The Innovation for Developing English Skills for Commercial Communication among Ban Kha Community Pineapple Product Entrepreneurs, Ban Bueng Subdistrict, Ban Kha District, Ratchaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research entitled Innovation for Developing English Skills for Commercial Communication among Ban Kha Community Pineapple Product Entrepreneurs, Ban Bueng Subdistrict, Ban Kha District, Ratchaburi Province aimed to: 1) study the content needs for practicing English skills for commercial communication; 2) develop an English communication innovation consistent with the context and needs of the entrepreneurs; and 3) try out and assess satisfaction with the English communication innovation. The sample consisted of 80 farmers and entrepreneurs selling Ban Kha community pineapple products, 20 participants in the preliminary tryout group, and 40 participants in the innovation tryout group. The research instruments consisted of a needs questionnaire, an in-depth interview form, an English communication innovation, a pretest and posttest, and a satisfaction assessment form. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The research findings revealed that the entrepreneurs had the highest need for vocabulary and specific conversations for trading, followed by specific conversations for trading and Thai pronunciation guides. The developed innovation was a manual or booklet accompanied by audio media, covering selling situations such as greeting, product introduction, price telling, explanation of product characteristics, and expressing thanks. The experimental results showed that the listening skill scores after using the innovation were higher than those before using it, and the entrepreneurs’ satisfaction with the innovation was at the highest level. The body of knowledge obtained from the research was the BHK Model, which is a model for developing English innovation based on real selling situations, portable media, key vocabulary and conversations, Thai pronunciation guides and Thai translations, and practice with feedback.
Article Details
References
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2558). ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ สับปะรดบ้านคา ทะเบียนเลขที่ สช 59100086. กระทรวงพาณิชย์. https://www.ipthailand.go.th/images/633/gi60/86.__59100086_.pdf
จุฑามณี ทิพราช, ณัฐธิดา สุจริตจันทร์, นิติรัตน์ อุทธชาติ, พัทธนันท์ สุจริตจันทร์, และจิดาภา โชคหิรัญนาคิน. (2567). การพัฒนาคู่มือการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับผู้ประกอบการธุรกิจผ้าพื้นเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารพิชญทรรศน์, 19(3), 145–159.
บุษณี สุวรรณสมศรี. (2561). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษในสถานการณ์ต่าง ๆ โดยใช้ผ่านทฤษฎี Communicative Approach กิจกรรมการเรียนรู้ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. วารสารไตรศาสตร์, 4(1), 23-36.
วันวิสาข์ หมื่นจง และคมกฤช ตาชม. (2566). ภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวโดยชุมชน: อุปสรรคและความท้าทายสำหรับผู้ประกอบการท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(3), 206-214.
อารีรัตน์ บริบูรณ์, นุชนาฎ สายทอง, และเจนตา แก้วลาย. ( 2566 ). การพัฒนาคู่มือภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับผู้ประกอบการธุรกิจการท่องเที่ยว ชุมชนย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำเพชรบุรี. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
Canale, M., & Swain, M. (1980). Theoretical bases of communicative approaches to second language teaching and testing. Applied Linguistics, 1(1), 1–47. https://doi.org/10.1093/applin/I.1.1
Dudley-Evans, T., & St John, M. J. (1998). Developments in English for specific purposes: A multi-disciplinary approach. Cambridge University Press.
Hutchinson, T., & Waters, A. (1987). English for specific purposes: A learning-centred approach. Cambridge University Press.
Kankraisri, P., & Pranom, R. (2024). Development of the Innovation of the English Communication Handbook Learning Set for Homestay Entrepreneurs in Khlong Khuean District, Chachoengsao Province. Nimit Mai Review, 7(3), 234–249.
Lasekan, O. A., Moraga-Pumarino, A. F., & Pachava, V. (2023). Using needs analysis to foster sustainability of business English courses: A case study of a university in the South of Chile. Sustainability, 15(22), 16074. https://doi.org/10.3390/su152216074
Meunchong, W. (2023). English for homestay tourism: Barriers and needs of entrepreneurs in rural community of Thailand. Theory and Practice in Language Studies, 13(2), 493–500. https://doi.org/10.17507/tpls.1302.23
Nickerson, C. (2005). English as a lingua franca in international business contexts. English for Specific Purposes, 24(4), 367–380. https://doi.org/10.1016/j.esp.2005.02.001
Nomnian, S. (2014). Thai entrepreneurs’ needs of English language for raft service business. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 14(3), 101–128.
Sanmuang, K., Boonmoh, A., & Khamtanet, S. (2025). English language needs of elderly entrepreneurs in a rural organic rice seed community in northeastern Thailand. Journal of English Language and Linguistics, 6(3), 386–399. https://doi.org/10.62819/jel.2025.1429
Watanapokakul, S. (2022). English for Event Management: A Mixed Methods Study for Needs Analysis and Course Design. THAITESOL Journal, 35(1), 1–38.
