การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาที่มีต่อการส่งเสริมการคิดเชิงบวกในรายวิชาศาสตร์ และศิลป์การสร้างความสุขสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม

ผู้แต่ง

  • โชติกา ธรรมวิเศษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

กิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยา, การคิดเชิงบวก, ทฤษฎีการเรียนรู้

บทคัดย่อ

           งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาที่มีต่อการคิดเชิงบวกของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามที่เรียนในรายวิชาศาสตร์และศิลป์การสร้างความสุข และ 2) เพื่อเปรียบเทียบการคิดเชิงบวกของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามก่อนและหลังเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยา กลุ่มเป้าหมายเป็นนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ที่มีสภาพปกติและลงทะเบียนเรียนในรายวิชา 826622012  ศาสตร์และศิลป์ในการสร้างความสุข  ในภาคเรียนที่ 2  ปีการศึกษา 2566  จำนวน  119  คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ กิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยา จำนวน  6 กิจกรรม และแบบวัดการคิดเชิงบวก จำนวนทั้งหมด 32  ข้อ โดยมีความเชื่อมั่น α=.861 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบโดยใช้  Wilcoxon signed rank test  ผลการวิจัย พบว่า  1)  นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามมีการคิดเชิงบวกภาพรวมอยู่ในระดับมากและเมื่อแยกเป็นด้านพบว่า ยอมรับฟังและให้เกียรติผู้อื่น การมองโลกในแง่ดี การกล้าเผชิญกับปัญหาและอุปสรรค การมีความเชื่อมั่นในตนเอง มีความเป็นตัวของตัวเองและการควบคุมอารมณ์ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน  2)  นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยามีการคิดเชิงบวกสูงกว่าก่อนได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

ฉัฐวีณ์ สิทธิ์ศิรอรรถ ไพรัช จุ่นเกตุ นิษฐ์สินี กู้ประเสริฐ และวิษณุ แพทย์คดี. (2562). ผลการใช้กิจกรรมส่งเสริมความคิดเชิงบวกในนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพครู. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 13(1), 157-164.

ปัญจนาฎ วรวัฒนชัย. (2022). การคิดเชิงบวก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 16(2), 190-223.

พิทักษ์ สุพรรโณภาพ. (2561). การคิดเชิงบวก ตัวแปรในการพัฒนาชีวิต. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 11(3), 1958-1978.

พุทธชาด วูโอร (2563). การพัฒนาโปรแกรมฝึกพูดกับตนเองเชิงบวกเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์และการเห็นคุณค่าในตนเองของนักศึกษาคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารชุมชนวิจัย. 15(1),13-152.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). การสำรวจสุขภาพจิต (ความสุข) ของคนในประเทศไทย. สืบค้น 10 กันยายน 2568, จาก https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/9c?set_lang=th

อัมเรศ เนตาสิทธิ์. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมจิตวิทยาเชิงบวกสำหรับนักศึกษาครูปฐมวัย. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 17(2), 123-136.

McEvoy, P. M., Black, A., Piesse, E., Strachan, L., & Clarke, P. J. F. (2023). The effect of positive and negative evaluation on state anxiety and repetitive negative thinking in social evaluative situations: An experimental study. Journal of Anxiety Disorders, 98, 102734.

O’Connor, R. C., & Williams, J. M. G. (2014). The relationship between positive future thinking, brooding, defeat, and entrapment. Personality and Individual Differences, 70, 29-34. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(14)00433-4

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-09

รูปแบบการอ้างอิง

ธรรมวิเศษ โ. (2025). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาที่มีต่อการส่งเสริมการคิดเชิงบวกในรายวิชาศาสตร์ และศิลป์การสร้างความสุขสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา, 9(2), 96–106. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/ssru-edu/article/view/275756

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย