elderly in the Bangkok Area from 2016 to 2022

Main Article Content

Arluk Jensatienwong

Abstract

The purpose of this research was to study 1) the process of Implementation of Policy on Elderly in the Bangkok Area from 2016 to 2022; 2) the satisfaction and attitudes of the elderly toward the implementation of Policy on Elderly in the Bangkok area from 2016 to 2022; and
3) problems and obstacles of Implementation of Policy on Elderly in the Bangkok Area. The research is a mixed method. The qualitative research used data collected from in-depth interviews with officials involved in the implementation of the elderly welfare policy total of 7 people. Using a specific random sampling method and quantitative research using questionnaires with the elderly whose names were registered in the Bangkok area total of 400 people. Used quota sample method, according to the number of 50 districts, 8 people per district Statistics. Used were frequency. Percentage, Mean, and Standard Deviation.


The results showed that: 1) the process of Implementation of Policy on the Elderly consists of 3 leading agencies: (1) the Department of Older Persons, (2) the National Committee on the Elderly, and (3) the Social Development Office and the 50 district offices of Bangkok.
2) the Satisfaction and attitudes of the elderly toward the implementation of the policy on the Elderly overall, it was at a high level. 3) Problems and obstacles were divided into 2 groups:
(1) officers, the problem encountered is that the operators lack knowledge. Higher Levels do not follow up and evaluate the policy. There aren't enough resources for the services and the publicity is not comprehensive, (2) for the elderly, the problem encountered is the delay of the workflow. The received welfare does not improve the quality of life of the elderly. The Elderly cannot communicate with modern technology.

Article Details

How to Cite
Jensatienwong, A. . (2023). Implementation of Policy on the Elderly in the Bangkok Area from 2016 to 2022. Journal of Political Science Suan Sunandha Rajabhat University, 6(1), 25–38. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/polssru/article/view/265997
Section
Research Article

References

กิตติพัฒน์ นนท์ปัทมะดุล. (2544). นโยบายสังคมและสวัสดิการสังคม.พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2563). แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุระยะที่ 2 (พ.ศ. 2545 - 2565). (ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564). สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565, จาก https://shorturl.asia/0gSuV

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (ม.ป.ป.-ก). รายงานการจ่ายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ ปี พ.ศ 2555-2562. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.dop.go.th/th/know/1/274

กรรณิการ์ รุจิวรโชติ. (2563). การศึกษาความพึงพอใจและความเชื่อมั่นของผู้รับบริการ ณ ศูนย์บริการแบบเบ็ดเสร็จ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. กรุงเทพฯ:

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, สำนักสถานพยาบาลและการประกอบโรคศิลปะ.

กรุงเทพธุรกิจ. (2565). รู้จัก “สังคมผู้สูงอายุโดยสมบูรณ์” พร้อมส่อง 5 เขต กทม. มีคนสูงวัยมากที่สุด. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.bangkokbiznews.com/social/1022359

กรวินท์ กรประเสริฐวิทย์ .(2558). ทัศนคติความรู้ความเข้าใจ พฤติกรรม และคุณลักษณะการใช้งานของเทคโนโลยี ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจในการใช้เครื่องชำระค่าโทรศัพท์อัตโนมัติของประชาชนในกรุงเทพฯ ปี 2558 .บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

จักรพงษ์ ฟองชัย และคณะ. (2564). ความพึงพอใจของประชาชนต่อนโยบายสาธารณะบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ กรณีศึกษา จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 8(1), 75-85.

ฐิวรา โรจนสกุลเกตุ. (2556). ทัศนคติของประชาชนที่มีต๋อการดําเนินนโยบายของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร : ศึกษากรณีชาวจังหวัดอุบลราชธานี. รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกริก.

เดอะแอคทีฟ ไทยพีบีเอส. (ม.ป.ป.). รัฐสวัสดิการทางเลือกสู่การสร้างคนให้เท่ากันในสังคม?. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565, จาก https://theactive.net/dataviz/welfare

ไทยคู่ฟ้า. (2561). มาตรการสวัสดิการแห่งรัฐนวัตกรรมเพื่อแก้ปัญหาความยากจน. วารสารสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี, ฉบับเดือนเมษายน - มิถุนายน 2561

พงษ์เทพ สันติกุล. (2550). โลกาภิวัตน์: บทบาทและอิทธิพลต่อกระบวนการกาหนดนโยบายการศึกษาและ สาธารณสุขของไทย. วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มยุรี อนุมานราชธน. (2556). นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: เอ็กเปอร์เน็ท.

วรเดช จันทรศร. (2559). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณไปปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

ศิรินาถ ตงศิริ และคณะ. (2561). ทฤษฎีและกรอบแนวคิดของการวิจัยเพื่อนำนโยบายสาธารณสุขไปสู่การปฏิบัติ: การวิจัยอย่างเป็นระบบ เพื่อค้นหากลยุทธ์การปฏิบัติตามนโยบายที่มีประสิทธิภาพ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 12(1), 7-26.

สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2557). นโยบายสาธารณะ แนวความคิด การวิเคราะห์ และกระบวนการ (พิมพ์ครั้งที่ 27). กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.

สำนักพัฒนาสังคม. (ม.ป.ป.-ก). ระบบเรียกดูข้อมูลของสำนักพัฒนาสังคม. ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565, จาก https://commu.bangkok.go.th/stat

สุจิตรา บุณยรัตพันธุ์. (2557). ระเบียบวิธีวิจัย สำหรับรัฐประศาสนศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.

สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2546).ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: สามลดา.

สุพจน์ บุญวิเศษ. (2561). การจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุในระดับตำบลอย่างมีส่วนร่วม.วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(2), 217-232.

อภินันท์ จันตะนี. (2561). พุทธรัฐศาสตร์สำหรับการส่งเสริมความมั่นคงแห่งพลเมือง.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 10(2), 287-966.

อมรารัตน์ บุญภา. (2557). ความพึงพอใจของประชาชนต่อคุณภาพการให้บริการของเทศบาลตำบลพวา อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐ

ประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

Yoder, D. (1985). Personnel principles and policies. NJ: Prentice Hal